Lichtgewicht racefiets

Het is alweer een tijdje geleden dat we een blogpost hebben toegevoegd. Niet dat we in de tussentijd niets gedaan hebben, maar het kwam er domweg niet van. Afgelopen week hadden we een opdracht om een racefiets te fotograferen, en niet zo maar een alledaagse fiets maar één gemaakt van koolstofvezels. Het grote voordeel van dit materiaal is dat het erg sterk is en heel erg licht in het gewicht.

Om een zwarte fiets tegen een zwarte achtergrond te fotograferen is vrij lastig omdat je niet wilt dat de fiets in de achtergrond wegvalt. Om dit te voorkomen, moet je met de belichting gaan werken en zorgen voor accenten op de randen. Dit hebben we dus ook gedaan bij deze fiets.

Ten eerste hebben we de fiets opgehangen aan het plafond zodat we van alle kanten konden belichten. Vervolgens hebben we de camera op een statief geplaatst zodat elke foto die we maakten dezelfde standpunt had. Nu hebben we een SB900 flitser gepakt die in een kleine softbox zit gemonteerd en hebben de hele fiets van alle kanten belicht en een hoop foto's gemaakt.

Hetzelfde hebben we vervolgens nog met de beide wielen gedaan. Opgehangen aan het plafond en van alle kanten belicht.

Op de computer maken we dan een selectie van de foto die we willen gaan gebruiken om samen te voegen waarna we deze foto's als aparte lagen in Photoshop importeren. Voor de fiets hebben we in totaal 15 foto's gebruikt om een compositie te maken. Per laag voegen we een laagmasker toe waarna we alleen die delen naar voren laten komen die belicht zijn. Dit doen we voor alle lagen met bovenstaande foto als resultaat. In totaal ben je er wel een aantal uren mee bezig om het goed te krijgen, maar dankzij ons Wacom tekentablet kun je wel snel en nauwkeurig werken.

Als alles goed is zal onder andere deze foto weer te zien zijn op de website qualite-carbon.nl van Johan Wentink. Hij levert de carbon-fiber wielen, dus mocht je interesse hebben dan kun je bij hem terecht. Het mag wat kosten, maar dan heb je ook wel kwaliteit.

15cm koude sneeuwpret

Het heeft vannacht weer flink gesneeuwd, zo'n 15cm. Dat betekend dus weer sneeuwruimen om 8:00 uur op de zondagochtend. Helaas zijn er al een paar auto's over het verse sneeuw gereden, dus helemaal schoon krijg je het niet. Anders is het redelijk makkelijk schoon te scheppen. Een bijkomend voordeel is dat sneeuw niet zo heel zwaar is, en je kunt je ook nog eens warm scheppen.

Om toch nog een paar leuke plaatjes te schieten van de omgeving wilden we de auto pakken om rond te tuffen. Maar ook de auto moest eerst nog eens sneeuwvrij gemaakt worden en de eerste sneeuw die gisteravond in gevallen heeft wel voor een ijslaagje op de ramen gezorgd. Dus nadat de sneeuw weg was, kon je beginnen met het krabben. Je zit toch steeds meer te denken aan een carport zoals de buren, die hoeven niet te krabben. En als het regent kun je ook nog eens droog je auto uitkomen.

Nu het zonnetje ook nog eens begon te schijnen leek de wereld wel heel erg vredig en wit. Het is niet leuk als je echt op pad moet, maar een witte wereld heeft ook wel weer wat. En zo vaak hebben we dit ook niet.

Op de Ketelmeerdijk wordt nooit gestrooid dus dit was nog een mooie witte sneeuwweg waar we over reden. Af en toe een beetje glijden, maar dat is ook weer het leuke er aan. Winterbanden zijn voor mietjes ;)

Hier en daar nog wat foto's gemaakt en dan maar weer terug richting huis waar de amarettokoffie en de warme chocolademelk al bijna klaar staat. Een kleine impressie van de afgelopen winter hebben we in een korte slideshow samengevat, en is zoals gebruikelijk hier op de site van PrakArt.nl te vinden onder Slideshows.

Het is alweer 2010

Allereerst iedereen de beste wensen voor het nieuwe jaar, ook die we vergeten zijn. Er is wederom een nieuw jaar aangebroken en we zullen zien wat er allemaal weer gaat gebeuren de komende 365 dagen. De wisseling van het oude naar het nieuwe jaar is rustig maar gezellig verlopen. Alhoewel het koud was en er een witte deken over Swifterbant was gelegd, was er genoeg vuur in de lucht voor wat werk. Uiteraard hebben we de camera weer mee naar buiten genomen om enkele foto's van het vuurwerk te maken. Zo vaak komt het niet voor en we moeten toch blijven oefenen. Er was weer genoeg moois aan de lucht om te aanschouwen en vast te leggen. Voor de geïnteresseerden: de foto's zijn genomen met een diafragma van rond de f/8 en een sluitertijd tussen de 2 en de 4 seconden.

Ik blijf me er steeds weer over verbazen welke vormen er worden gevormd nadat er weer een explosie heeft plaats gevonden. Er zijn uiteraard meer foto's gemaakt en die zijn op de volgende slideshow te zien van de site PrakArt.nl

Fabeltjeskrant op locatie

Vreemde gewaarwording. Je zit op je vrije dag rustig aan je eettafel naar buiten te kijken, wanneer je iets vreemds in de conifeer ziet zitten. Het is niet gewoon een standaard vogel (mus, duif, merel, spreeuw) maar een stuk groter. Wat blijkt, we hebben meneer de Uil op bezoek. Een beetje verstopt tussen de takken valt hij niet echt op. En als je goed kijkt, zie je een paar takken verder nog een andere uil zitten en die is nog eens een stukje groter. Dat moet Joop zijn; Joop den Uil... Ben wel benieuwd wat voor reportage de fabeltjeskrant uit onze tuin wil maken...

Als je goed kijkt zie je hier dus twee ransuilen zitten.

Ze zitten hier nu al een tweetal dagen en we hebben nog geen muis in de tuin gezien.

Sintnieklaas

Zaterdagavond was het weer pakjesavond van Sinterklaas. Ook dit jaar hebben we dat weer met ons neefje en nichtje gevierd en ook opa en oma waren van de partij. Na het eten werd er rond een uur of zeven hard op de ramen gebonsd waarna er een tweetal Zwarte Pieten (niet racistisch bedoeld...) de kamer in stoven en pepernoten rond strooiden in één of de andere hoek (je mocht zelf kiezen...). Ze vertelden ons dat ze de cadeautjes in de garage neer hadden gezet en dat Daniël mee moest helpen om ze te pakken. Zo gezegd zo gedaan natuurlijk. Nadat de pakjes in de kamer waren gezet verlieten de Pieten het huis weer en kon het uitpakfeest beginnen.

Sint had dit jaar voor iedereen een paar cadeautjes meegenomen en vooral voor de kinderen. Allerlei cadeaus en speelgoed kwam tevoorschijn en werd gretig uitgepakt waarna er gespeeld werd. Het is allemaal te veel om op te noemen wat die oude man allemaal heeft gebracht maar we hebben geprobeerd om het visueel in te pakken in de slideshow die hier te vinden is, of op de website van prakart.nl.

Lachen met Bamboe

Da's dan de vrije vertaling van de Wacom Bamboo Fun Pen & Touch Medium. Mond vol voor een A5 tekentablet. Maar het werkt geweldig. Gisteren is hij dan eindelijk binnengekomen na wederom een gevalletje 'Postbode Paradox'. Gisteren dus uitgepakt en geinstalleerd, en het werkt gewoon geweldig. Heerlijk kunnen retoucheren in Photoshop en Lightroom. Het grote voordeel is dat het heel natuurlijk voelt om een pen in handen te hebben, veel fijner dan een muis. Ik moet wel toegeven dat het geen vervanger is voor de muis, maar aangezien ik af en toe nog wel eens wat met foto's doe is dit wel een mooi stuk gereedschap.

Daarnaast is het ook nog een aanrakingsgevoelig, vandaar ook de 'Touch' in de naam. Dus zoals we al gewend zijn op de Mac, kun je de cursorpijl nu ook met je vingers bewegen. Bladeren door bijvoorbeeld een PDF document doe je met twee vingers in je neus en twee vingers op het Wacom tekentablet.

Een tekentablet is iets wat je zelf hebt moeten voelen en moet hebben gebruikt om er van overtuigd te zijn van het nut. Ik weet wel dat ik niet meer zonder de Wacom Bamboo wil.

Weekendje Zandstralen

Af en toe moet je er gewoon even tussen uit. Even weg van de dagelijkse beslommeringen en verplichtingen. Vrijdagmiddag een paar uurtjes opnemen van je werk en dan lekker richting Zee, Egmond aan Zee welteverstaan. We zijn al een keer eerder in Hotel Belleveu geweest dus we weten waar we moeten zijn en dat het prima verzorgd is.

Vrijdagochtend is het nog mooi weer en 's middags vertrekken we dan ook nog met het zonnetje aan een mooie blauwe lucht. Maar dit blijft helaas niet voor lang. Eenmaal op de dijk tussen Lelystad en Enkhuizen beginnen de wolken donkerder te wolken om vervolgens zachtjes hun overtollig water neer te laten vallen, gevolgd door het lozen van de gehele inhoud van de wolken.

"Kneiterhard tikt het regen op het zolderraam..."

Om 15:00 uur komen we dan aan bij het hotel en kunnen we gaan inchecken. En ja, het regent nog steeds. Daarnaast doet de wind ook aardig zijn best en regent het bijna horizontaal. Combineer dat met het rondvliegend zand van het strand en een ijzige wind en je wordt gratis gezandstraald. Maar op een of andere manier heeft het ook wel weer wat.

De Kaasmarkt

De dag er op hebben we de auto gepakt en zijn we naar Alkmaar gereden. Het was trouwens compleet ander weer dan de dag ervoor, want nu scheen het zonnetje en liep de temperatuur op tot ongeveer 16 graden. En als er dan geen wind is en je zit op een terrasje in het zonnetje, dan kun je dat aardig goed volhouden. Dat dachten er trouwens meer mensen want de terrasjes zaten aardig vol. Ook hebben we Sinterklaas maar gelijk geholpen om zijn inkopen voor dit jaar te doen. Net als 4,5 miljoen andere mensen trouwens...

Er zijn meer mensen die uit willen waaien

Zondagochtend tijdens het ontbijt zagen we het zonnetje al langzaam door de wolken heen komen en het strand werd mooi verlicht. Tot onze verbazing stonden aan de horizon nu opeens een groot aantal windmolens. Je zou haast denken dat ze die de afgelopen nacht stiekem neer hebben gezet...

Toch wel mooie wolken

Slipper kwijt?

Na het ontbijt de spullen weer ingepakt en uitgecheckt. Daarna de vlieger uit de auto gepakt en een poging gaan wagen. De deltavlieger is nu al een aantal jaren in mijn bezit, maar helaas nog maar weinig mee gevlogen. Hij is gemaakt door mijn broer in zijn creatieve periode en stond alweer een paar jaartjes in de garage. De vlieger heeft al twee vluchten in zijn lange bestaan mee mogen maken en vandaag wordt zijn derde vlucht alweer... Het waait toch best aardig, en misschien wel te veel. Achter een strandhuisje de vlieger in elkaar gezet en de lijnen uitgelegd. Hij kan het luchtruim in. En met een vliegende start schiet hij dan ook omhoog. De lijnen nog wat door elkaar, maar dat is geen probleem. Paar keer draaien en voila, helemaal klaar om te beginnen. Hmmm, het lijkt wel of een buisje niet helemaal goed zit, want een kant staat een beetje bol. Waarschijnlijk losgeschoten, dus de vlieger maar voorzichtig aan de grond gebracht. Hé, ik kan het nog.

De Vlieger (niet van André)

Maar helaas. De show is voorbij. Een carbonfiber buisje is geknapt en is dwars door het vliegerdoek geprikt en een flinke scheur veroorzaakt. Hmmm, ben toch welgeteld één minuut aan het vliegeren geweest. Jammer dan, volgende keer beter. Vlieger weer uitelkaar gehaald, lijntje opgerold en maar weer terug tegen de wind in naar de auto. Om alles nog leuker te maken is de lucht ondertussen ietsjes donkerder geworden (ongeveer 8 stops...) en begint het nu ook nog te regenen. Nee, droog halen we de auto niet meer...

Stuk...

Na deze bui zijn we met de auto richting Schoorl en Bergen gegaan waar we in Bergen de auto weer geparkeerd hebben en het dorp nog even ingegaan zijn. Ondertussen was het weer droog geworden en begon de zon af en toe weer even tevoorschijn te komen. Uiteraard zijn we nog bij de Klimduin geweest en ook nog eens beklommen. Sommige mensen zijn erg snel blij... :)

Boven op de Klimduin :)

Nog even wat drinken in een restaurant waarna we weer koers hebben gezet richting het pittoreske Swifterbant. Hier stond nog een kinderkamer te wachten die nog dolgraag in elkaar gezet wilde worden. Maar dat is weer een ander verhaal.