Lachen met Bamboe

Da's dan de vrije vertaling van de Wacom Bamboo Fun Pen & Touch Medium. Mond vol voor een A5 tekentablet. Maar het werkt geweldig. Gisteren is hij dan eindelijk binnengekomen na wederom een gevalletje 'Postbode Paradox'. Gisteren dus uitgepakt en geinstalleerd, en het werkt gewoon geweldig. Heerlijk kunnen retoucheren in Photoshop en Lightroom. Het grote voordeel is dat het heel natuurlijk voelt om een pen in handen te hebben, veel fijner dan een muis. Ik moet wel toegeven dat het geen vervanger is voor de muis, maar aangezien ik af en toe nog wel eens wat met foto's doe is dit wel een mooi stuk gereedschap.

Daarnaast is het ook nog een aanrakingsgevoelig, vandaar ook de 'Touch' in de naam. Dus zoals we al gewend zijn op de Mac, kun je de cursorpijl nu ook met je vingers bewegen. Bladeren door bijvoorbeeld een PDF document doe je met twee vingers in je neus en twee vingers op het Wacom tekentablet.

Een tekentablet is iets wat je zelf hebt moeten voelen en moet hebben gebruikt om er van overtuigd te zijn van het nut. Ik weet wel dat ik niet meer zonder de Wacom Bamboo wil.

Weekendje Zandstralen

Af en toe moet je er gewoon even tussen uit. Even weg van de dagelijkse beslommeringen en verplichtingen. Vrijdagmiddag een paar uurtjes opnemen van je werk en dan lekker richting Zee, Egmond aan Zee welteverstaan. We zijn al een keer eerder in Hotel Belleveu geweest dus we weten waar we moeten zijn en dat het prima verzorgd is.

Vrijdagochtend is het nog mooi weer en 's middags vertrekken we dan ook nog met het zonnetje aan een mooie blauwe lucht. Maar dit blijft helaas niet voor lang. Eenmaal op de dijk tussen Lelystad en Enkhuizen beginnen de wolken donkerder te wolken om vervolgens zachtjes hun overtollig water neer te laten vallen, gevolgd door het lozen van de gehele inhoud van de wolken.

"Kneiterhard tikt het regen op het zolderraam..."

Om 15:00 uur komen we dan aan bij het hotel en kunnen we gaan inchecken. En ja, het regent nog steeds. Daarnaast doet de wind ook aardig zijn best en regent het bijna horizontaal. Combineer dat met het rondvliegend zand van het strand en een ijzige wind en je wordt gratis gezandstraald. Maar op een of andere manier heeft het ook wel weer wat.

De Kaasmarkt

De dag er op hebben we de auto gepakt en zijn we naar Alkmaar gereden. Het was trouwens compleet ander weer dan de dag ervoor, want nu scheen het zonnetje en liep de temperatuur op tot ongeveer 16 graden. En als er dan geen wind is en je zit op een terrasje in het zonnetje, dan kun je dat aardig goed volhouden. Dat dachten er trouwens meer mensen want de terrasjes zaten aardig vol. Ook hebben we Sinterklaas maar gelijk geholpen om zijn inkopen voor dit jaar te doen. Net als 4,5 miljoen andere mensen trouwens...

Er zijn meer mensen die uit willen waaien

Zondagochtend tijdens het ontbijt zagen we het zonnetje al langzaam door de wolken heen komen en het strand werd mooi verlicht. Tot onze verbazing stonden aan de horizon nu opeens een groot aantal windmolens. Je zou haast denken dat ze die de afgelopen nacht stiekem neer hebben gezet...

Toch wel mooie wolken

Slipper kwijt?

Na het ontbijt de spullen weer ingepakt en uitgecheckt. Daarna de vlieger uit de auto gepakt en een poging gaan wagen. De deltavlieger is nu al een aantal jaren in mijn bezit, maar helaas nog maar weinig mee gevlogen. Hij is gemaakt door mijn broer in zijn creatieve periode en stond alweer een paar jaartjes in de garage. De vlieger heeft al twee vluchten in zijn lange bestaan mee mogen maken en vandaag wordt zijn derde vlucht alweer... Het waait toch best aardig, en misschien wel te veel. Achter een strandhuisje de vlieger in elkaar gezet en de lijnen uitgelegd. Hij kan het luchtruim in. En met een vliegende start schiet hij dan ook omhoog. De lijnen nog wat door elkaar, maar dat is geen probleem. Paar keer draaien en voila, helemaal klaar om te beginnen. Hmmm, het lijkt wel of een buisje niet helemaal goed zit, want een kant staat een beetje bol. Waarschijnlijk losgeschoten, dus de vlieger maar voorzichtig aan de grond gebracht. Hé, ik kan het nog.

De Vlieger (niet van André)

Maar helaas. De show is voorbij. Een carbonfiber buisje is geknapt en is dwars door het vliegerdoek geprikt en een flinke scheur veroorzaakt. Hmmm, ben toch welgeteld één minuut aan het vliegeren geweest. Jammer dan, volgende keer beter. Vlieger weer uitelkaar gehaald, lijntje opgerold en maar weer terug tegen de wind in naar de auto. Om alles nog leuker te maken is de lucht ondertussen ietsjes donkerder geworden (ongeveer 8 stops...) en begint het nu ook nog te regenen. Nee, droog halen we de auto niet meer...

Stuk...

Na deze bui zijn we met de auto richting Schoorl en Bergen gegaan waar we in Bergen de auto weer geparkeerd hebben en het dorp nog even ingegaan zijn. Ondertussen was het weer droog geworden en begon de zon af en toe weer even tevoorschijn te komen. Uiteraard zijn we nog bij de Klimduin geweest en ook nog eens beklommen. Sommige mensen zijn erg snel blij... :)

Boven op de Klimduin :)

Nog even wat drinken in een restaurant waarna we weer koers hebben gezet richting het pittoreske Swifterbant. Hier stond nog een kinderkamer te wachten die nog dolgraag in elkaar gezet wilde worden. Maar dat is weer een ander verhaal.

My First Highkey

Afgelopen zondag zijn we bij een collega fotograaf (en opperhoofd van mijn werk) geweest voor een kennisdelingssessie. Het was echt kennisdeling, aangezien wij beide er veel van geleerd hebben. De vraag was hoe je een high-key foto kon maken met alleen speedlight flitsers. Een leuke vraag aangezien ik dat zelf ook nog niet heb uitgevoerd, dus ook een leermoment voor mij. (Update: Ik heb wel vaker een high-key foto gemaakt, maar dat was meer toeval of niet bepaald de intentie. Het kwam er meestal zo uit. Dit was een daadwerkelijke setup voor een high-key foto...)

We zijn eerst begonnen om de achtergrond in te stellen zodat de witte muur volledig overbelicht wordt. Eén SB-900 op 1/2 vermogen met diffusor er op, en ongeveer 1,5 meter van de muur verwijderd.

Daarna een zogenaamde Clamshell opstelling gemaakt met een Canon 430EZ en een Nikon SB-600 flitser, beide met een paraplu. (Zie foto onder.) De verhouding tussen de bovenste en de onderste flitser was 1:2.

Daarna dus foto's schieten... En ik moet zeggen, het resultaat mag er zijn. Maar dat kan ook wel met een paar mooie modellen.

En soms kun je aardig te grazen worden genomen door je beide zussen..

Al met al was het een gezellige middag/avond geworden waarbij we weer veel geleerd hebben. Dit is nog maar een begin en wat we zeer zeker nog een keer gaan proberen.

"Fly like an eagle" of zweefvliegen

Vandaag zijn we op uitnodiging van een collega naar Biddinghuizen geweest om te kijken bij de Zweefvlieg Club Flevo. Ze vliegen hier al ruim 30 jaar en hebben al een aardige vloot opgebouwd. Uiteraard hebben we de camera ook meegenomen, want zo vaak kom je niet op een vliegveld. Daphne Koolwijk vliegt hier nu ook al een tijdje en heeft al heel wat starts op haar naam staan.

Vandaag moet ze ook weer vliegen maar nu met afgeplakte instrumenten! Dus weet je niet hoe hoog je zit of hoe hard je vliegt. En aangezien het ook nog eens behoorlijk hard waait is dit een flinke klus om het vliegtuig weer heelhuids aan de grond te krijgen. Uiteraard heeft ze dit met prima gevolg afgelegd; petje af.

Ook ondergetekende mocht nog mee met een vlucht. Nadat een vliegtuig weer beschikbaar was nam Johan mij mee en kreeg ik een parachute om (voor het geval dat ik vervelend werd).

Na een korte uitleg van de instrumenten en de bediening (nee, ik kom nergens aan... kijk wel uit...) kozen wij het luchtruim. Binnen enkele seconden zit je op ongeveer 400 à 500 meter hoogte en zweef je door de lucht op zoek naar thermiek. Dit is de stijgende lucht waardoor je hoogte kunt maken en daardoor langer in de lucht kunt blijven.

Uiteraard hadden we ook nu de camera meegenomen om plaatjes te schieten vanuit de lucht. Zo vaak gebeurt dat niet. Afgezien van de wat harde wind viel het weer prima mee. Het zicht was erg goed waardoor je Urk en Stavoren kon zien en aan de andere kant de Veluwe.

Nadat we ruim 20 minuten in de lucht waren geweest moesten we weer terug naar het vliegveld om de landing in te zetten. Johan zette het vliegtuig uiteraard weer veilig aan de grond en ik had er weer een mooie ervaring bij. Dit is pas vliegen. Zo'n grote Boeing 747 is wat dit betreft niets aan.

Na deze zeer bijzondere vlucht werd mij nog een vlucht aangeboden en ook deze kans hebben we aangegrepen. Wederom de parachute om en de lucht in. In de verte zagen we al een bui hangen, maar als je in de lucht zit zie je pas goed waar de regen valt. Gelukkig was de bui al verwaait voor hij in de buurt van het vliegveld kwam en bleef het droog. Na deze vlucht maakte Johan wederom een perfecte landing en stonden we weer met beide benen op de grond.

Het is een hele ervaring om te zweefvliegen. Het is niet te vergelijken met de grote kisten waar je mee op vakantie gaat, want hier moet je als piloot zijnde flink werken om langer in de lucht te blijven. Steeds voelen, kijken en beslissingen maken waar de thermiek zit en hoe hier mee om te gaan. Ik heb respect voor al deze dames en heren die hier mee kunnen vliegen. En mochten er mensen zijn die dit gevoel ook eens willen beleven, kijk dan eens op de website van de Zweefvliegclub Flevo.

Uiteraard hebben we nog wat meer foto's gemaakt en die zijn hier te vinden op de website van PrakArt.nl

Boek, boek, boek...

Vandaag weer een pakje gearriveerd van Amazone. Nee, niet die grote sloot in Zuid-Amerika of de mythologische figuren, maar de grote vrienden van de boeken. Ik had al een keer eerder geblogd dat de boeken in Engeland goedkoper zijn, en dat was nu ook weer het geval. Bij een niet nader te noemen bolle internet boekhandel was het boek Digital Photography van Scott Kelby €20,90. Bij Amazone.co.uk waren de drie delen samen £20,97. Omgerekend met verzendkosten en belastingen en dergelijke erbij komen we rond de €34,00 uit. Dat scheelt weer een hoop als je gaat shoppen.

Deze boeken zijn dus van Scott Kelby, een Amerikaanse fotograaf die al weer een tijdje mee gaat en gigantisch veel kennis heeft. Onlangs heeft hij dus deel 3 uitgegeven van zijn The Digital Photography Book. In deze boeken bespreekt hij in korte hoofdstukken bijna alle aspecten van de fotografie. Wat ik tot nu toe gezien heb zit er voor iedere fotograaf wel iets leerzaam in.

Naast de boeken van Joe McNally zijn deze van Scott Kelby ook verplichte kost voor elke fotograaf. Ik heb de komende tijd weer wat te lezen...

50mm en 50km

Afgelopen paar dagen zijn we een weekendje weggeweest naar vakantiepark Kastelenhof in Ermelo. Het ligt een halve meter naast Garderen, maar officieel is het nog Ermelo. Samen met mijn schoonouders, zwager, schoonzus en hun kleine dochtertje Esmee hebben we een gezellig weekend mogen beleven. En ja, de fietsen waren ook mee, dus we hebben ook (veul) gefietst. Zo'n 50 km in totaal en da's best veel voor iemand die alleen even naar de supermarkt fietst. Garderen ligt op de Veluwe en vooral rond deze tijd van het jaar is het daar prima vertoeven. Het weer werkte ook goed mee en zodoende hebben we nog wat leuke plaatjes kunnen schieten.

Ik had mezelf een opdracht meegegeven om alleen maar foto's met mijn 50mm f/1.8 objectief te nemen. Dat is op zich al een leuke uitdaging, aangezien de D300 een zogenaamde crop-factor heeft van 1,5 wat wil zeggen dat mijn 50mm objectief eigenlijk een 75mm is. En dat is nou niet bepaald een groothoek... Ik moet zeggen dat er wel een paar leuke foto's bij zitten, maar dat mogen jullie zelf gaan beoordelen. Hier is de link naar de slideshow op onze (vernieuwde) website.

We hebben een heerlijk weekend gehad, weer (te) veel gegeten en lekker ontspannen (op het fietsen na dan, maar dat is het probleem van ondergetekende). Back to life, back to reality.

Nieuwe aanwinst: Nikon SB-900

Afgelopen vrijdag hebben we de SB-900 flitser van Nikon gekocht en zo zijn we begonnen met het uitbreiden van het flitserpark. Van externe flitsers krijg je nooit genoeg, tenzij ze van de politie zijn, maar dat is weer en ander verhaal.

Het voordeel van externe flitsers is dat je ze overal mee naar toe kunt nemen en zodoende de hele wereld je studio kan worden. Hij is wel een stuk groter dan de SB-600 die we hadden, dus we moeten de foto tas weer opnieuw gaan inrichten. Of een andere kopen...

We hebben ook gelijk een kidsfotoshoot gehad waarbij de SB-900 een vuurdoop heeft gehad en met glans heeft afgelegd. Het CLS (Creative Lighting System) van Nikon heeft hier prima zijn werk gedaan. Met dit systeem praat de camera met de flitser hoeveel licht hij af moet geven en zodoende is elke foto perfect belicht zoals jij het wilt. Dat is wel handig en vooral met kinderen, omdat die natuurlijk nooit op dezelfde plek blijven zitten wat jij voor ogen had...

We blijven experimenteren en alle mogelijkheden van de nieuwe flitser onderzoeken. Hopelijk binnenkort meer hierover...