Dierentuin Emmen

Zo, in deze drukke peridoe toch nog een gaatje gevonden om een nieuwe blogpost te plaasten. Vorige week zijn we met de familie naar dierentuin Emmen geweest waar we de 60e verjaardag van 'Oma' hebben gevierd. Het was een mooie dag, beetje fris, maar gelukkig was het droog en scheen het zonnetje regelmatig.

[Slideshow van de foto's]

Het was meivakantie, maar ondanks dat was het niet al te druk. Je voelde je gelukkig geen schaap die samengeperst in een kudde over de straten wordt voortgedreven zoals het wel eens voor kan komen. Nee, we mochten nog vrij in het rond huppelen en foto's schieten. De dieren lagen gelukkig ook niet laveloos voor zich uit te staren maar waren rustig hun dagelijkse bezigheden aan het uitvoeren zoals een dierentuin dier dat doet.

Sommige dieren zijn wat lastig te fotograferen zoals bovenstaande giraffe. Gelukkig wilde hij zijn hoofd wat naar beneden buigen zodat hij toch in het kader paste...

De tijgers waren dit keer ook redelijk actief. Nou ja, actief, ze liepen steeds wat heen en weer. Zet je wel weer aan het denken over het nut van een dierentuin. Uiteraard zijn er een hoop voordelen van een dierentuin, maar een tijger zoals hierboven heeft wel wat meer ruimte nodig dan wat ze hier kunnen bieden. Maar dat is weer een andere discussie die ik nu niet wil voeren.

De tijgers kunnen erg dicht bij het publiek komen en ze worden op deze plek slechts tegen gehouden door een glasplaat. Voordeel is dat je ze goed kunt zien en geen vingertjes kwijt raakt. Nadeel is wel dat je door het glas moet fotograferen en het glas is niet echt geweldig schoon. Daarbij komt nog eens dat de zon op het glas scheen waardoor er nog meer reflecties te zien waren. Al met al niet een ideale plek dus, maar we hebben toch wat kunnen doen. Volgende keer misschien een polarisatiefilter gaan gebruiken om door het glas te fotograferen. Misschien dat dat nog wat spiegelingen weg kan halen. (Handig als je daar pas thuis op komt.... DOH!)

Beneden was er een beter plekje en scheen er geen zon op het glas, maar mooi op de grote poes zelf. Kritiekpuntje, beetje een rommelige voorgrond, maar ik kon geen vrijwilligers vinden die de takjes wat weg wilden knippen (mietjes...).

Dit keer zijn we nog wel bij de slangen geweest in tegenstelling tot andere keren - mijn lieftallige eega is niet echt gecharmeerd van deze reptielen... Toch zijn het wel interessante dieren en zolang ze achter het glas zitten vind ik het ook wel prima. Er zitten toch wel grote exemplaren tussen die ik liever niet te dicht bij mij in de buurt wil zien. De bovenstaande slang (geen idee wat voor type of merk, stom, staat natuurlijk wel op het bordje) lag rustig uit te rusten en moest ook even gapen. Kun je gelijk zien hoe wijd ze de bek open kunnen trekken.

Na de dierentuin zijn we weer richting huis gereden en hebben 's avonds nog heerlijk gegeten. Als verrassing - poging toe dan, ze had het uiteraard wel door - hebben we 'oma' nog even in het zonnetje gezet met een fikse vuurpijl in het desert :) We hebben natuurlijk nog een selectie van de foto's gemaakt en die is weer in een slideshow gezet en die is hier te vinden KLIK.

Bij deze willen we 'oma' nog hartelijk bedanken voor dit leuk dagje uit en hopen dat ze de volgende 60 ook vol mag maken (of in ieder geval een groot gedeelte dan...).

Koninginnedag 2010 in Swifterbant

Hieperdepiep, Hoera! Het is weer Koninginnedag en zoals elk jaar wordt dit ook weer in Swifterbant gevierd. Uiteraard moeten we ook even gaan kijken al hebben we niet zo veel tijd. Het is helaas geen zonovergoten dag zoals vorig jaar, maar gelukkig blijft het bij een paar korte buitjes en begint het zonnetje al meer aan kracht te winnen.

Dit jaar zijn er weer meer praalwagens dan vorig jaar wat alleen maar positief is uiteraard. Ook nu zaten er weer een aantal mooie wagens bij.

Een korte impressie van de optocht is te zien in de slideshow van PrakArt.nl.

YOU WON!!!

Vorige week had Scott Kelby een bericht geplaatst op zijn weblog met hierin onder andere een aankondiging voor een guestblog voor de woensdag. En wie was dat? Niemand minder dan onze Frank Doorhof. (Voor diegene die Frank Doorhof niet kennen, woont in Emmeloord, is fotograaf, en maakt wel erg mooie plaatjes...)

Scott Kelby is schrijver van vele computer, beeldbewerking en fotoboeken en is zelf ook fotograaf. Daarnaast is hij de directeur van de NAPP, de National Association of Photoshop Professionals, zeg maar de Photoshop club van Amerika. Ik had al een paar boeken van Scott en hij kan erg goed schrijven.

Maar goed, op zijn weblog had hij dus een bericht geplaatst dat zijn drie boeken van The Digital Photography books Volumes 1, 2 & 3 gebundeld zijn, vertaald in het Nederlands en nog eens hard-cover is en dat hij die weg zou geven aan de eerste persoon uit de Benelux die een reactie zou geven. Tja, dan willen we wel even een reactie plaatsen. Daarnaast zou hij hem nog signeren ook.

En ja hoor, even later een mailtje in m'n mailbox van Scott zelf dat ik gewonnen had. Hij had op mijn website gekeken voor de adresgegevens en vond dat ik mooie foto's had. Kijk da's toch altijd weer leuk om te horen natuurlijk van een andere fotograaf.

Een paar dagen later kreeg ik inderdaad een doos toegestuurd met hierin het boek netjes verpakt. En ja, als je het boek openslaat heeft hij er inderdaad nog wat in geschreven: "To Ties, Hope you enjoy the book. All my best, Scott Kelby". Nou Scott, uiteraard zullen we dat doen :)

Zoals we al eerder hadden gemeld is het een perfect boek voor zowel beginners als gevorderden. Er staan gigantisch veel tips in waar elke fotograaf wel wat aan heeft. En het leest ook wel wat lekkerder in het Nederlands ;)

"The Jerrebarre has landed"

Nadat we een tijdlang uilen in de tuin hebben gehad (en af en toe zitten ze er weer), hebben we nu een 'jerrebarre' of te wel een ooievaar op visite gehad. Deze fijne vogel had een mooi pakketje bij zich met daarin onze dochter Amber Nicole Jasmijn. Na een verblijf van 282 dagen in mama's buik zag Amber op 6 februari 2010 voor het eerst het levenslicht in het ziekenhuis van Harderwijk en wel om 17:54 uur.

Gelukkig mocht ik de volgende dag als gloednieuwe trotse papa, moeder en dochter al mee naar huis nemen. Autorijden vindt de kleine ook al leuk, maar dat vinden de meeste denk ik wel. Eenmaal thuis gekomen konden we nog even rustig met z'n drieën genieten alvorens de kraamzorg kwam. Gelukkig dat er een kraamzorg is die overal een beetje bij nadenkt en voor zorgt, want je eigen leven staat de eerste week op z'n kop; net als het hele huishouden...

Gelukkig begonnen we daarna steeds meer grip op de zaak te krijgen en begonnen we onze draai te vinden met voeden, extra flesje, boertje, luier verschonen, troosten, in bed stoppen, eten koken, Amber in slaap zien te krijgen, eten weer opwarmen, zelf snel eten, flesjes en toebehoren schoonmaken, luier, voeden, in bad doen, zelf slapen, wekker zetten, luier, kleertjes wassen, vaatwasser, slapen, kraambezoek, post doornemen, troosten, luier, voeden, enzovoort alles in volledige willekeurige volgorde. Maar je begint er aan te wennen.... Vandaar ook dat er niet eerder een blogpost is gekomen dan vandaag.

Tussendoor nog een korte fotoshoot gehouden met Amber omdat we ons eigen geboortekaartje hadden ontworpen en daar moeten uiteraard een paar mooie foto's op komen. Gelukkig heeft ze geen angst voor de camera en vindt alles nog prima. Ze is nu al papa's eigen fotomodel :)

Het is een groot wonder in een klein lichaam. Als je er over na gaat denken is het überhaupt een wonder dat een paar celletjes kunnen uitgroeien tot een mooi kind met alles er op en eraan en alles op de juiste plek. Tien vingertjes en teentje, de ogen, de irissen en de kleine nageltjes op de piepkleine vingertjes. Het is haast niet te beseffen en je moet het maar gewoon aannemen dat het zo is.

Als je die kleine dan weer ziet hoe ze heerlijk vredig ligt te slapen, dan wordt je daar een blij mens van. Het is een zware klus, maar wel een mooie. En ja, je wordt ook regelmatig beloond door het wondertje.

We proberen binnenkort nog wat meer foto's te posten, maar bind ons er niet op vast. 't Is nogal druk de laatste tijd, maar we gaan ons best doen :)

Lichtgewicht racefiets

Het is alweer een tijdje geleden dat we een blogpost hebben toegevoegd. Niet dat we in de tussentijd niets gedaan hebben, maar het kwam er domweg niet van. Afgelopen week hadden we een opdracht om een racefiets te fotograferen, en niet zo maar een alledaagse fiets maar één gemaakt van koolstofvezels. Het grote voordeel van dit materiaal is dat het erg sterk is en heel erg licht in het gewicht.

Om een zwarte fiets tegen een zwarte achtergrond te fotograferen is vrij lastig omdat je niet wilt dat de fiets in de achtergrond wegvalt. Om dit te voorkomen, moet je met de belichting gaan werken en zorgen voor accenten op de randen. Dit hebben we dus ook gedaan bij deze fiets.

Ten eerste hebben we de fiets opgehangen aan het plafond zodat we van alle kanten konden belichten. Vervolgens hebben we de camera op een statief geplaatst zodat elke foto die we maakten dezelfde standpunt had. Nu hebben we een SB900 flitser gepakt die in een kleine softbox zit gemonteerd en hebben de hele fiets van alle kanten belicht en een hoop foto's gemaakt.

Hetzelfde hebben we vervolgens nog met de beide wielen gedaan. Opgehangen aan het plafond en van alle kanten belicht.

Op de computer maken we dan een selectie van de foto die we willen gaan gebruiken om samen te voegen waarna we deze foto's als aparte lagen in Photoshop importeren. Voor de fiets hebben we in totaal 15 foto's gebruikt om een compositie te maken. Per laag voegen we een laagmasker toe waarna we alleen die delen naar voren laten komen die belicht zijn. Dit doen we voor alle lagen met bovenstaande foto als resultaat. In totaal ben je er wel een aantal uren mee bezig om het goed te krijgen, maar dankzij ons Wacom tekentablet kun je wel snel en nauwkeurig werken.

Als alles goed is zal onder andere deze foto weer te zien zijn op de website qualite-carbon.nl van Johan Wentink. Hij levert de carbon-fiber wielen, dus mocht je interesse hebben dan kun je bij hem terecht. Het mag wat kosten, maar dan heb je ook wel kwaliteit.

15cm koude sneeuwpret

Het heeft vannacht weer flink gesneeuwd, zo'n 15cm. Dat betekend dus weer sneeuwruimen om 8:00 uur op de zondagochtend. Helaas zijn er al een paar auto's over het verse sneeuw gereden, dus helemaal schoon krijg je het niet. Anders is het redelijk makkelijk schoon te scheppen. Een bijkomend voordeel is dat sneeuw niet zo heel zwaar is, en je kunt je ook nog eens warm scheppen.

Om toch nog een paar leuke plaatjes te schieten van de omgeving wilden we de auto pakken om rond te tuffen. Maar ook de auto moest eerst nog eens sneeuwvrij gemaakt worden en de eerste sneeuw die gisteravond in gevallen heeft wel voor een ijslaagje op de ramen gezorgd. Dus nadat de sneeuw weg was, kon je beginnen met het krabben. Je zit toch steeds meer te denken aan een carport zoals de buren, die hoeven niet te krabben. En als het regent kun je ook nog eens droog je auto uitkomen.

Nu het zonnetje ook nog eens begon te schijnen leek de wereld wel heel erg vredig en wit. Het is niet leuk als je echt op pad moet, maar een witte wereld heeft ook wel weer wat. En zo vaak hebben we dit ook niet.

Op de Ketelmeerdijk wordt nooit gestrooid dus dit was nog een mooie witte sneeuwweg waar we over reden. Af en toe een beetje glijden, maar dat is ook weer het leuke er aan. Winterbanden zijn voor mietjes ;)

Hier en daar nog wat foto's gemaakt en dan maar weer terug richting huis waar de amarettokoffie en de warme chocolademelk al bijna klaar staat. Een kleine impressie van de afgelopen winter hebben we in een korte slideshow samengevat, en is zoals gebruikelijk hier op de site van PrakArt.nl te vinden onder Slideshows.

Het is alweer 2010

Allereerst iedereen de beste wensen voor het nieuwe jaar, ook die we vergeten zijn. Er is wederom een nieuw jaar aangebroken en we zullen zien wat er allemaal weer gaat gebeuren de komende 365 dagen. De wisseling van het oude naar het nieuwe jaar is rustig maar gezellig verlopen. Alhoewel het koud was en er een witte deken over Swifterbant was gelegd, was er genoeg vuur in de lucht voor wat werk. Uiteraard hebben we de camera weer mee naar buiten genomen om enkele foto's van het vuurwerk te maken. Zo vaak komt het niet voor en we moeten toch blijven oefenen. Er was weer genoeg moois aan de lucht om te aanschouwen en vast te leggen. Voor de geïnteresseerden: de foto's zijn genomen met een diafragma van rond de f/8 en een sluitertijd tussen de 2 en de 4 seconden.

Ik blijf me er steeds weer over verbazen welke vormen er worden gevormd nadat er weer een explosie heeft plaats gevonden. Er zijn uiteraard meer foto's gemaakt en die zijn op de volgende slideshow te zien van de site PrakArt.nl