Dag 2; Vancouver – Princeton

Nadat we heerlijk geslapen hebben na de lange drukke dag van gisteren, hebben we vandaag de camper op kunnen halen. We werden om 10:30 uur opgehaald door een taxi die ons naar het verhuurbedrijf bracht . We waren niet de enige, alhoewel het toch redelijk vlot verliep. Na de gebruikelijke papieren kermis kregen we een draagbare DVD speler mee met een instructie video er op. Hierna kregen we nog even snel uitleg van een van de personeelsleden, rondje om de camper – hier een kras, daar een putje in het raam, en daar nog een deuk – en vervolgens konden we onze koffers pakken en konden we vertrekken. Het is toch wel even wennen; een grote wagen, een vreemde stad waar de verkeersborden niet zoals die van de ANWB zijn en een automaat. Wat heb ik vaak naar de versnellingspook gegrepen. Het spontaan de koppeling intrappen doe je maar één keer waarna je met een flinke klap tot stilstand komt (oh ja, die linkerpedaal is de rem…). Maar voor de rest ging het wel redelijk.

Eenmaal op pad eerst maar even naar de supermarkt. Bij het verhuurbedrijf zeiden ze al waar we de Wal*Mart konden vinden: “Hier rechtsaf, steeds rechtdoor rijden, kom je vanzelf op 88 avenue uit en dan aan de linkerzijde heb je Wal*Mart.” Na een aantal keren verkeerd te zijn gereden, bijna een bus te hebben geramd en weer een keer door een vriendelijke Canadees – die zojuist 3 weken door europa is wezen trekken (Slovenië komt z’n vrouw vandaan, Italië en Griekenland) – kwam we uiteindelijk bij de Wal*Mart. Het is inderdaad een mooie grote winkel waar ze alles hebben. We waren al gewaarschuwd; alles is groter. We hadden dit ook al zelf ondervonden op de weg. Alle auto’s zijn hier al groot, echt die grote bakken, ook de vrachtwagens. Een Diahatsu Cuore vind je hier niet. Ook in de supermarkt is alles mega groot; veel toiletpapier, 2 liter flessen cola, 4 liter vaten sinaasappelsap, kilo verpakkingen Becel, etc. Na alle boodschappen in geladen te hebben zijn we dan eindelijk op pad gegaan.

Eerst zijn we via de Highway 1 richting Hope gereden en daar weg nummer 3 genomen naar Princeton. Des te verder je van Vancouver kwam, des te minder verkeer je tegen kwam. Da’s wel heel erg lekker. Slingerweggetje hier en daar nog een haarspeldbocht, heuvel op en weer naar beneden. Heel mooi rijden hier, echt een aanrader. Rond 18:15 kwamen we dan uiteindelijk aan in Princeton en vonden we onze camping. Helaas sluit die om 17:00 uur, het kantoor tenminste, maar de ground manager konden we elders op het park vinden. En daar stonden we dan op deze wel heel erg lekker rustige camping naast een Brits echtpaar die hier sinds 1 april al rond trekt en zich hier wil gaan vestigen. Onderweg kwamen we trouwens onze eerste wildlife tegen; een grote marmot - lijkt wel op een kleine berenjong - en een ree.

Morgen ochtend moeten we om 9:00 uur – als het kantoor open gaat – ons eerst even inchecken en vervolgens weer gelijk uit checken omdat we dan weer vertrekken richting Nelson. Nu maar eerst even ‘lekker’ gaan slapen. Hopelijk kan het. Morgen weer een dag…

Canada dag 1; 3:09 of 18:09 uur??? Jetlag?!?!

We zijn dan aangekomen in Canada. Canada? Ja inderdaad we zijn op vakantie in Canada. Voor degene die het nog niet weten, mijn lieftallige echtgenote en ik gaan (bijna) drie weken lang Hermannetje spelen. Voor de niet Royal-Huisman-ingewijden onder u, dat wil zeggen dat we met een camper gaan rondrijden.

Maandagochtend zijn we door mijn schoonouders naar Schiphol gebracht alwaar we onze Mac Donnel Douglas MD11 hebben gepakt samen met nog 294 andere mensen. Nadat we onze koffer hadden gedumpt konden we nog even een kopje koffie gaan drinken alvorens we om 14:25 konden gaan boarden. Dat werd dus 14:35 en dan door de security. Tegenwoordig zijn we aardig paranoïde geworden op deze aardkloot en binnenkort mogen we helemaal niet meer met bagage vliegen... Alles wat maar op metaal lijkt moet af, jassen uit, zelfs laptops uit de tassen. Voordat ik ook maar even een rits kon openen douwde mevrouw de security-bitch de tas al door de scanner waarop de knakker aan de andere kant zei dat er een laptop in zat die er uit moest. Ja, daar was ik net mee bezig *#$$#%@*! Ik vervolgens door de poort, en uiteraard piepen, dat ding zal mij ook eens zo door laten gaan. Terug, mijn bergschoenen uit, en oh wat dom van me, ik had mijn bril en trouwring nog om; nou dan die ook maar af. Nog een keer proberen en hoera, deze held op sokken mocht nu wel door. Dus mijn bergschoenen maar weer vastknopen - zijn slechts 376 lussen die je vast moet zetten - en je weer aankleden en je spullen weer netjes inpakken... Zucht...

In het vliegtuig valt het op zich nog mee, het eten is goed, krijgt regelmatig wat te drinken en we vliegen zonder turbulentie. Het nadeel is dat je bijna 10 uur in een foetushoudig moet zitten omdat je verder geen beenruimte hebt. We hebben ook nog wat pilletjes van Margreet meegekregen; kunnen we goed op slapen... Nou, wij niet. Ik slaap sowieso niet in een vliegtuig en nu sliep ik niet en voelde ik me aardig zweven met drie van die pillen. (Maar dat kan wel kloppen op 11000 meter hoogte).
Eenmaal op Vancouver aangekomen (rustig vliegveld trouwens...) konden we redelijk makkelijk onze bagage weer krijgen en gingen we met een shuttlebusje naar ons hotel. Het inchecken ging ook snel en de receptioniste heeft voor ons de transfer geregeld zodat we morgenvroeg worden opgehaald om onze camper te halen. Ik ben benieuwd hoe dat zal verlopen.

Het uitzicht van ons hotel is trouwens niet onaardig. In de verte zie je de bergen al van de Canadese Rockies; gaan we morgen ook tussen rijden :)
Maar als we een beetje naar rechts kijken zien we wel weer een ander hotel. Maar goed, het is maar voor één nacht. En het ziet er trouwens prima uit.
Oh ja, bijna vergeten te zeggen. We hebben ook gratis internet op de kamer :) Anders hadden jullie dit bericht nog niet kunnen lezen. Straks nog even een blokje om, toch nog even wat frisse lucht in ademen.

Blokje Blokzijl

Nee, we zijn niet op vakantie geweest (moet nog) en ook niet ziek geweest. Het is de afgelopen tijd gewoon een drukke periode geweest. Weinig aan het fotograferen toegekomen en dergelijke. Maar afgelopen weekend zijn we toch nog even weg geweest en zijn we nog naar De Wieden bij het pitoreske Sint Jansklooster geweest. Dit is een leuk natuurgebied waar je nog rustig kunt rond wandelen. Wel goede schoenen aan doen, want het kan wat drassig zijn. Daarna nog even doorgereden naar Blokzijl om nog wat te eten. Hier nog even snel een panorama geschoten van de haven. (Klik op de foto voor een vergroting. Kun je het iets beter zien...)

Dagje Zeevissen

Afgelopen zaterdag zijn we net als de rest van Nederland naar het dolfinarium in Harderwijk geweest. Samen met de logees Teunis, Denise en mijn grote vriend Tim uit Dordrecht zijn we naar de dolfijnen, walrussen, zeeleeuwen en robben en ander waterfauna wezen kijken. We hebben zelfs palingen gezien...

De hele dag hebben we schitterend weer gehad en de shows die ze gaven waren ook fantastisch om te zien. Binnen no-time is het weer 16:15 en is het weer tijd om richting huis te gaan om vervolgens de foto's maar te gaan bekijken. Hier is het resultaat te zien van de dag.

Korte vakantie op Vlieland

Het is alweer een week geleden dat we op Vlieland zaten voor een korte vakantie. Het is toch altijd weer lekker om er een paar dagen tussen uit te knijpen (wel met goedkeuring van je werk natuurlijk...). Dit is nu de tweede keer dat we naar Vlieland zijn geweest en het is echt 'ons' eiland geworden. Vlieland is klein genoeg om gezellig te zijn, om niet te verdwalen of kilometers af te moeten leggen voordat je ergens bent. Het is echter ook weer groot genoeg (voor mij tenminste) om ver te fietsen of te wandelen. Vlieland heeft wat dat betreft vanalles; zee, strand, wad, duinen, bossen en wind. Dat laatste mag misschien wel wat minder, maar da's weer mijn persoonlijke mening.

Maar goed, dat is alweer geweest en voor je het weet heb je weer een week gewerkt en is alles weer geschiedenis. We hebben niet heel veel foto's gemaakt, daarvoor kun je hier en hier kijken voor de foto's van de vorige vakantie. Toen hadden we wat beter 'fotoweer'.

De foto's die we nu gemaakt hebben zijn op de site van PrakArt.nl te vinden onder slideshows.

Bloemetjes buiten zetten

De tulpen periode is weer aangebroken en dat betekent dat de polder weer gevuld is met gekleurde velden. Vooral met het mooie weer van de afgelopen tijd komt alles tot zijn recht.

De tulpenroute is weer uitgezet in de polder om een ieder zoveel mogelijk te laten zien. Je moet er wel op tijd bij zijn, aangezien de tulpen ook weer gekopt worden. De naam zegt het al, de bloemknoppen worden er afgehaald ter bevordering van de groei van de bol, want daar draait het uiteindelijk om; het verkopen van de bollen.

Het leuke is dat de betreffende boer vorig jaar ook nog tulpen heeft gekweekt maar niet alle bollen de grond uit zijn gekomen. Of bij het poten zijn er verkeerde bollen meegekomen het is maar hoe je het bekijkt. Af en toe zie je dus nog een andere kleur tulp in de velden staan wat wel weer een leuk plaatje op levert.

Voor een andere kijk op de (tulpen)wereld leg je je camera eens op de grond neer tussen de tulpen. Ook dit levert weer iets bijzonders op.

En de 'normale' benadering mag natuurlijk ook niet ontbreken:

Waar rook is, is kunst.

Een tijdje geleden zijn we wezen spelen met water, nu gaan we met vuur spelen. Eigenlijk alleen maar met rook, maar ja, waar rook is, is vuur. Ligt er ook weer aan hoe je 'vuur' definieert natuurlijk aangezien er alleen iets smeult. Maar we dwalen af, terug naar het rook. Wierook wel te verstaan.

We hebben een wierookstokje aangestoken en van achteren van twee kanten belicht. Zie setup schema.

Verdere info met betrekking tot de shoot: SB-600 flitser ingesteld op 1/4 vermogen met een grid gemaakt van rietjes. De Falcon Eyes SS-200F studio flitser stond ingesteld op 1/2 vermogen en had een snoot van zwart papier om verstrooiing tegen te gaan. Camera is zoals altijd de Nikon D70 nu met een 50mm f/1.8 objectief. Sluitertijden varieren maar is gemiddeld 1/250 bij f/4 tot f/8.De kunst van het fotograferen van rook, is dat je een werkplek hebt waar niet te veel luchtstromingen zijn (tocht, wind e.d.) maar het moet ook niet helemaal stil zijn. Als er helemaal geen luchtverplaatsing is stijgt het rook als een strakke kolom direct naar boven en da's nou ook weer niet de bedoeling van deze shoot. We willen wel dynamische rook zien. Door af en toe even licht te blazen brengen we de lucht in beroering en dwarreld het rook al bepaalde kanten op. Zoals op de foto's te zien is krijg je dan heel wat aparte afbeeldingen. Als je goed kijkt zie je van alles, net een Rorschachtest...

Voor je het weet heb je al weer tig foto's gemaakt en is je stokje nog maar half opgebrand. Even goed luchten om de geur wat minder te maken en de foto's overzetten op de pc. Zie hier de resultaten!