Prakart Photography

Geboren: Carlijn Ilse !!!

2012-02-01T19:36:00.000+01:00

Op 24 januari 2012 is onze dochter Carlijn Ilse geboren. Na 41 weken vond ze het welletjes in de buik van mama en is daarom naar buiten gekropen om bij haar papa, mama en zus te gaan wonen. En uiteraard zijn wij daar erg blij mee.

De bevalling was thuis en is erg goed verlopen en Carlijn was bij het zien van het eerste levenslicht al zeer helder. De oogjes stonden al wijd open om alles om zich heen op te nemen (tenminste, wat in haar bereik lag...)

Haar grote zus Amber was ook zeer blij dat ze Carlijn nu ook kon zien en niet meer in mama's buik zat. Fantastisch om te zien hoe enthousiast en hoe zorgzaam ze is.

Twee dagen na de de geboorte heeft Carlijn haar eerste fotoshoot gehad en dat was nog wel een beetje wennen. Het zal niet de laatste zijn Carlijn, vraag maar aan je grote zus. Papa vind het wel erg leuk om foto's te maken...

De foto's waren nodig voor het geboortekaartje die we voor haar hebben gemaakt.

Het volgende gedicht vonden we erg toepasselijk en mooi voor op de kaart:

Opnieuw verwonderd...

Opnieuw vertederd...

Opnieuw ontroerd...

Prachtig om te zien hoe klein en teer zo'n mensje kan zijn. Echt een wondertje.

Hieronder nog een aantal extra foto's van onze kleine meid, en uiteraard nog een met een blije Amber :)

Er was eens..... Een weekendje Hoenderloo

2012-01-18T21:44:00.000+01:00

Mijn voornemen was om het frequentieinterval van het bloggen wat aan te passen en dat is gelukt.

Het is helaas wel omlaag gegaan en dat was juist niet de bedoeling. Welke excuses hebben we nu weer bedacht? De laatste tijd weer enorm druk, zowel thuis als op het werk en met de eigen zaak die we sinds 1 september hebben. Met PrakArt Photography gaat het erg goed. In oktober een aantal opdrachten gehad waarvan we een paar nog aan het afwerken zijn. Het is wel erg druk maar je krijgt er ook weer veel energie van, en dat is onder andere een reden waarom we dit zijn gaan doen.

Daarnaast nog druk bezig geweest met de verhuizing van Amber naar haar nieuwe kamer zodat de kinderkamer vrij komt voor de kleine die in januari uitgerekend is. (Eh, het is al januari...) Dan mag die verhuizen van de buik naar de nieuwe kamer (en maar hopen dat die het leuk vindt...).

In de tussentijd ook nog even wat aan ontspanning gedaan. Zoals elk jaar zijn we ook nu een weekendje met mijn schoonfamilie weg geweest en wel naar Hoenderloo. Dat was al weer een paar weekjes geleden... 1 oktober 2011.... We hadden ook nog het geluk dat we het weekend ook nog mooi weer hadden, dus de fietsen gingen weer mee. Een mooie bosrijke omgeving waar je best lekker kunt fietsen.

Ook zijn we nog naar Koningin Juliana Toren geweest in Apeldoorn. Ideaal voor de niet al te grote kinderen die zich hier prima uit kunnen leven. En ja, ook de papa's kunnen dat. Amber en haar nichtje Esmee zijn zelf nog even een stukje wezen rijden in de auto waar ze zichtbaar van genoten :)

Maar voor je het weet is het weekend weer voorbij en staat het gewone leven weer aan je deur te kloppen. We hebben er zeker van genoten en dit mag best wel vaker gebeuren. Er even tussenuit is best prettig...

En ook nu hebben we weer meer foto's gemaakt dan hier getoond is. De slideshow is weer te vinden op de site van PrakArt Photography. >>> SLIDESHOW! <<<

Weekendje Garderen

2011-10-14T22:30:00.000+02:00

Even een weekendje er tussen uit. Af en toe is dat best lekker. Even loskomen van de dagelijkse sleur en verplichtingen en even in een andere omgeving zijn. Het hoeft niet eens zo ver weg te zijn, zoals nu naar Garderen op de Veluwe. Lekker dicht bij, dus niet veel reistijd.

Mijn schoonouders gingen een weekje naar dit huisje en hadden ons uitgenodigd om het weekend langs te komen. Dat laten we ons natuurlijk geen twee keer zeggen... Enige nadeel is dat de fietsen dan mee moeten :) (Ja, ik ben best sportief. Heb jarenlang live de Grand Prix Formule 1 gekeken. Daarvoor moet je er 's nachts ook uit!)

De Veluwe vind ik erg mooi. Vooral als je zelf in Flevoland woont. De bossen zijn heerlijk, en ja, zelfs om doorheen te fietsen...

Op het park Kastelenhof waar het huisje zich bevindt, lopen er ook kippen rond. Zo heb je nog een landelijk gevoel ook nog :) Helemaal geweldig voor Amber natuurlijk die de kippetjes wel stukjes brood wil geven. (Nee, ik ga niet vermelden dat moeders een harde gil gaf toen een kip het brood uit haar hand pikte...)

En als ze er als de kippen bij zijn, dan is er ook altijd een haantje de voorste... Een paar zelfs.

Op zich heeft zo'n haan best wel mooie veren met bijzondere kleuren. Helaas wou hij niet al te lang voor mij gaan poseren.

En als je dan kippen hebt, dan moeten er ook wel draai- en wipkippen zijn. Ook die kippen vond Amber best interessant, getuige de onderstaande foto.

En ja, uiteraard hebben we nog meer foto's. Het is wel een beetje een weekendje weg geweest met veel foto's van Amber. Maar ja, dat mag toch ook wel als je zo trots op je dochter bent? Het was een erg leuk en lekker weekendje weg wat we zeker nog een keertje moeten doen.

De overige foto's zijn weer te vinden op deze link naar PrakArt.nl.

Vakantie 2011 - Kos - Griekenland

2011-09-28T22:21:00.002+02:00

Afgelopen zomervakantie is het er dan toch van gekomen. Voor het eerst vliegen met onze kleine meid en wel naar Griekenland, naar het eiland Kos. We zijn vanaf Eelde gevlogen en daar hebben we ook bewust voor gekozen.

Vooral met een kleine meid van 18 maanden willen we niet urenlang op Schiphol ronddwalen. Eelde is erg gemoedelijk en je bent direct je koffers kwijt (nee, niet verloren, gewoon netjes afgestaan...). Nadeel is echter wel dat we eerst naar Eindhoven zijn gevlogen alwaar de mensen die uit Griekenland kwamen nu uit konden stappen waarna wij door vlogen naar Kos.

In het vliegtuig verliep alles prima en viel ons reuze mee. Je weet eigenlijk niet wat je te wachten staat met zo'n kleine. De drukverschillen kunnen wij als 'grote' mensen wel behappen door even extra te slikken. En je wilt niet graag dat je dochter pijn aan haar oortjes krijgt. Van het opstijgen van het vliegtuig was ze niet echt onder de indruk, dat terwijl we toch redelijk rap de lucht in waren.

We vlogen 's middags en kwamen pas na nog een uur in de bus gezeten te hebben rond 22:30 uur lokale tijd aan (zit een uur verschil in). Alleen in de bus heeft Amber even geslapen, dus complimenten dat ze het zo goed heeft volgehouden.

(Dit wordt weer een veel te lange blog en dat was niet de bedoeling.)

Verder hebben we dagelijks lekker bij het strand gelegen wat direct achter het hotel lag. Ook waren er drie zwembaden aanwezig; een peuterbadje, soort van wedstrijdbad en een groot achtvormig bad. De zee was nog wel wat spannend, maar ook wel interessant. Het peuterbadje daarentegen was helemaal geweldig en na een paar dagen was ze helemaal gewend aan het water en aan de andere kindjes. Speelgoed werd al algemeen gedeeld met een ieder, alleen het eruit krijgen van Amber was een probleem. Ze wou er nooit uit...

Op het strand was het dagelijks ritueel het volgende. Als we aankwamen ging Amber uit de buggy, legden papa en mama hun handdoeken op het strand, stapte Amber met haar zandvoetjes over papa's handdoek heen om vervolgens met de keien en het zand te gaan spelen... Ach... 't is vakantie....

Ook hebben we nog fietsen gehuurd en zijn we nog wezen fietsen op Kos en onder andere naar Kos Stad geweest. Over het weggedrag van de Grieken wil ik niks kwijt, maar dat is het zelfde niveau als hun financiën...

Helaas moesten we ook weer een keer naar huis, maar nu hadden we als voordeel dat we direct naar Eelde vlogen zonder tussenstop in Eindhoven. Daar werden we weer opgewacht door opa en oma om vervolgens weer lekker naar ons eigen huisje te gaan. :)

We hebben nog meer foto's (uiteraard...) en die zijn weer in deze slideshow te zien...

Een sprookje...

2011-08-08T03:05:00.001+02:00

Het is vakantie dus dat betekent even niet aan het werk maar leuke dingen doen :) Op 3 augustus zijn we met opa en oma naar het Sprookjeswonderland in Enkhuizen geweest. Een mooi park waar de kleintjes van kunnen genieten. En niet alleen de kleintjes, ook papa's vinden het erg leuk. Diverse attracties, speeltoestellen (waaronder een heule grote glijbaan...), dieren en niet te vergeten veel kabouters zijn dan ook overal te vinden.

Amber vond het allemaal heel erg leuk en keek haar blauwe oogjes uit. De kabouterhuisjes zijn ook precies haar van haar formaat. Niet die van papa... die moet nog al veel bukken en oppassen dat ie z'n kop niet stoot. Maar dat is maar bijzaak.

Gelukkig hebben we maar eventjes wat regen gehad en voor de rest was het prima weer. Een ideale dag om naar dit leuke park te komen. Het is mij helemaal niet tegengevallen, in tegendeel zelfs, we gaan er zeker nog een keer heen. Het is een ruim park waar je je de hele dag kunt vermaken (en de kinderen ook...)

Zoals gewoonlijk hebben we nog meer foto's gemaakt en die zijn in de volgende slideshow te vinden. De foto's van Sprookjeswonderland in Enkhuizen. Een aanrader...

Jaarlijks ICT Herfst BBQ

2011-07-23T22:51:00.001+02:00

Na de grote Farewell ICT BBQ van vorig jaar is er veel gebeurd bij Huisman. De reiger is van z'n nest geschopt, een aantal collega's zijn weg en alweer vervangen door anderen en ook ikzelf ben weer terug van weggeweest.

De traditie van de jaarlijkse BBQ van de ICT afdeling van Royal Huisman zijn echter wel weer in ere hersteld en dit keer was de familie Wobben de gastheer en -vrouw.

De afgelopen weken waren best aardig te noemen (qua weer dan...) maar helaas zijn de weergoden uitgerekend dit weekend op vakantie. Niet echt iets voor een barbecue dus. Maar we laten ons niet zo uit het veld slaan en Jeroen had dan ook een grote (zeer degelijke) partytent gehuurd met daarbij een heerlijke terrasverwarmer. Niet milieuvriendelijk, maar wel lekker warm :)

Het vlees werd al snel op de BBQ gegooid en onder toeziend oog van Henk en Lambertus werd alles goed doorbakken en virusvrij gemaakt. De kinderen konden nog lekker spelen in de tent en af en toe even een ommetje maken in de groentetuintjes die achter het huis liggen.

En we weten nu ook waarom Jos basgitaar is gaan spelen en geen leadzanger is geworden bij de band. Ik denk dat Jeroen en Inge de komende tijd geen last meer zullen hebben van katten....

Verder willen we Jeroen en Inge via deze onsympathieke weg nog heel hartelijk danken voor de gastvrijheid die zij hebben getoond en de uitstekende verzorging van de gehele barbecue.

Meer foto's zijn te vinden in de slideshow welke op de site van PrakArt Photography te vinden zijn. Of gewoon op deze link klikken...

My First Wedding... (en wat er verder heeft mee gespeeld)

2011-07-08T21:46:00.006+02:00

Soms komen er dingen op je pad waar je eigenlijk geen nee tegen kunt zeggen. Zo ook vorig jaar ergens in de zomer, toen Hendrik en Lianne bij ons op visite kwamen. Hendrik is de oudste zoon van onze buren en met Lianne heb ik al eens een fotoshoot gehouden. Ze zeiden dat ze het komend jaar gingen trouwen (gefeliciteerd) en of ik hun trouwdag wilde vastleggen.

...

En dan is het even stil...

De Achtbaan
De achtbaan in je hoofd begint te rijden en vliegt er van alles door je hoofd. Ik ben al een aantal jaren bezig in de fotografie en heb al wel een aantal opdrachten gehad, voornamelijk van bekenden en via-via, maar een huwelijk fotograferen is toch wel degelijk andere koek. Tot die tijd heb ik mezelf ook altijd voorgehouden dat ik dat niet zou doen; er hangt erg veel van zo'n opdracht af. Je kunt het niet even over doen, op de juiste moment klaar staan en zorgen voor backup spullen. Je moet er niet aan denken dat je camera er mee ophoudt tijdens de belangrijke ceremonies. "Ja sorry mensen, even wachten hoor, m'n kaartje is vol..." of "Oeps, ik had 'm nog op JPG small staan... hihi". Dat wordt niet echt op prijs gesteld neem ik aan.

En toch heb ik ja gezegd. Waarom? Ik ben op een punt in m'n leven aangekomen waarop je je gaat afvragen wat je nu daadwerkelijk wil. Een draaiende kompas die z'n noorden zoekt. Fotografie is al lange tijd een hobby, een passie en is uiteindelijk chronisch geworden. Een virus dat zich diep nestelt en niet weg gaat. Da's op zich geen probleem want ik vind het een prettige aandoening met misschien wat kostbare bijwerkingen.

Dit is dus een mooie aangelegenheid om te kijken of ik hier mijn inkomen uit kan en wil halen, want daar doe je het uiteindelijk toch voor. Uiteraard moet je wel plezier hebben in je werk, maar de hypotheek moet ook ergens van betaald worden. Maar er zijn zo veel manieren om in de fotografie werkzaam te zijn. Trouwreportages bijvoorbeeld zullen er volgens mij altijd wel blijven, omdat men dit toch vastgelegd wil hebben en het aantal huwelijken stijgt ook weer. Dus wat dat betreft zal daar de komende jaren wel werk in blijven. De grote vraag is echter of dit iets is wat mij ligt? Niet geheel onbelangrijk... En wat is een beter manier dan het zelf te ervaren? Een mooie mogelijkheid die ik dus met beide handen heb aan kunnen grijpen.

Vooraf
Voor deze reportage heb ik nog wel even geinvesteerd in een nieuw objectief, namelijk de Nikkor 24-70mm f/2.8. Ik heb de 18-70mm wel, maar was toch op zoek naar een wat sneller objectief en dat is deze 24-70mm ook zeker. Zeer tevreden ben ik er dan ook mee, zeker als je de scherpte hebt gezien. Het is veel geld, maar het is het dan ook dubbel en dwars waard.

Voorafgaand hebben we samen met het bruidspaar een paar keer de planning van de dag doorgesproken en dat is erg prettig. Je loopt dan niet, of zo min mogelijk, tegen verrassingen aan. Vooral als je naast het burgerlijk huwelijk nog een kerkelijk huwelijk hebt en daarbij de bruid ook nog eens in het onderwijs zit! Dat wil dus meestal zeggen dat de kinderen van de klas ook nog wat gaan doen :) Gegarandeerd een heleboel gebeurtenissen.

Paar dagen van te voren al druk bezig met de voorbereidingen en dan met name de spullen. Accu's van de camera's opladen, batterijen voor de flitsers opgeladen, en nog een tweetal setjes er bij gekocht (off-topic: Hama 2700mAh NiMH, werken perfect), extra CF-kaartje van 16GB er bij en alle kaartjes formateren. Genoeg brandstof in de auto; check, en nog meer van dat soort activiteiten.

Weersverwachting nog even checken.... oeh.... hmmm, da's iets minder... 30 weken mooi weer geweest en nu komen de buien... 90% kans op regen. En bedankt Paulus Pietsma... Hopen op het beste, je kunt niet alles in de hand hebben. De trouwdag zelf begon inderdaad met een fikse regenbui, maar dat was gelukkig van korte duur. De rest van de dag waren het over het algemeen ook korte buien dus geen langdurige regen gelukkig.

Dé dag
De bruidegom was 's ochtend naar zijn ouderlijk huis gekomen (onze buren) dus heb ik daar eerst foto's gemaakt. Het gaat die dag dan misschien wel om de bruid, maar als je wat foto's van hem hebt is dat altijd weer een pré. Daarna ben ik naar de bruid gegaan om de voorbereidingen daar vast te leggen, want dat zijn de foto's die je echt moet hebben.

De fotoshoot hebben we in het Wisentbos gedaan waar je erg veel mooie plekken hebt. Het bruidspaar had zelf al een paar plekjes aangewezen waar ze de foto's graag wilden nemen. Zeker een plek om terug te keren, met of zonder camera.

's Middags in het gemeentehuis was ik alvast even vooruit gereden en was ik in de gelegenheid om mij nog even voor te stellen aan de BABS en de bode en dat ik na het tekenen van de trouwakte deze nog even wilde pakken om het apart op de foto te zetten. Is wel zo netjes en weten zij ook gelijk waar ze aan toe zijn.

Na het gemeentehuis direct door naar de kerk (350m verder) waarbij er net een wolkbreukje moest komen. Dus de laatste 50 meter een redelijk nat pak gekregen. (Hardlopen maakt dan ook niet uit, je wordt hoe dan ook nat...) Gelukkig was ik er op voorbereid en kon ik binnen de camera nog even afdrogen - altijd een theedoek in je fototas hebben... Het levert trouwens wel leuke foto's op; een ceremoniemeester en vader van de bruidegom die als verzopen katjes aan komen lopen met daarachter de lachende moeders onder een paraplu. Verschil moet er zijn...

Vooraf ook nog even voorstellen aan meneer pastoor en de 'intocht' van het bruidspaar vastleggen. De kinderen van school hadden hier een belangrijke rol namelijk het vasthouden van de bogen. Verder gebeurt er natuurlijk weer veel tijdens de kerkdienst en dat moet ook allemaal vastgelegd worden. Goed opletten en vooraf de liturgie doornemen :)

Daarna was het weer wat rustiger en vertrok het bruidspaar naar de feestlocatie De Oase aan het Drontermeer waar we de foto's van de daggasten hebben gemaakt. Gelukkig klaarde het weer wat op en ziet het er allemaal wat vrolijker uit. Daarna zijn wij eerst richting huis gegaan om alvast de foto's veilig te stellen. (Kopiëren naar externe harde schijf, daar weer een backup van gemaakt en dan pas de kaartjes formateren...)

Rond 19:00 uur zijn we weer richting de feestlocatie gegaan omdat om 19:30 uur de ijsbruidstaart werd aangesneden. Ook hier moeten er uiteraard foto's van gemaakt worden. In de tussentijd ook nog een paar extra foto's gemaakt van het bruidspaar omdat het avondlicht wel erg mooi begon te worden. Vanaf 20:00 uur begon het feest los te barsten en dat duurde nog tot in de kleine uurtjes.

Het fotoboek
De volgende dagen heb ik gebruikt om de eerste geselecteerde foto's te bewerken. Niet veel; kleur, contrast etc. Daar gaat ook nog wel veel tijd in zitten, maar wel erg leuk :) Ze wilden ook graag een trouwalbum hebben dus daar heb ik me ook verder in verdiept. Om het al zo lange verhaal niet nog veel langer te maken houd ik het hier dan wat kort. Ik ben dus uitgekomen bij het fotoalbum van Profotonet waarvan ik een voorbeeldboek heb gezien op de Professional Imaging beurs in Nieuwegein. Ik was onder de indruk van de kwaliteit.

Het meest lastige is wel het uitzoeken van de foto's. Van de ruim 1200 foto's die ik gemaakt heb, had ik er na een eerste selectie nog 345 over. Hier uit moest ik weer een selectie maken voor in het boek, en da's geen makkelijke opdracht. Uiteindelijk zijn we op 147 foto's uitgekomen verdeeld over 60 pagina's, Zoals eerder al gezegd is, staat de bruid voor de klas in het basisonderwijs, dus dan heb je naast de foto's voor het burgerlijk huwelijk, het kerkelijk huwelijk ook nog eens foto's waarbij de kinderen een rol spelen. En uiteraard horen deze ook in het boek. En je hebt maar maximaal 60 pagina's! Dus dat is puzzeltijd...

Uiteindelijk is alles wel gelukt al viel het best tegen. Ook de juiste pagina indelingen zoeken / maken kostte wel veel tijd, aangezien de meeste standaard templates niet mijn stijl - of die van het bruidspaar - was. Dit heeft wel weer als voordeel dat bij een eventueel volgend boek dit niet meer gemaakt hoeft te worden.

De afdrukkwaliteit van het Profotonet Album vond ik geweldig. Ik heb voor het iets matte Fuji Lustre papier gekozen omdat ik het glanzend papier niet mooi vond en minder spiegelt. Hierdoor kun je het boek beter bekijken zonder hinderlijke schitteringen. (De foto's schitteren al van zich zelf...) Ook de layflat methode van inbinden vind ik erg mooi omdat het opengeslagen boek dan mooi vlak blijft liggen en niet spontaan dicht wil klappen en je de foto's ook over de pagina's heen kun laten lopen. Ook de wit lederen omslag komt mooi tot zijn recht.

Conclusie
Het is een lang epistel geworden, maar het was ook een belangrijke gebeurtenis. Zowel voor het bruidspaar als ook voor mijzelf. Het bruidspaar was zeer tevreden met wat ik heb neergezet en ook vanuit andere hoeken hoor je veel complimenten. Dat is wel erg prettig voor je ego.

En is mijn kompas nu een beetje rustig en wordt het noorden wat helder? Aan de ene kant wel. Ik heb het wel als zwaar ervaren, maar ook erg leuk om te doen. Het belangrijkste is dat ik ook hier weer veel van geleerd heb. Heb je fouten gemaakt? Zeker. Zijn er dingen die je eventueel een volgende keer anders zou doen? Ook dat zeer zeker. Maar zolang je dat zelf maar inziet kun je er alleen maar van leren. Zou je hier je geld mee willen verdienen? Ook dat wil ik wel. Als ik met de fotografie bezig ben, haal ik daar voldoening en energie uit. Zelf mijn directe omgeving merkt dat...

En wanneer begin je nou voor jezelf dan?!?!? Tja... Hallo, mag ik mij even voorstellen; Twijfel Ties... Genoeg redenen waarom ik het niet zou moeten doen. Je begint hier een bedrijf met alles wat daar bij komt kijken, de leuke maar ook de minder leuke kanten. Als je er succesvol (wat is succes???) in wilt stappen moet je er ook erg veel tijd in stoppen en dat is iets wat mij nog wel ontbreekt (vooral nu met de ietwat gewijzigde toekomst...). Wie is je doelgroep, waar zijn die te vinden, en zijn die überhaupt te vinden, in de regio of ver weg? Wil je full- of parttime werken met een werkgever ernaast, de hypotheek moet wel iedere maand voldaan worden.

Ik denk ook dat het belangrijk is om een eigen visie en stijl te ontwikkelen. Heb ik die al? Ik denk het nog niet. Misschien dat ik al wel een aantal punten heb die wel wat kenmerkend zijn voor mij, maar om te spreken van een stijl; nee. Maar de meeste fotografen doen er dan ook jaren over om een eigen stijl te creeeren, dus ik heb nog wel even. Alhoewel, ik ben al wel een aantal jaren bezig... hmmm

Ik zit dus nog steeds in een achtbaan en het einde is niet duidelijk in zicht. Waarschijnlijk dat ik moet kiezen tussen blijven zitten en kijken wanneer het stopt, of ergens halverwege gaan uitstappen. Dat zal niet makkelijk worden, maar dat is met niets in het leven. Misschien dat iemand mij een flinke schop onder m'n kont moet geven en mij uit die wagen moet donderen. Misschien is dit niet het juiste moment, maar wanneer is het dan wel? En als ik het nu niet doe krijg ik er later misschien spijt van... Dus kan iemand bij mij die knop even aanwijzen, zodat ik hem om kan zetten???? Bij voorbaat dank...

To be continued...

P.s. Voor een ieder dit tot hier is gekomen met lezen mijn oprechte dank voor de genomen moeite...

Verjaardagsfeestje bij Brennels Buiten

2011-05-13T22:23:00.000+02:00

Vorige week zondag 8 mei (moederdag) vierde mijn schoonzusje haar 40e verjaardag bij Brennels Buiten in Marknesse. Wij waren toevallig ook aanwezig en hebben een "paar" foto's gemaakt van het festijn. Het was gelukkig prachtig weer dus konden we heerlijk op het terras verblijven. Ook was er de mogelijkheid om te kanoën en te zwemmen wat ook door velen werd gedaan. Het terrein van Brennels Buiten is erg uitgebreid en je kunt ook overal heen en wat doen. (Of je gaat lekker op het strandje liggen niksen, ook prima...)

Ook een liggende boomstam over het water is altijd verleidelijk voor jongens. Maakt niet uit hoe oud ze zijn. En geef toe, wie wil het nou niet. Neen, ik zelf heb het niet geprobeerd, een natte camera is mij toch iets te veel van het goede...

Er waren gelijk al mensen die in een van de twee beschikbare kano's sprongen en een tochtje waagden. Ook onze dochter Amber vond het geweldig. Nee, ze heeft geen zwemvest aan, want die was nog veeeel te groot. Dan maar voorzichtig peddelen.

Het zijn niet altijd de vrouwen die het presteren om de 5 meter de kano in het riet te laten belanden. Sommige bepaalde heren (wij noemen geen namen hoor Henk...) kunnen er ook wel wat van. En dan is uiteraard die vervelende cameraman weer aanwezig om het vast te leggen. Da's nog niet zo erg, maar het publiceren daarvan.... Ach, leedvermaak is ook vermaak en mijn tijd komt nog wel.

Soms zijn er echter van die momenten dat je denkt, dit moet wel verkeerd aflopen. De vraag is dan alleen nog wanneer gebeurt het dan. Duurt het nog een half uur, of misschien langer? In dit geval hoefden we niet lang te wachten. Net goed en wel van de wal af en....

... het geploeter en geplons is begonnen. Dankzij een liefhebbende broer die de kano een beetje (veel) laat schommelen en een kennis die nog een beetje meehelpt, ligt een redelijk stabiele kano zo ondersteboven. Het is ze weer gelukt. Na een aantal minuten zijn alle drenkelingen toch weer op het droge gekomen en van de schrik bekomen. Gelukkig dat van te voren al was gezegd dat er droge kleren voor de kinderen meegenomen moest worden. Komen we vanzelf weer op de vraag wat de leeftijdgrens van "kind zijn" is. Sommige mensen blijven kinderen :) Maar gelukkig scheen het zonnetje nog volop en was het lekker warm, dus na een uurtje was iedereen weer redelijk opgedroogd.

Na dit hele spektakel was er nog een heerlijke barbecue waarbij de innerlijke mens nog eens goed werd verwend. Al met al een hele leuke dag die nog bij menigeen in het geheugen blijft hangen. En Amber, vonden we het leuk? Denk het wel hè :)

Uiteraard zijn er meer foto's gemaakt van dit alles. 80% van de foto's kon niet echt door de beugel, dus blijft het maar bij deze "kleine" selectie die hier te vinden is... (Het is helaas nog Flash, dus niet op een iPad te bekijken.)

Paaseieren zoeken

2011-04-25T16:50:00.001+02:00

Het is weer zover. Tweede Paasdag en een demente paashaas die niet meer weet waar hij de eieren neer heeft gelegd en daarbij de hulp in heeft geschakeld van de kinderen om de eieren weer te vinden. Op camping De Abelen in Swifterbant was het vandaag dus weer zover en een hoop kinderen met ouders en of grootouders en of vrienden of whatever hadden zich weer om 11:00 uur bij de poort verzameld.

Nadat de hekken waren geopend kon iedereen twee eieren zoeken en vervolgens bij de Paashaas laten zien voor een grote chocoladen haas. Ook Amber deed dit jaar mee en al snel vonden we twee eieren (met dank aan de EHBO).

Zo, ik heb een paashaas gescoord bij de paashaas...

Je wordt er wel een beetje moei van, van al dat zoeken

Ook Daniël en Maries waren zoals elk jaar weer bij het eieren zoeken aanwezig en mochten bij de paashaas komen.

We hebben nog wat meer foto's gemaakt en deze staan in deze slideshow...

Een jaar voorbij

2011-02-16T14:37:00.008+01:00

Het is alweer 12 maanden geleden dat onze dochter Amber is geboren. Wat gaat de tijd toch snel en wat kan er in en jaar veel gebeuren. Ligt ze een jaar geleden nog hulpbehoevend in je armen, nu stapt ze al in het rond. Weliswaar nog aan je vingers (voor de veiligheid dan) maar ze heeft al een aardig willetje waar ze heen wil stappen. Nog even en dat gaat ook vanzelf (scheelt weer rugklachten voor papa en mama...).

Je eerste verjaardag blijft een bijzondere dag en dat hebben we dan ook gevierd met familie, vrienden en buren. Het was een gezellige drukte waarbij er aardig wat cadeautjes zijn geschonken. Weer veel speelplezier dus. Het is dan ook erg vervelend om samen met Amber te moeten spelen met al dat leuks...

Een heel nieuw jaar voor de boeg met heel veel nieuwe mogelijkheden en ontwikkelingen. Waar zullen we bij je tweede verjaardag staan. Een driewieler, een fiets, of moet papa alvast sparen voor je rijbewijs :s

Lekker taart eten.

[Update: Link werkte niet.... nu wel weer...]
Meer foto's van haar verjaardag staan weer in een slideshow.

Tweetmeet bij Frank Doorhof, Studio FD.

2011-01-18T05:50:00.000+01:00

Een tijdje geleden vroeg de Emmeloordse fotograaf Frank Doorhof via Twitter of er belangstelling was voor een samenkomst van medefotografen of geïnteresseerden in de fotografie en zo was afgelopen zondag de eerste zogeheten "Tweetmeet" (Twiet-miet) een feit. Rond 12:00 uur werden we verwacht in de Studio van Frank en uiteindelijk hadden er ongeveer 20 personen zich aangemeld.

Na een warm welkom met dito koffie zijn we richting Urk gereden al waar we begonnen met foto's maken. Frank had Alice als model voor deze Tweetmeet geregeld en deed perfect haar werk. Na een week van regen was het vandaag trouwens erg goed weer met het zonnetje er bij, maar qua temperatuur en wind viel het niet echt mee, dus wel petje af voor Alice.

Ook wij mochten gebruik maken van de flitsset (Elinchrom Quadra) die Frank had meegenomen, en ja, dat is best mooi spul... Na de haven zijn we naar de vuurtoren gegaan om daar meer foto's te maken.

Benny is actie...

Na een uurtje uitgewaaid te zijn, hebben we de auto weer gepakt om weer terug te gaan naar de studio alwaar we verrast werden met een lekker bakje soep. In de studio gingen we verder met foto's maken wat weer erg leuk was. Hieronder een aantal voorbeelden..

Na wat hapjes en drankjes en Frank z'n fust met bier leeggemaakt te hebben werd het al weer gauw 18:00 uur waarna we weer huiswaarts gingen. Wat mij betreft was het een geslaagde (mid)dag waarin ik toch wel weer een aantal dingen heb opgestoken en weer nieuwe mensen heb ontmoet. Oh ja, en dat Frank een enorme droogkl*** is :) En da's alleen maar positief.

Tot de volgende Twietmiet!

Gelukkig Nieuwjaar!

2011-01-01T16:21:00.006+01:00

Een heel gelukkig en voorspoedig Nieuwjaar toegewenst voor een ieder die het maar wil hebben. Het is alweer 2011 en 2010 is voorbij gevlogen. Er is heel veel gebeurd in het voorbije jaar en we proberen op fotografisch gebied weer wat actiever te worden.

De jaarwisseling hebben we rustig doorgebracht met uiteraard de Top 2000, lekker eten en drinken en om 0:00 uur natuurlijk het vuurwerk. Ook dit jaar moesten we wel een paar foto's maken (alleen al om te kunnen zeggen dat ik jaar in, jaar uit foto's maak....).

Gelukkig was het weer ons dit jaar weer goedgezind en was het niet mistig, geen regen en geen kneiterharde storm. Hieronder staan nog een paar foto's van het vuurwerk. Amber sliep er redelijk doorheen, totdat er een niet-al-te-legale 100.000 klapper twee straten verder tot detonatie werd gebracht. Kon ze verder ook even van het vuurwerk genieten en dat vond ze best interessant.

Iedereen een succesvol 2011 toegewenst en hopelijk tot de volgende blogpost.

Sinterklaas deel 1 en 2

2010-12-19T14:50:00.005+01:00

Ja ik weet het, het is een beetje laat. Die goedheiligman is al weer lang en breed het land uit en zit alweer aan z'n biertje op het strand ergens in Spanje, maar die beste man is nog wel twee keer bij ons langs geweest om een berg cadeautjes langs te brengen. De eerst keer met mijn familie en de tweede keer met de familie van m'n vrouw. Blijft wel geinig om te zien hoe kinderen reageren op de cadeautjes.

Dus twee delen van Sinterklaasviering. Kan het wel allemaal gaan vertellen, maar kan het beter laten zien. Zie ook eventueel het commentaar bij de foto's zelf. Bij dezen dus de slideshows van de beide Sinterklaasvieringen.

Sinterklaas - Deel I

Sinterklaas - Deel II

Dag Sinterklaasje, daaahaaaag daaaahaaaaaaaag. Tot volgend jaar maar weer.

(Een tijd geleden:) Weekendje weg

2010-10-30T15:21:00.005+02:00

Rennen of stilstaan, zo lijkt het wel met de weblog. Zo is het een (te) lange tijd stil geweest en zo worden er opeens een aantal posts achter elkaar geplaatst.

Drukte en roerige tijden aan deze kant - waaronder van werkgever veranderd - waren daar debet aan, maar we hebben ook nog leuke dingen ondernomen zoals een weekendje weg naar Borger en Appelscha. Het laatste is een jaarlijks terugkerend ritueel geworden waarbij wij meestal een kort beeldverslag van maken (leuk voor later), zo ook weer dit jaar. Genoeg fotografische slachtoffers aanwezig, waaronder mijn eigen dochter en ons nichtje. Beide nog geheel onbevangen van enige vorm van cameravrees. Beide dames hadden dan ook vaak de grootste lol met elkaar, en dat is uiteraard erg leuk om te zien.

Verder hadden we ook de fietsen weer mee en we hebben weer heel veel kilometers afgelegd. Bij ondergetekende is dat toch al vrij snel, want verder dan Swifterbant fietsen komen we meestal niet... Het weer hielp ook aardig mee en we hebben weinig regen gehad.

De beide nichtjes samen op de bank.

We hebben nog meer foto's gemaakt en die staan zoals gebruikelijk weer in een slideshow. Die vind je hier weer.

Bowlen, iPads, eten, ouwehoeren. Kortom, als vanouds met Royal Huisman ICT

2010-10-28T22:23:00.007+02:00

Ja we zijn er nog. Van alle kanten worden we bestookt dat de blog niet geupdate wordt en dat klopt ook. Kan er ook niet om heen draaien, maar het is erg hectisch (haha.... :s) geweest de laatste maanden. En ja, in die tussentijd is er ook nog het een en ander gebeurt waar een blog item over geschreven kan worden. Maar om toch aan de vraag te voldoen, hierbij het verslag van de afgelopen donderdagavond van het officiële afscheidsdiner met de afdeling (tenminste wat er van over is) ICT van Royal Huisman Shipyard met hun (aankomende) ex-werknemers.

Om 18:00 uur hadden we afgesproken bij Hotel Zwartewater in Zwartsluis. Helaas was ons niet verteld dat de veerpont bij Genemuiden niet ging, dus konden we fijn om gaan rijden. Correctie, achteraf werd ons verteld dat het veer niet ging. Dank je wel fijne oud-collega's...

Eenmaal aangekomen zat de groep al te wachten in de foyer van het hotel en waren al aan het aperitief begonnen. We konden dan ook direct beginnen met het bowlen. Het was al weer een tijdje geleden dat ik voor het laatst heb gebowld, maar ik heb goed les gehad van Mister Oak himself en dat kwam weer aardig goed van pas. Ik raakte zozeer een paar kegels en ja, ook op mijn eigen baan.

Het was weer erg gezellig om met oude collega's en vrienden bij te kletsen. Elkaar weer even op de hoogte brengen over allerlei situaties en wederom slap ouwehoeren over van alles en nog wat. Henrik en Benny moesten zonodig hun iPad meenemen en weer showen. (Ja ik ben jaloers, en ja ik wil ook zo'n ding. Helemaal te gek, gaaf, cool, mieters....)

Na het bowlen wachtte er nog een heerlijk driegangen diner op ons want de innerlijke mens kon wel wat gebruiken.

Al met al weer een leuk treffen, en hopelijk niet voor de laatste keer. We hebben trouwens nog een paar afspraken in het verschiet. Een house-warming party bij Danny, Henrik en nog een BBQ bij Danny. Maar dat zal wel volgend jaar worden.

Tot zover eerst dit blog bericht, en een slideshow met een aantal extra foto's is uiteraard hier weer te vinden. (efe klikken...)

Vakantie Ommen 2010

2010-08-22T18:55:00.008+02:00

De vakantie lijkt nu alweer zo ver terug, dus gauw maar een blog maken. Omdat dit nu het eerste jaar is dat we met z'n drieën op vakantie gaan, hebben we besloten om in Nederland te blijven. We konden van kennissen een huisje huren op het landgoed De Lindenbergh in Ommen. Een erg mooi huisje met alle luxe van dien. Zelfs een mooie koffiemachine voor een heerlijk versgemalen kopje koffie. Dat was wel even wennen als je dan weer op je werk terugkomt...

Op zondag 1 augustus mocht ik mijn 36e verjaardag vieren en dit hebben wij dan ook met familie en vrienden in Ommen gedaan. Het weer zat gelukkig mee en we konden ook heerlijk buiten zitten. Op het landgoed was ook nog een speeltuintje aanwezig dus moesten we daar nog met z'n allen heen. Best gezellig en ook de kids vonden het allemaal leuk. Ook Amber was mee; voor het eerst vooruit kijkend in de draagzak en leuk dat ze het vond (en zij niet alleen...).

We hebben ook heel wat kilometers gefietst deze vakantie. Er waren fietsen aanwezig bij het huisje, maar de maxi-cosi drager die we voor Amber hebben paste niet op deze fietsen. Dus hebben we een fiets gehuurd in het centrum van Ommen. Daar kwamen we er achter dat er op het landgoed ook fietsen werden verhuurd... Tja... Maar goed, we hadden dus een fiets en Amber kon mee. Die vond het allemaal prima en leuk. Lekker schoppen tegen papa z'n

dikke kont

strakke billen. Maar ja, daar word je natuurlijk wel erg moe van, dus viel die kleine meid ook regelmatig in slaap. Het hobbelen en schudden maakte helemaal niks uit; sterker nog, als we stil stonden werd mevrouw opeens wakker...

Vlak bij het landgoed was een boerderijwinkel waar wij onze groente en fruit kochten. Ook kon je hier dieren kijken. Varkens, biggetjes, koeien en kippen. Ook Amber vond het erg interessant om deze dieren te zien. Een varken uit het Nijntje boek is toch wat anders dan een echte. Maar ook de kippetjes waren leuk.

We hebben nog veel meer foto's geschoten en die staan in de slideshow die hier te zien is (even klikken).

Plagiocephalometrie, vaderdag, fruithapje, stoel, brood, macro fotografie en uiteraard Amber

2010-07-26T11:51:00.022+02:00

De laatste tijd is er weer heel veel gebeurt waardoor het bloggen weer eens op de tweede (of derde, vierde, vijfde, n-de, ....) plek kwam. Maar dat willen we nu weer gaan inhalen. Het is vakantie dus iets meer tijd om met de fotografie bezig te zijn.

PCM

Een tijdje geleden heeft onze kleine Amber een plagiocephalometrie ondergaan. "Ach, wat zielig" zou je in eerste instantie zeggen, maar het viel reuze mee hoor; deed geen pijn. Bij een plagiocephalometrie wordt de vorm van de schedel bepaald om te kijken hoe symmetrisch deze is. Daartoe wordt gebruik gemaakt van een thermoplast - een reep plastic die bij verwarming flexibel wordt, en vervolgens bij afkoelen weer hard wordt - die om het hoofdje wordt gelegd en vervolgens uithard. Daarna wordt de positie van de oren en de neus afgetekend en kan worden bepaald hoe 'rond' het hoofd is. En onze kleine meid scoort hierbij een geweldige 100,8%!!! Dat wil dus zeggen dat ze geen plat hoofdje of iets dergelijks heeft.

Op de onderstaande foto zien we ter vergelijking links een kind met een afgeplat achterhoofd en rechts onze Amber :)

Vaderdag

Ja ook onze eerste vaderdag moet natuurlijk gevierd worden. Mijn kleine meid had een lekker ontbijt en een cadeautje voor vaders gemaakt - met een klein beetje hulp van mama dan. Amber was gekleed in een zwart rompertje van Simply Colors met daarop de tekst "Mijn papa is de allerliefste" en dat klopt natuurlijk ook :) Best leuk zo'n vaderdag en hopen dat er nog vele mogen volgen.

Mijn eerste keer...

Fruit. Amber heeft ook haar eerste fruithapje gehad. Nou ja, worteltjes dan. Een groentehapje of eigenlijk een oranjehapje en ze vond het niet echt vervelend zo te zien.

Mijn eigen stoel.

Ja, Amber heeft nu haar eigen stoel waarin ze al aardig in kan blijven zitten. Is ook wel gezelliger om met het hele gezin aan tafel te eten. Nog wel even ondersteunen, maar het gaat al steeds beter.

Lekker bij tafel zitten...

Brood.

Ja, ook voor brood moet een eerste keer zijn uiteraard en ze kan het al aardig wegkrijgen. Goed nat maken met heel veel kwijl dan valt het zo in stukken uit elkaar...

Macro fotografie.

Ook op fotogebied hebben we weer wat nieuws. We hebben een Nikkor 105mm f/2.8 macro objectief aangeschaft. Een fantastisch objectief voor uiteraard macro fotografie, maar ook perfect voor portret fotografie. Met zijn f/2.8 heeft hij een prachtig bokeh en is superscherp. Daarnaast heeft hij ook nog VR (Vibration Reduction) wat natuurlijk weer helpt als je uit de hand schiet. Dit moet je weer uitzetten als je vanaf statief schiet en helemaal als je macro gaat schieten...

Binnenkort gaan we weer wat meer experimenteren met water en dan kunnen we het objectief prima gebruiken. Het objectief hebben we in de tussentijd al goed gebruikt, dus hier en daar duiken er al een paar foto's op...

Slideshow

Voor een uitgebreide slideshow kan hier worden geklikt...

De grote RHS ICT Farewell Party

2010-07-11T11:39:00.014+02:00

Op zaterdag 10 juli 2010 was het dan zover; de jaarlijkse barbecue van de afdeling ICT van Royal Huisman Shipyard. Dit jaar bij Henk de Brouwer (Mr. Oak) en familie thuis in het pittoreske Ruinerwold. Een bijzondere barbeknoei - zoals Henk zegt - omdat dit waarschijnlijk de laatste afdelings barbecue is met de huidige bezetting. De afdeling is lijdend voorwerp geworden van een reorganisatie wat geen reorganisatie heet, geïnitieerd door een kleine bijziende reiger. Zoals bekend van reigers komen ze aanvliegen en schransen ze een hoop vissen naar binnen, laten een hoop feces achter en vliegen vervolgens naar een volgende vijver. Helaas is deze reiger ook nog eens bijziend en kan niet ver vooruit zien om in te schatten wat de gevolgen zijn...

Maar we blijven positief en genieten nog even van de gastvrijheid van de familie De Brouwer en de heerlijke BBQ. Voor de ongeduldige mensen is hier alvast de slideshow te zien van de BBQ. Henk is een topkok en kan overheerlijke hamburgers maken, dus als iemand nog een kok nodig heeft kan contact met hem opnemen.

Het was wel erg warm weer - zo rond de 30 graden - maar onder de grote boom in combinatie met een Grolsch was het nog wel uit te houden. Een paar knakkers kreeg het in hun hoofd om te gaan voetballen, het is maar waar je zin in hebt natuurlijk...

Eén iemand zou wel mee willen doen, maar heeft een iets mindere ervaring opgedaan tijdens het bedrijfsvoetbal van 2009. Niet dat we er teveel woorden aan vuil willen maken, maar het komt hier ongeveer op neer: kniebanden, meniscus, kaduuk, manke Nelis...

[Update: van een (bijna) kinderfysiotherapeute kreeg ik de opmerking dat niet alle kniebanden maar slechts de voorste knieband van de heer De Leeuw naar de gallemiezen is... Bij deze een rectificatie.]

En het blijft wel een stoere bink hoor. Nu nog even verder aftrainen en dan is het helemaal top Danny :)

Danny was met Henrik meegereden in zijn bijna Audi met chromen-spiegels en nepvelgen, maar zoals te zien slaan de dames al spontaan op de vlucht.

Amber daarentegen had het wel naar haar zin bij Birgit op schoot. Wel een beetje een contrast met de kleuren. Duo Penotti...

Aan het eind van de avond waren de meeste mensen al weer naar huis en waren we nog een beetje aan het napraten. Kleine Amber had al erg veel indrukken opgedaan vandaag en lag heerlijk in de sterke en veilige armen van Henk te slapen. Dat zouden wel meer vrouwen willen :)

Ik denk dat ik namens de hele afdeling ICT wel kan zeggen dat het een geslaagde BBQ was bij Henk en Irma. Hopelijk komt er nog een vervolg, en anders maken we er een reünie van. Hartelijk dank daarvoor.

Zoals eerder al vermeld is hier een slideshow te zien met meer foto's.

Dierentuin Emmen

2010-05-12T13:41:00.006+02:00

Zo, in deze drukke peridoe toch nog een gaatje gevonden om een nieuwe blogpost te plaasten. Vorige week zijn we met de familie naar dierentuin Emmen geweest waar we de 60e verjaardag van 'Oma' hebben gevierd. Het was een mooie dag, beetje fris, maar gelukkig was het droog en scheen het zonnetje regelmatig.

[Slideshow van de foto's]

Het was meivakantie, maar ondanks dat was het niet al te druk. Je voelde je gelukkig geen schaap die samengeperst in een kudde over de straten wordt voortgedreven zoals het wel eens voor kan komen. Nee, we mochten nog vrij in het rond huppelen en foto's schieten. De dieren lagen gelukkig ook niet laveloos voor zich uit te staren maar waren rustig hun dagelijkse bezigheden aan het uitvoeren zoals een dierentuin dier dat doet.

Sommige dieren zijn wat lastig te fotograferen zoals bovenstaande giraffe. Gelukkig wilde hij zijn hoofd wat naar beneden buigen zodat hij toch in het kader paste...

De tijgers waren dit keer ook redelijk actief. Nou ja, actief, ze liepen steeds wat heen en weer. Zet je wel weer aan het denken over het nut van een dierentuin. Uiteraard zijn er een hoop voordelen van een dierentuin, maar een tijger zoals hierboven heeft wel wat meer ruimte nodig dan wat ze hier kunnen bieden. Maar dat is weer een andere discussie die ik nu niet wil voeren.

De tijgers kunnen erg dicht bij het publiek komen en ze worden op deze plek slechts tegen gehouden door een glasplaat. Voordeel is dat je ze goed kunt zien en geen vingertjes kwijt raakt. Nadeel is wel dat je door het glas moet fotograferen en het glas is niet echt geweldig schoon. Daarbij komt nog eens dat de zon op het glas scheen waardoor er nog meer reflecties te zien waren. Al met al niet een ideale plek dus, maar we hebben toch wat kunnen doen. Volgende keer misschien een polarisatiefilter gaan gebruiken om door het glas te fotograferen. Misschien dat dat nog wat spiegelingen weg kan halen. (Handig als je daar pas thuis op komt.... DOH!)

Beneden was er een beter plekje en scheen er geen zon op het glas, maar mooi op de grote poes zelf. Kritiekpuntje, beetje een rommelige voorgrond, maar ik kon geen vrijwilligers vinden die de takjes wat weg wilden knippen (mietjes...).

Dit keer zijn we nog wel bij de slangen geweest in tegenstelling tot andere keren - mijn lieftallige eega is niet echt gecharmeerd van deze reptielen... Toch zijn het wel interessante dieren en zolang ze achter het glas zitten vind ik het ook wel prima. Er zitten toch wel grote exemplaren tussen die ik liever niet te dicht bij mij in de buurt wil zien. De bovenstaande slang (geen idee wat voor type of merk, stom, staat natuurlijk wel op het bordje) lag rustig uit te rusten en moest ook even gapen. Kun je gelijk zien hoe wijd ze de bek open kunnen trekken.

Na de dierentuin zijn we weer richting huis gereden en hebben 's avonds nog heerlijk gegeten. Als verrassing - poging toe dan, ze had het uiteraard wel door - hebben we 'oma' nog even in het zonnetje gezet met een fikse vuurpijl in het desert :) We hebben natuurlijk nog een selectie van de foto's gemaakt en die is weer in een slideshow gezet en die is hier te vinden KLIK.

Bij deze willen we 'oma' nog hartelijk bedanken voor dit leuk dagje uit en hopen dat ze de volgende 60 ook vol mag maken (of in ieder geval een groot gedeelte dan...).

Koninginnedag 2010 in Swifterbant

2010-04-30T12:58:00.003+02:00

Hieperdepiep, Hoera! Het is weer Koninginnedag en zoals elk jaar wordt dit ook weer in Swifterbant gevierd. Uiteraard moeten we ook even gaan kijken al hebben we niet zo veel tijd. Het is helaas geen zonovergoten dag zoals vorig jaar, maar gelukkig blijft het bij een paar korte buitjes en begint het zonnetje al meer aan kracht te winnen.

Dit jaar zijn er weer meer praalwagens dan vorig jaar wat alleen maar positief is uiteraard. Ook nu zaten er weer een aantal mooie wagens bij.

Een korte impressie van de optocht is te zien in de slideshow van PrakArt.nl.

YOU WON!!!

2010-04-18T05:35:00.006+02:00

Vorige week had Scott Kelby een bericht geplaatst op zijn weblog met hierin onder andere een aankondiging voor een guestblog voor de woensdag. En wie was dat? Niemand minder dan onze Frank Doorhof. (Voor diegene die Frank Doorhof niet kennen, woont in Emmeloord, is fotograaf, en maakt wel erg mooie plaatjes...)

Scott Kelby is schrijver van vele computer, beeldbewerking en fotoboeken en is zelf ook fotograaf. Daarnaast is hij de directeur van de NAPP, de National Association of Photoshop Professionals, zeg maar de Photoshop club van Amerika. Ik had al een paar boeken van Scott en hij kan erg goed schrijven.

Maar goed, op zijn weblog had hij dus een bericht geplaatst dat zijn drie boeken van The Digital Photography books Volumes 1, 2 & 3 gebundeld zijn, vertaald in het Nederlands en nog eens hard-cover is en dat hij die weg zou geven aan de eerste persoon uit de Benelux die een reactie zou geven. Tja, dan willen we wel even een reactie plaatsen. Daarnaast zou hij hem nog signeren ook.

En ja hoor, even later een mailtje in m'n mailbox van Scott zelf dat ik gewonnen had. Hij had op mijn website gekeken voor de adresgegevens en vond dat ik mooie foto's had. Kijk da's toch altijd weer leuk om te horen natuurlijk van een andere fotograaf.

Een paar dagen later kreeg ik inderdaad een doos toegestuurd met hierin het boek netjes verpakt. En ja, als je het boek openslaat heeft hij er inderdaad nog wat in geschreven: "To Ties, Hope you enjoy the book. All my best, Scott Kelby". Nou Scott, uiteraard zullen we dat doen :)

Zoals we al eerder hadden gemeld is het een perfect boek voor zowel beginners als gevorderden. Er staan gigantisch veel tips in waar elke fotograaf wel wat aan heeft. En het leest ook wel wat lekkerder in het Nederlands ;)

"The Jerrebarre has landed"

2010-02-28T15:57:00.008+01:00

Nadat we een tijdlang uilen in de tuin hebben gehad (en af en toe zitten ze er weer), hebben we nu een 'jerrebarre' of te wel een ooievaar op visite gehad. Deze fijne vogel had een mooi pakketje bij zich met daarin onze dochter Amber Nicole Jasmijn. Na een verblijf van 282 dagen in mama's buik zag Amber op 6 februari 2010 voor het eerst het levenslicht in het ziekenhuis van Harderwijk en wel om 17:54 uur.

Gelukkig mocht ik de volgende dag als gloednieuwe trotse papa, moeder en dochter al mee naar huis nemen. Autorijden vindt de kleine ook al leuk, maar dat vinden de meeste denk ik wel. Eenmaal thuis gekomen konden we nog even rustig met z'n drieën genieten alvorens de kraamzorg kwam. Gelukkig dat er een kraamzorg is die overal een beetje bij nadenkt en voor zorgt, want je eigen leven staat de eerste week op z'n kop; net als het hele huishouden...

Gelukkig begonnen we daarna steeds meer grip op de zaak te krijgen en begonnen we onze draai te vinden met voeden, extra flesje, boertje, luier verschonen, troosten, in bed stoppen, eten koken, Amber in slaap zien te krijgen, eten weer opwarmen, zelf snel eten, flesjes en toebehoren schoonmaken, luier, voeden, in bad doen, zelf slapen, wekker zetten, luier, kleertjes wassen, vaatwasser, slapen, kraambezoek, post doornemen, troosten, luier, voeden, enzovoort alles in volledige willekeurige volgorde. Maar je begint er aan te wennen.... Vandaar ook dat er niet eerder een blogpost is gekomen dan vandaag.

Tussendoor nog een korte fotoshoot gehouden met Amber omdat we ons eigen geboortekaartje hadden ontworpen en daar moeten uiteraard een paar mooie foto's op komen. Gelukkig heeft ze geen angst voor de camera en vindt alles nog prima. Ze is nu al papa's eigen fotomodel :)

Het is een groot wonder in een klein lichaam. Als je er over na gaat denken is het überhaupt een wonder dat een paar celletjes kunnen uitgroeien tot een mooi kind met alles er op en eraan en alles op de juiste plek. Tien vingertjes en teentje, de ogen, de irissen en de kleine nageltjes op de piepkleine vingertjes. Het is haast niet te beseffen en je moet het maar gewoon aannemen dat het zo is.

Als je die kleine dan weer ziet hoe ze heerlijk vredig ligt te slapen, dan wordt je daar een blij mens van. Het is een zware klus, maar wel een mooie. En ja, je wordt ook regelmatig beloond door het wondertje.

We proberen binnenkort nog wat meer foto's te posten, maar bind ons er niet op vast. 't Is nogal druk de laatste tijd, maar we gaan ons best doen :)

Lichtgewicht racefiets

2010-01-24T19:17:00.005+01:00

Het is alweer een tijdje geleden dat we een blogpost hebben toegevoegd. Niet dat we in de tussentijd niets gedaan hebben, maar het kwam er domweg niet van. Afgelopen week hadden we een opdracht om een racefiets te fotograferen, en niet zo maar een alledaagse fiets maar één gemaakt van koolstofvezels. Het grote voordeel van dit materiaal is dat het erg sterk is en heel erg licht in het gewicht.

Om een zwarte fiets tegen een zwarte achtergrond te fotograferen is vrij lastig omdat je niet wilt dat de fiets in de achtergrond wegvalt. Om dit te voorkomen, moet je met de belichting gaan werken en zorgen voor accenten op de randen. Dit hebben we dus ook gedaan bij deze fiets.

Ten eerste hebben we de fiets opgehangen aan het plafond zodat we van alle kanten konden belichten. Vervolgens hebben we de camera op een statief geplaatst zodat elke foto die we maakten dezelfde standpunt had. Nu hebben we een SB900 flitser gepakt die in een kleine softbox zit gemonteerd en hebben de hele fiets van alle kanten belicht en een hoop foto's gemaakt.

Hetzelfde hebben we vervolgens nog met de beide wielen gedaan. Opgehangen aan het plafond en van alle kanten belicht.

Op de computer maken we dan een selectie van de foto die we willen gaan gebruiken om samen te voegen waarna we deze foto's als aparte lagen in Photoshop importeren. Voor de fiets hebben we in totaal 15 foto's gebruikt om een compositie te maken. Per laag voegen we een laagmasker toe waarna we alleen die delen naar voren laten komen die belicht zijn. Dit doen we voor alle lagen met bovenstaande foto als resultaat. In totaal ben je er wel een aantal uren mee bezig om het goed te krijgen, maar dankzij ons Wacom tekentablet kun je wel snel en nauwkeurig werken.

Als alles goed is zal onder andere deze foto weer te zien zijn op de website qualite-carbon.nl van Johan Wentink. Hij levert de carbon-fiber wielen, dus mocht je interesse hebben dan kun je bij hem terecht. Het mag wat kosten, maar dan heb je ook wel kwaliteit.

15cm koude sneeuwpret

2010-01-03T13:31:00.005+01:00

Het heeft vannacht weer flink gesneeuwd, zo'n 15cm. Dat betekend dus weer sneeuwruimen om 8:00 uur op de zondagochtend. Helaas zijn er al een paar auto's over het verse sneeuw gereden, dus helemaal schoon krijg je het niet. Anders is het redelijk makkelijk schoon te scheppen. Een bijkomend voordeel is dat sneeuw niet zo heel zwaar is, en je kunt je ook nog eens warm scheppen.

Om toch nog een paar leuke plaatjes te schieten van de omgeving wilden we de auto pakken om rond te tuffen. Maar ook de auto moest eerst nog eens sneeuwvrij gemaakt worden en de eerste sneeuw die gisteravond in gevallen heeft wel voor een ijslaagje op de ramen gezorgd. Dus nadat de sneeuw weg was, kon je beginnen met het krabben. Je zit toch steeds meer te denken aan een carport zoals de buren, die hoeven niet te krabben. En als het regent kun je ook nog eens droog je auto uitkomen.

Nu het zonnetje ook nog eens begon te schijnen leek de wereld wel heel erg vredig en wit. Het is niet leuk als je echt op pad moet, maar een witte wereld heeft ook wel weer wat. En zo vaak hebben we dit ook niet.

Op de Ketelmeerdijk wordt nooit gestrooid dus dit was nog een mooie witte sneeuwweg waar we over reden. Af en toe een beetje glijden, maar dat is ook weer het leuke er aan. Winterbanden zijn voor mietjes ;)

Hier en daar nog wat foto's gemaakt en dan maar weer terug richting huis waar de amarettokoffie en de warme chocolademelk al bijna klaar staat. Een kleine impressie van de afgelopen winter hebben we in een korte slideshow samengevat, en is zoals gebruikelijk hier op de site van PrakArt.nl te vinden onder Slideshows.

Het is alweer 2010

2010-01-01T03:01:00.005+01:00

Allereerst iedereen de beste wensen voor het nieuwe jaar, ook die we vergeten zijn. Er is wederom een nieuw jaar aangebroken en we zullen zien wat er allemaal weer gaat gebeuren de komende 365 dagen. De wisseling van het oude naar het nieuwe jaar is rustig maar gezellig verlopen. Alhoewel het koud was en er een witte deken over Swifterbant was gelegd, was er genoeg vuur in de lucht voor wat werk. Uiteraard hebben we de camera weer mee naar buiten genomen om enkele foto's van het vuurwerk te maken. Zo vaak komt het niet voor en we moeten toch blijven oefenen. Er was weer genoeg moois aan de lucht om te aanschouwen en vast te leggen. Voor de geïnteresseerden: de foto's zijn genomen met een diafragma van rond de f/8 en een sluitertijd tussen de 2 en de 4 seconden.

Ik blijf me er steeds weer over verbazen welke vormen er worden gevormd nadat er weer een explosie heeft plaats gevonden. Er zijn uiteraard meer foto's gemaakt en die zijn op de volgende slideshow te zien van de site PrakArt.nl

Fabeltjeskrant op locatie

2009-12-27T21:13:00.006+01:00

Vreemde gewaarwording. Je zit op je vrije dag rustig aan je eettafel naar buiten te kijken, wanneer je iets vreemds in de conifeer ziet zitten. Het is niet gewoon een standaard vogel (mus, duif, merel, spreeuw) maar een stuk groter. Wat blijkt, we hebben meneer de Uil op bezoek. Een beetje verstopt tussen de takken valt hij niet echt op. En als je goed kijkt, zie je een paar takken verder nog een andere uil zitten en die is nog eens een stukje groter. Dat moet Joop zijn; Joop den Uil... Ben wel benieuwd wat voor reportage de fabeltjeskrant uit onze tuin wil maken...

Als je goed kijkt zie je hier dus twee ransuilen zitten.

Ze zitten hier nu al een tweetal dagen en we hebben nog geen muis in de tuin gezien.

Sintnieklaas

2009-12-06T21:57:00.005+01:00

Zaterdagavond was het weer pakjesavond van Sinterklaas. Ook dit jaar hebben we dat weer met ons neefje en nichtje gevierd en ook opa en oma waren van de partij. Na het eten werd er rond een uur of zeven hard op de ramen gebonsd waarna er een tweetal Zwarte Pieten (niet racistisch bedoeld...) de kamer in stoven en pepernoten rond strooiden in één of de andere hoek (je mocht zelf kiezen...). Ze vertelden ons dat ze de cadeautjes in de garage neer hadden gezet en dat Daniël mee moest helpen om ze te pakken. Zo gezegd zo gedaan natuurlijk. Nadat de pakjes in de kamer waren gezet verlieten de Pieten het huis weer en kon het uitpakfeest beginnen.

Sint had dit jaar voor iedereen een paar cadeautjes meegenomen en vooral voor de kinderen. Allerlei cadeaus en speelgoed kwam tevoorschijn en werd gretig uitgepakt waarna er gespeeld werd. Het is allemaal te veel om op te noemen wat die oude man allemaal heeft gebracht maar we hebben geprobeerd om het visueel in te pakken in de slideshow die hier te vinden is, of op de website van prakart.nl.

Lachen met Bamboe

2009-12-03T21:23:00.003+01:00

Da's dan de vrije vertaling van de Wacom Bamboo Fun Pen & Touch Medium. Mond vol voor een A5 tekentablet. Maar het werkt geweldig. Gisteren is hij dan eindelijk binnengekomen na wederom een gevalletje 'Postbode Paradox'. Gisteren dus uitgepakt en geinstalleerd, en het werkt gewoon geweldig. Heerlijk kunnen retoucheren in Photoshop en Lightroom. Het grote voordeel is dat het heel natuurlijk voelt om een pen in handen te hebben, veel fijner dan een muis. Ik moet wel toegeven dat het geen vervanger is voor de muis, maar aangezien ik af en toe nog wel eens wat met foto's doe is dit wel een mooi stuk gereedschap.

Daarnaast is het ook nog een aanrakingsgevoelig, vandaar ook de 'Touch' in de naam. Dus zoals we al gewend zijn op de Mac, kun je de cursorpijl nu ook met je vingers bewegen. Bladeren door bijvoorbeeld een PDF document doe je met twee vingers in je neus en twee vingers op het Wacom tekentablet.

Een tekentablet is iets wat je zelf hebt moeten voelen en moet hebben gebruikt om er van overtuigd te zijn van het nut. Ik weet wel dat ik niet meer zonder de Wacom Bamboo wil.

Weekendje Zandstralen

2009-11-23T16:59:00.011+01:00

Af en toe moet je er gewoon even tussen uit. Even weg van de dagelijkse beslommeringen en verplichtingen. Vrijdagmiddag een paar uurtjes opnemen van je werk en dan lekker richting Zee, Egmond aan Zee welteverstaan. We zijn al een keer eerder in Hotel Belleveu geweest dus we weten waar we moeten zijn en dat het prima verzorgd is.

Vrijdagochtend is het nog mooi weer en 's middags vertrekken we dan ook nog met het zonnetje aan een mooie blauwe lucht. Maar dit blijft helaas niet voor lang. Eenmaal op de dijk tussen Lelystad en Enkhuizen beginnen de wolken donkerder te wolken om vervolgens zachtjes hun overtollig water neer te laten vallen, gevolgd door het lozen van de gehele inhoud van de wolken.

"Kneiterhard tikt het regen op het zolderraam..."

Om 15:00 uur komen we dan aan bij het hotel en kunnen we gaan inchecken. En ja, het regent nog steeds. Daarnaast doet de wind ook aardig zijn best en regent het bijna horizontaal. Combineer dat met het rondvliegend zand van het strand en een ijzige wind en je wordt gratis gezandstraald. Maar op een of andere manier heeft het ook wel weer wat.

De Kaasmarkt

De dag er op hebben we de auto gepakt en zijn we naar Alkmaar gereden. Het was trouwens compleet ander weer dan de dag ervoor, want nu scheen het zonnetje en liep de temperatuur op tot ongeveer 16 graden. En als er dan geen wind is en je zit op een terrasje in het zonnetje, dan kun je dat aardig goed volhouden. Dat dachten er trouwens meer mensen want de terrasjes zaten aardig vol. Ook hebben we Sinterklaas maar gelijk geholpen om zijn inkopen voor dit jaar te doen. Net als 4,5 miljoen andere mensen trouwens...

Er zijn meer mensen die uit willen waaien

Zondagochtend tijdens het ontbijt zagen we het zonnetje al langzaam door de wolken heen komen en het strand werd mooi verlicht. Tot onze verbazing stonden aan de horizon nu opeens een groot aantal windmolens. Je zou haast denken dat ze die de afgelopen nacht stiekem neer hebben gezet...

Toch wel mooie wolken

Slipper kwijt?

Na het ontbijt de spullen weer ingepakt en uitgecheckt. Daarna de vlieger uit de auto gepakt en een poging gaan wagen. De deltavlieger is nu al een aantal jaren in mijn bezit, maar helaas nog maar weinig mee gevlogen. Hij is gemaakt door mijn broer in zijn creatieve periode en stond alweer een paar jaartjes in de garage. De vlieger heeft al twee vluchten in zijn lange bestaan mee mogen maken en vandaag wordt zijn derde vlucht alweer... Het waait toch best aardig, en misschien wel te veel. Achter een strandhuisje de vlieger in elkaar gezet en de lijnen uitgelegd. Hij kan het luchtruim in. En met een vliegende start schiet hij dan ook omhoog. De lijnen nog wat door elkaar, maar dat is geen probleem. Paar keer draaien en voila, helemaal klaar om te beginnen. Hmmm, het lijkt wel of een buisje niet helemaal goed zit, want een kant staat een beetje bol. Waarschijnlijk losgeschoten, dus de vlieger maar voorzichtig aan de grond gebracht. Hé, ik kan het nog.

De Vlieger (niet van André)

Maar helaas. De show is voorbij. Een carbonfiber buisje is geknapt en is dwars door het vliegerdoek geprikt en een flinke scheur veroorzaakt. Hmmm, ben toch welgeteld één minuut aan het vliegeren geweest. Jammer dan, volgende keer beter. Vlieger weer uitelkaar gehaald, lijntje opgerold en maar weer terug tegen de wind in naar de auto. Om alles nog leuker te maken is de lucht ondertussen ietsjes donkerder geworden (ongeveer 8 stops...) en begint het nu ook nog te regenen. Nee, droog halen we de auto niet meer...

Stuk...

Na deze bui zijn we met de auto richting Schoorl en Bergen gegaan waar we in Bergen de auto weer geparkeerd hebben en het dorp nog even ingegaan zijn. Ondertussen was het weer droog geworden en begon de zon af en toe weer even tevoorschijn te komen. Uiteraard zijn we nog bij de Klimduin geweest en ook nog eens beklommen. Sommige mensen zijn erg snel blij... :)

Boven op de Klimduin :)

Nog even wat drinken in een restaurant waarna we weer koers hebben gezet richting het pittoreske Swifterbant. Hier stond nog een kinderkamer te wachten die nog dolgraag in elkaar gezet wilde worden. Maar dat is weer een ander verhaal.

My First Highkey

2009-11-15T21:33:00.011+01:00

Afgelopen zondag zijn we bij een collega fotograaf (en opperhoofd van mijn werk) geweest voor een kennisdelingssessie. Het was echt kennisdeling, aangezien wij beide er veel van geleerd hebben. De vraag was hoe je een high-key foto kon maken met alleen speedlight flitsers. Een leuke vraag aangezien ik dat zelf ook nog niet heb uitgevoerd, dus ook een leermoment voor mij. (Update: Ik heb wel vaker een high-key foto gemaakt, maar dat was meer toeval of niet bepaald de intentie. Het kwam er meestal zo uit. Dit was een daadwerkelijke setup voor een high-key foto...)

We zijn eerst begonnen om de achtergrond in te stellen zodat de witte muur volledig overbelicht wordt. Eén SB-900 op 1/2 vermogen met diffusor er op, en ongeveer 1,5 meter van de muur verwijderd.

Daarna een zogenaamde Clamshell opstelling gemaakt met een Canon 430EZ en een Nikon SB-600 flitser, beide met een paraplu. (Zie foto onder.) De verhouding tussen de bovenste en de onderste flitser was 1:2.

Daarna dus foto's schieten... En ik moet zeggen, het resultaat mag er zijn. Maar dat kan ook wel met een paar mooie modellen.

En soms kun je aardig te grazen worden genomen door je beide zussen..

Al met al was het een gezellige middag/avond geworden waarbij we weer veel geleerd hebben. Dit is nog maar een begin en wat we zeer zeker nog een keer gaan proberen.

"Fly like an eagle" of zweefvliegen

2009-10-04T22:26:00.009+02:00

Vandaag zijn we op uitnodiging van een collega naar Biddinghuizen geweest om te kijken bij de Zweefvlieg Club Flevo. Ze vliegen hier al ruim 30 jaar en hebben al een aardige vloot opgebouwd. Uiteraard hebben we de camera ook meegenomen, want zo vaak kom je niet op een vliegveld. Daphne Koolwijk vliegt hier nu ook al een tijdje en heeft al heel wat starts op haar naam staan.

Vandaag moet ze ook weer vliegen maar nu met afgeplakte instrumenten! Dus weet je niet hoe hoog je zit of hoe hard je vliegt. En aangezien het ook nog eens behoorlijk hard waait is dit een flinke klus om het vliegtuig weer heelhuids aan de grond te krijgen. Uiteraard heeft ze dit met prima gevolg afgelegd; petje af.

Ook ondergetekende mocht nog mee met een vlucht. Nadat een vliegtuig weer beschikbaar was nam Johan mij mee en kreeg ik een parachute om (voor het geval dat ik vervelend werd).

Na een korte uitleg van de instrumenten en de bediening (nee, ik kom nergens aan... kijk wel uit...) kozen wij het luchtruim. Binnen enkele seconden zit je op ongeveer 400 à 500 meter hoogte en zweef je door de lucht op zoek naar thermiek. Dit is de stijgende lucht waardoor je hoogte kunt maken en daardoor langer in de lucht kunt blijven.

Uiteraard hadden we ook nu de camera meegenomen om plaatjes te schieten vanuit de lucht. Zo vaak gebeurt dat niet. Afgezien van de wat harde wind viel het weer prima mee. Het zicht was erg goed waardoor je Urk en Stavoren kon zien en aan de andere kant de Veluwe.

Nadat we ruim 20 minuten in de lucht waren geweest moesten we weer terug naar het vliegveld om de landing in te zetten. Johan zette het vliegtuig uiteraard weer veilig aan de grond en ik had er weer een mooie ervaring bij. Dit is pas vliegen. Zo'n grote Boeing 747 is wat dit betreft niets aan.

Na deze zeer bijzondere vlucht werd mij nog een vlucht aangeboden en ook deze kans hebben we aangegrepen. Wederom de parachute om en de lucht in. In de verte zagen we al een bui hangen, maar als je in de lucht zit zie je pas goed waar de regen valt. Gelukkig was de bui al verwaait voor hij in de buurt van het vliegveld kwam en bleef het droog. Na deze vlucht maakte Johan wederom een perfecte landing en stonden we weer met beide benen op de grond.

Het is een hele ervaring om te zweefvliegen. Het is niet te vergelijken met de grote kisten waar je mee op vakantie gaat, want hier moet je als piloot zijnde flink werken om langer in de lucht te blijven. Steeds voelen, kijken en beslissingen maken waar de thermiek zit en hoe hier mee om te gaan. Ik heb respect voor al deze dames en heren die hier mee kunnen vliegen. En mochten er mensen zijn die dit gevoel ook eens willen beleven, kijk dan eens op de website van de Zweefvliegclub Flevo.

Uiteraard hebben we nog wat meer foto's gemaakt en die zijn hier te vinden op de website van PrakArt.nl

Boek, boek, boek...

2009-09-29T22:11:00.005+02:00

Vandaag weer een pakje gearriveerd van Amazone. Nee, niet die grote sloot in Zuid-Amerika of de mythologische figuren, maar de grote vrienden van de boeken. Ik had al een keer eerder geblogd dat de boeken in Engeland goedkoper zijn, en dat was nu ook weer het geval. Bij een niet nader te noemen bolle internet boekhandel was het boek Digital Photography van Scott Kelby €20,90. Bij Amazone.co.uk waren de drie delen samen £20,97. Omgerekend met verzendkosten en belastingen en dergelijke erbij komen we rond de €34,00 uit. Dat scheelt weer een hoop als je gaat shoppen.

Deze boeken zijn dus van Scott Kelby, een Amerikaanse fotograaf die al weer een tijdje mee gaat en gigantisch veel kennis heeft. Onlangs heeft hij dus deel 3 uitgegeven van zijn The Digital Photography Book. In deze boeken bespreekt hij in korte hoofdstukken bijna alle aspecten van de fotografie. Wat ik tot nu toe gezien heb zit er voor iedere fotograaf wel iets leerzaam in.

Naast de boeken van Joe McNally zijn deze van Scott Kelby ook verplichte kost voor elke fotograaf. Ik heb de komende tijd weer wat te lezen...

50mm en 50km

2009-09-21T21:14:00.004+02:00

Afgelopen paar dagen zijn we een weekendje weggeweest naar vakantiepark Kastelenhof in Ermelo. Het ligt een halve meter naast Garderen, maar officieel is het nog Ermelo. Samen met mijn schoonouders, zwager, schoonzus en hun kleine dochtertje Esmee hebben we een gezellig weekend mogen beleven. En ja, de fietsen waren ook mee, dus we hebben ook (veul) gefietst. Zo'n 50 km in totaal en da's best veel voor iemand die alleen even naar de supermarkt fietst. Garderen ligt op de Veluwe en vooral rond deze tijd van het jaar is het daar prima vertoeven. Het weer werkte ook goed mee en zodoende hebben we nog wat leuke plaatjes kunnen schieten.

Ik had mezelf een opdracht meegegeven om alleen maar foto's met mijn 50mm f/1.8 objectief te nemen. Dat is op zich al een leuke uitdaging, aangezien de D300 een zogenaamde crop-factor heeft van 1,5 wat wil zeggen dat mijn 50mm objectief eigenlijk een 75mm is. En dat is nou niet bepaald een groothoek... Ik moet zeggen dat er wel een paar leuke foto's bij zitten, maar dat mogen jullie zelf gaan beoordelen. Hier is de link naar de slideshow op onze (vernieuwde) website.

We hebben een heerlijk weekend gehad, weer (te) veel gegeten en lekker ontspannen (op het fietsen na dan, maar dat is het probleem van ondergetekende). Back to life, back to reality.

Nieuwe aanwinst: Nikon SB-900

2009-09-06T10:26:00.004+02:00

Afgelopen vrijdag hebben we de SB-900 flitser van Nikon gekocht en zo zijn we begonnen met het uitbreiden van het flitserpark. Van externe flitsers krijg je nooit genoeg, tenzij ze van de politie zijn, maar dat is weer en ander verhaal.

Het voordeel van externe flitsers is dat je ze overal mee naar toe kunt nemen en zodoende de hele wereld je studio kan worden. Hij is wel een stuk groter dan de SB-600 die we hadden, dus we moeten de foto tas weer opnieuw gaan inrichten. Of een andere kopen...

We hebben ook gelijk een kidsfotoshoot gehad waarbij de SB-900 een vuurdoop heeft gehad en met glans heeft afgelegd. Het CLS (Creative Lighting System) van Nikon heeft hier prima zijn werk gedaan. Met dit systeem praat de camera met de flitser hoeveel licht hij af moet geven en zodoende is elke foto perfect belicht zoals jij het wilt. Dat is wel handig en vooral met kinderen, omdat die natuurlijk nooit op dezelfde plek blijven zitten wat jij voor ogen had...

We blijven experimenteren en alle mogelijkheden van de nieuwe flitser onderzoeken. Hopelijk binnenkort meer hierover...

Nieuwe website online!

2009-08-29T20:44:00.001+02:00

Het heeft even geduurd maar dan is ie er toch uiteindelijk gekomen. Na vele uurtjes denken, proberen, uitzoeken en maken hebben we een nieuw design voor de website van PrakArt.nl gemaakt. Ik moet zeggen dat het wel wat tegen is gevallen om het juiste ontwerp te vinden, maar het internet is ook hier weer een goede leermeester en met wat tips hier en daar hebben we toch een leuk resultaat behaald.

Mochten er nog bezoekers zijn die niet tevreden zijn of opmerkingen hebben over de website dan hoor ik die graag, zodat we daar wat mee kunnen doen. Opbouwende kritiek is altijd welkom.

"Hoort zegt het voort: de nieuwe website is online."

Update: met dank aan de vrienden van Microsoft voor hun fantastische browser kun je weer in de code van je website gaan duiken. Internet Explorer is een browser die zich niet hoeft te conformeren aan de internationale standaarden. Hartelijk dank daarvoor. Helaas werd de website daardoor niet getoond zoals dat eigenlijk de bedoeling was. In Safari, Firefox, Opera en Google Chrome was er echter niets aan de hand en zag alles er uit zoals bedoeld.

Na weer wat uurtjes uitpluizen en googelen is het dan toch weer wat toonbaar, ook in Internet Explorer. De code en CSS is aangepast, maar de puntjes moeten nog op de 'i' gezet worden.

Onweer? Onweer?!? Mooi weer!!!

2009-08-20T21:00:00.006+02:00

Het KNMI heeft voor vandaag een weeralarm afgegeven dat in het gehele land zware regenval, windstoten tot 110 km/h, hagel en onweer kan voorkomen.

's Morgens lekker op de brommert naar m'n werk gegaan en 's middags om 16:00 uur weer lekker terug gereden. Toegegeven, met 33 graden op de motor te zitten is niet bepaald een hobby, maar wel uit te houden. Totdat je gaat stilstaan en moet tanken. Maar thuis gekomen mag de motorkleding weer uit en kunnen we weer op temperatuur komen (verlagen dan...).

's Avonds begint het dan eindelijk. Donkere wolken pakken zich samen boven Flevoland en de eerste flitsen tonen zich aan de horizon. Ik zit dan nog in de auto, maar spoed mij reeds naar huis. Niet te hard rijden, anders zie je weer een andere flits...

Thuis gekomen gooien we eerst alle ramen maar even open, zodat het binnen even kan afkoelen. Na even te hebben gekeken naar de lichtshow beginnen de omstandigheden zich te verbeteren om te gaan fotograferen. De grootste kans om weerlicht te fotograferen is met een trigger (heb ik niet) of lange sluitertijden (heb ik wel...). Om lange sluitertijden te krijgen moet je weinig licht hebben, dus moet het donker worden en dat wordt het nu dus. Camera gepakt, op statief gezet en richten op de onweer. Diafragma van rond de f/16, sluitertijd rond 2,5 seconden en drukken maar. Hopen dat er een mooie straal op de gevoelige plaat vastgelegd wil worden. Het is wat lastiger dan in eerste instantie gedacht, gewoon veel foto's maken.

Maar dan is het zover. Het eerste weerlicht toont zich en de sluiter staat open. Het is een kleintje, maar daarom niet minder mooi. Net in het hoekje laat hij zich even zien. (Let niet op de compositie, ik zat onder de veranda en die wil ik niet verzetten, en de boom ga ik ook niet uitgraven...)

Nog even later komt er een hele flinke weerlicht. Niet van boven naar beneden, maar mooi horizontaal dwars door de lucht. Mooi is te zien dat deze meerdere takken heeft (het weerlicht, niet de boom).
Dit was uiteindelijk dan ook de laatste klapper die gemaakt is waarna het nog een beetje door bleef regenen, maar in de verte scheen de zon nog even onder de wolken door.

Het avondrood scheen nog prachtig onder tegen de wolken aan, dus gingen we nog maar even naar de zolder toe met de camera. Vanuit het dakraam zijn de onderstaande foto's nog genomen van de 'Fire in the Sky'.

Een tip voor mensen met een dakraam die ook foto's willen maken tijdens de regen. Kantel het dakraam niet helemaal naar binnen toe als er water op ligt. Het water valt dan naar binnen en kun je gaan dweilen...

BBQ Ex-Heijdenaren

2009-08-17T17:40:00.013+02:00

Afgelopen zaterdag was het weer zover: de jaarlijkse BBQ van de ex-Heijde medewerkers. Elk jaar organiseert iemand anders van de oud collega's de barbecue en dit keer waren Jeroen en Marijke de gastheer en dame. Rond 16:00 uur waren Eric en Nienke, Ewout en Yndira en ondergetekende en Nicolina aanwezig. De barbecue stond al klaar en na de eerste biertjes kon het vlees verhit worden.

Ewout heeft zich weer bewezen als de perfecte BBQ-koning en begon met het eerste vlees.

Lekker bijkletsen en alle nieuwtjes weer uitwisselen.

Onze gasthaar Jeroen...

... en de gastvrouw Marijke met Gizmo (alias Frank).

Frank (of Gizmo) wilde ook nog wel even poseren alvorens naar je toe te rennen om te gaan snuffelen.

Onze tortelduifjes wilden ook nog wel even graag op de foto :) De beide kids waren uit logeren, dus hadden papa en mama het ook even rustig.

Al met al hadden we weer veel geluk met het weer en konden we lekker buiten zitten. Het eten was weer voortreffelijk en niet absurd veel zoals voorgaande jaren. Nogmaals bedankt aan iedereen voor de gezellige tijd en dit moeten we zeker blijven volhouden. Extra dank aan Jeroen en Marijke voor de goede organisatie.

Vakantie Regensburg en Tsjechië (Samenvatting)

2009-07-27T11:32:00.005+02:00

Voor de mensen die geen zin hebben om het hele reisverslag door te moeten worstelen volgt hier een korte samenvatting van onze vakantie:

Vakantie Tsjechië. Eerst Regensburg, mooie stad. Eerste huisje omgeving Pilsen, erg mooi. Tweede huisje omgeving Praag, ook erg mooi. Veel gezien, lekker uitgerust, mooi weer.

En een slideshow met hierin een selectie van 191 foto's.

Als je toch nieuwsgierig bent geworden en het reisverslag wilt lezen:
Deel 1: Dag 1 - 5.
Deel 2: Dag 6 - 11.
Deel 3: Dag 12 - 17.

Vakantie Regensburg en Tsjechië (Deel 3)

2009-07-27T11:07:00.014+02:00

Dag 12: Het stadje Kutná Hora
Zoals gisteren al gezegd zijn we deze ochtend eerst even langs een garage gereden in Uhlirské Janovice waar we een Renault dealer tegenkwamen. Hier uitgelegd dat we remvloeistof nodig hadden en even later kwam de vriendelijke man alweer naar buiten om het bij te vullen, geheel kosteloos. Hierna zijn we nog wat verder rondgereden en zagen we wel waar we uit kwamen. Op een gegeven moment waren we ergens bij een rivier waar veel vakantiehuisjes stonden, maar de weg hooguit twee meter breed was en net plaats bood voor slechts één auto. Gelukkig kwamen we weinig verkeer tegen.

Wat later waren we weer op een ‘normale’ weg uitgekomen en zagen we een bord met Kutná Hora erop. We hadden in wat foldertjes al gezien dat hier ook wel redelijk wat te zien viel, dus zijn we naar dit stadje gegaan. De auto konden we nog goed kwijt op een parkeerplaats en we zagen dat we hier niet de enige Nederlanders waren. Er is veel te zien in dit stadje en als eerste hebben we de grote basiliek bezocht welke uiteraard ook weer in de steigers stond. Sinds 2005 is men hier al bezig met het restaureren en dat is ook duidelijk te zien; het ziet er weer prachtig uit. Deze basiliek is een mooi voorbeeld van Gotische bouwkunst. Binnenin is het niet minder mooi. Overal prachtige versieringen en ook de gewelven zijn bijzonder. Op de muren zijn tal van fresco’s, schilderijen en altaren aangebracht. Ook de plafonds zijn erg mooi beschildert. Bij de ingang kregen we al een papier mee met hierin de rondleiding beschreven in het Nederlands. Toch wel makkelijk.

Na deze indrukwekkende vertoning zijn we verder gelopen door het stadje en kwamen we tal van andere architectonische hoogtepunten tegen. Na een aantal uren hadden we de stad bekeken en liepen we weer naar de auto. De lucht betrok alweer en we vermoedden al dat het wel eens kon gaan regen. Dit werd dan ook bevestigd door de eerste druppels die de voorruit van de auto raakten.

Meer foto's van deze mooie dag staan in deze slideshow.

Dag 13: Geen Praag maar lekker rustig aan.
Het was de bedoeling dat we vandaag naar Praag zouden gaan, maar aangezien we een erg onrustige nacht hebben gehad stelden we dit uit tot morgen. ’s Ochtends eerst een lekker ontbijtje in de buitenlucht met het zonnetje op ons gezicht. Daarna nog weer even het reisverslag bijwerken, want die moet wel up to date blijven. ’s Middags nog even naar Uhlirské Janovice gereden om nog wat boodschappen in huis te halen.

(Geen foto's gemaakt vandaag, dus ook geen slideshow. Zelfs niet van één foto...)

Dag 14: Praag.
Om 7:00 uur ging de wekker en dat was wel heel erg vroeg. Normaal gesproken werden we tijdens deze vakantie pas een paar uurtjes later wakker. Maar Praag is een uurtje van hier rijden en we willen wel bijtijds een parkeerplekje vinden en voor de busladingen Japanners aanwezig zijn. Zoals in elke grote stad reden we rond 9:00 uur langzaam in een file Praag binnen. We hadden op de TomTom al een parkeergarage in het centrum gevonden en deze bracht ons ook direct naar de plaats van bestemming. Hier is het redelijk veilig parkeren en nog lekker koel ook.

Als eerste zijn we via de brug de Moldau overgelopen om de Praagse Burcht te bezoeken. Na een flinke klim langs vele wijnranken kwamen we boven aan en hadden gelijk een prachtig uitzicht over de stad. De burcht zelf vormt het grootste gesloten paleizencomplex ter wereld waarbij de voorzijde ongeveer een halve kilometer lang is. In het jaar 925 werd er reeds een rond gebouw neergezet door de vorst Wenzel ‘als veilige schrijn voor de hand van Sint Vitus’. In 1344 legde keizer Karel IV de eerste steen van de Sint Vituskathedraal waarmee hij de grootste domkerk van Europa wilde bouwen. Hier zijn ze ongeveer 600 jaar mee bezig geweest wat ook de verschillende bouwstijlen verklaart. Zo vindt men hier het romaans, gotisch en classicisme in terug.

Naast deze kathedraal hebben we het Gouden Steegje nog bezocht met zijn kleurige pittoreske huisjes waar op nummer 22 Franz Kafka korte tijd heeft gewoond en zijn boek Der Landärtz heeft geschreven. Aan het einde van dit steegje ga je een trappetje af en kom je bij de Daliborka uit wat vroeger dienst deed als kerkertoren. Hier staan en hangen de oude imposante martelwerktuigen nog van weleer. Zo ook een soort harnas (body cage) waar iemand in gehangen kan worden om te folteren; waarschijnlijk geen pretje…

Na dit fijn gezelschap zijn we de Sint Georgeskerk en –Klooster ingegaan waar bij de ingang al een bordje stond om geen foto’s te maken. Dus camera in de aanslag en schieten maar; net als alle andere toeristen. We hebben ons nog wel ingehouden om niet te gaan flitsen, maar dat was ook niet echt nodig. Deze kerk heeft het nogal zwaar te verduren gehad tijdens zijn bestaan. Brand en oorlogen hebben haar flink toegetakeld, maar steeds weer is ze gerestaureerd.

Het is verbazingwekkend hoeveel groepen toeristen er hier rondlopen met een gidsje voorop die een stok of paraplu omhoog houden. Je moet erg alert zijn om voor zo’n groep te blijven, anders is er geen doorkomen meer aan.

Na deze vele bezienswaardigheden zijn we de afdaling weer aangegaan en zijn we via de stenen voetgangersbrug naar de oude binnenstad getrokken. Vlak bij het oude stadhuis hebben we even een terrasje gepakt om hier wat te gaan eten en drinken. De toren bij het oude stadhuis bevat een interessante astronomische klok waarbij elk heel uur de twaalf apostelen verschijnen in twee raampjes boven de klok. Zo ook nu. Toch wel even foto’s gemaakt, want je weet maar nooit. Na deze spannende gebeurtenis begint iedereen opeens te applaudisseren… Voor de klok… Net alsof je net geland bent met het vliegtuig uit Griekenland… Hier ga ik geen woorden verder aan vuil maken.

Een ander leuke, nou ja leuk, bijzondere wetenswaardigheid is dat de klokkenmaker Hanus, die deze astronomische klok heeft gemaakt, vriendelijk werd bedankt door de gemeenteraadsleden. Zijn ogen werden met een gloeiend zwaard uitgestoken zodat hij geen vergelijkbare klok weer kon maken. Rare jongens die Tsjechen.

De binnenstad hebben we verder nog wat verkend en zijn tevens nog in de Sint Nicolaas kerk geweest en ziedaar, een groot standbeeld van onze Sinterklaas was ook aanwezig. Helemaal niet in Spanje, maar gewoon in Praag.

Na deze indrukwekkende en toch wel inspannende dag, hebben we de auto weer opgezocht en zijn we de file weer ingestapt (en achter een tram aanrijden) om vervolgens weer richting Mirosovice te rijden. Een zeer geslaagde dag overigens.

Een slideshow van ons bezoek aan Praag is er uiteraard ook en is hier te vinden.

Dag 15: Thuisblijfdag.
Vandaag was het heel erg warm en benauwd, ruim 30 graden Celsius, dus hebben we het vandaag weer rustig aangedaan. Wederom boekje er bij en het reisverslag van gisteren uitgewerkt. Daarna de auto even onder handen genomen, want de richtingaanwijzer linksvoor die doet het niet. Hier hadden we in Nederland ook al last van, maar door de fitting iets te draaien maakte hij weer contact. Nu dus niet meer. Zou ook te mooi zijn natuurlijk. Het fijne bij de Peugeot is, is dat je er heel goed bij kunt komen. Als je een kinderhandje van 2 hebt en die hebben we helaas niet. Om er goed bij te kunnen moest de koplamp unit er in zijn geheel uit. Dat kan. Maar dan moet eerst de gehele voorbumper er af. Hier eenmaal achtergekomen ben je al weer een half uur verder en vervolgens kun je bij de unit. Deze zit met twee boutjes vast. Een waar je prima bij kunt en voor de andere bout heb je een steeksleutel nodig. Hebben we die. Neen, is hierop het antwoord. Dus einde oefening en de boel maar weer in elkaar gezet. Ben je weer een dik uur mee verder. Zien we thuis wel weer.

’s Middags nog even de auto gepakt en wat rond gereden, maar na een meter of 500 de eerste waarschuwingslampjes in het dashboard: onvoldoende oplaadstroom. Zucht, dynamo kapot, losse aansluiting bij de accu, gestrand in Tsjechië? Ik houd niet zo van Kerstverlichting en zeker niet in de auto... De auto maar omgekeerd (nee, niet op z’n dak…) en terug gereden naar het huisje. Auto even uit en weer aan. Storing voorbij. Toch maar even laten lopen en wachten of het weer voorkomt. Gelukkig niet. Waarschijnlijk toch met de hitte te maken, of was de accu wat beneden het spanningsniveau en moest deze opgeladen worden (airco vol aan, lampen aan…)? We zullen het (hopelijk) nooit weten. Hierna de auto weer even gepakt en wat rondgereden tussen de grote graan- en maïsvelden. Op de weg weer terug begon het volgende lampje te branden. Wederom ‘Storing in het ABS systeem’. Hmm, waarschijnlijk zit er een klein lek in het remsysteem waardoor het remvloeistofniveau langzaam daalt. Morgen maar eerst een flesje halen voor de terugreis van zaterdag.

’s Avonds raasde er weer een onweersbui over ons heen. Gelukkig van korte duur, maar er kwam wel redelijk wat water naar beneden en het waaide ook erg hard. De temperatuur ging gelukkig een stukje naar beneden, maar was nog steeds lekker.

Dat krijg je met een thuisblijfdag, slechts drie foto's om een slideshow te maken...

Dag 16: Cesky Sternberk.
Vanmorgen weer rustig genoten van het heerlijke weer wat we hier hebben en buiten ontbeten. Ondertussen hadden we een belletje en een SMS gehad van het bezorgde thuisfront, want het was noodweer met overstromingen in Tsjechië. Gelukkig is Tsjechië groot en was dit alleen voorgevallen boven Praag. Wij zitten er gelukkig onder. Nadat iedereen weer gerust was gesteld hebben we nog van het zonnetje genoten waarna we ’s middags met de auto richting Uhlirské Janovice zijn gegaan om de laatste boodschappen in te slaan. We moeten natuurlijk wel wat te knagen hebben onderweg naar Nederland. Ook gelijk bij een tankstation langs geweest om een flesje remvloeistof te kopen. Lang leve de “Hoe-En-Wat in het Tsjechisch” boekjes :) Reservoir weer bijgevuld (was inderdaad weer bijna leeg…) waarna we weer verder konden rijden. Je moet trouwens wel betaald parkeren in Uhlirské Janovice, kost je 6 kronen. Omgerekend 0,24 cent. Moeten ze ook weer in Nederland invoeren…

’s Middags zijn we naar het plaatsje Cesky Sternberk gereden waar een gotische burcht boven op een klip is gebouwd boven de rivier de Sázava. Hier was een valkenier zijn dieren aan het tonen. Enkele valken, een adelaar (groot…) en een uil. (Als hij in plaats van een valk met een uil werkt, is hij dan een uilier???) Deze dieren komen uit een nabijgelegen opvanghuis voor roofvogels (is het dan een roofvogelier?). Al deze dieren hebben een soort van handicap en kunnen niet meer terug de natuur in.

Ook hebben we nog een rondleiding gehad door de burcht. Deze burcht is in 1241 door Zdeslav van Sternberg gebouwd en is tot op heden nog steeds in het bezit van de familie. De rondleiding loop door 15 kamers die fraai zijn ingericht met stijlmeubelen en opgesierd zijn met diverse schilderijen, familieportretten, zilverwerk en porselein. Ook de bibliotheek is om jaloers op te zijn. Alleen zou ik er andere boeken in zetten die ik wel kon lezen… De jachtsalon was ook bijzonder om te zien. Boordevol met wapens en nog veel meer dooie dieren aan de muur. Vroeger kon je nog gewoon een rookkamer hebben zonder dat je daar lelijke witte stickers op moest plakken dat roken dodelijk kan zijn. Een mooie collectie met verschillende pijpen stond daar uitgestald waarbij je zo zou beginnen met roken.

Na de rondleiding van bijna een uur waren we weer bij de ingang en liepen we weer naar buiten. Nog even wat foto’s van de burcht maken en dan weer in de auto om verder te toeren. Eerst langs het smalle kronkelweggetje langs de Sázava en daarna weer richting Mirosovice naar ons huisje.

Eén van de laatste slideshows kun je hier vinden.

Dag 17: Going Home…
Vanmorgen om 6:00 uur ging de wekker alweer. Gisteravond hebben we de meeste spullen al ingepakt, dus dat hoeft nu niet meer. Rustig aan ontbijten en de auto inladen. Even voor 7:30 uur stond de eigenaresse en haar zoon al voor de deur, ook al hadden we afgesproken dat we om 8:00 uur wilden vertrekken. Ze zouden tegen achten wel weer terug komen. Om 8:00 uur niemand te bekennen. Om 8:15 uur toch maar even gebeld en ze zouden er over 2 minuten zijn. 5 minuten later kwamen ze er dan uiteindelijk aan. Kortom, maak geen afspraken met de Tsjech…

Nadat de verbruikte elektriciteit was opgenomen en de toeristenbelasting was betaald kregen we nog een flesje Tsjechische wijn van de eigenaresse. Daarna zijn we om 8:30 uur in de auto gestapt om aan de terugreis te beginnen. Het regende al af en toe maar dat is niet zo heel erg op een reisdag.

Na dik 2 uur rijden hebben we Tsjechië al weer verlaten en rijden we Duitsland binnen. Bij Würzburg wordt het al wat drukker op de weg en komen we uiteindelijk in een file terecht voor wegwerkzaamheden. Na ongeveer twee tot drie kwartier stapvoets te rijden en af en toe stil te staan, kunnen we weer verder rijden richting Frankfurt. Onderweg af en toe een buitje regen gehad, maar verder overwegend goed weer gehad.

Om ongeveer 19:15 uur waren we weer terug in Swifterbant en hebben gelijk maar even wat boodschappen gedaan. Het is per slot van rekening toch zaterdag. Daarna de boel uitladen en op tijd naar bed. Hakt er wel in zon hele dag in de auto. Morgen komen de andere vakantie gerelateerde activiteiten wel weer aan bod: wasmachines met vakantiekleding, de opgestapelde mail en post doorkijken, reisverslag afmaken en wat al niet meer.

(Voor diegene die het tot zover hebben gelezen, proficiat. Je bent een van de weinigen :)

De laatste dag, de laatste foto's, de laatste slideshow...

Vakantie Regensburg en Tsjechië (Deel 2)

2009-07-27T10:42:00.014+02:00

Dag 6: Plzen en de Pilsner Urquell.
Eenmaal wakker geworden hoorden we dat het regende, maar gelukkig was dit van korte duur. Wel lang genoeg om het grasveldje waar ons huisje aan ligt, weer lekker sompig te maken… Na het ontbijt de auto pakken en naar de stad Plzen (Pilsen in het Duits) gereden. Het zonnetje kwam er al weer door dus dat beloofde wel weer veel goeds. In Pilsen hebben we een bewaakte parkeergarage gezocht maar deze was eigenlijk al vol of niet toegankelijk voor ons. De beheerder, een vriendelijk man die al wat op leeftijd was, was erg behulpzaam en we mochten toch op een door hem aangewezen plekje parkeren.

Daarna zijn we de stad in gegaan om hier lekker rond te kijken. Tsjechië heeft een zeer rijke historie en net als Regensburg, waar we eerder waren, is dit weer terug te zien in de vele architectuur. Het ziet er niet zo perfect uit als in Regensburg, maar het is zeer zeker de moeite waard. De gotische kathedraal Sint Bartholomeus is een imposant kerkgebouw met een toren van 102,6 meter hoog. De toren is ook te beklimmen en dat hebben wij dus ook gedaan. Eerst 56 treden tot de kassa en daarna nog 301 treden tot je niet verder kunt. Op de bovenste rand (62 meter hoog) heb je een prachtig uitzicht over de gehele omgeving.

Na deze beklimming hebben we het wat rustiger aan gedaan en hebben we het brouwerij museum bezocht van Pilsen. Want zoals elke bierliefhebber weet komt de naam Pils uit deze stad en is de Pilsner Urquell de moeder van aller pilsen. Na deze bezichtiging van het museum hebben we in het bierlokaal uiteraard nog een echte ‘pils’ genuttigd en daarna heerlijk gegeten. De lunch kennen ze hier niet zoals wij die hebben, maar wordt hier de warme maaltijd genuttigd. Zo ook wij…

Vervolgens zijn we de stad nog wat doorgelopen en nog wat bijzonder gebouwen bekeken waarna we langzaam aan de auto weer hebben opgezocht. Gelukkig heeft de TomTom ons de stad weer uitgeloodst waarna we in een dorpje vlak bij ons huisje nog even boodschappen hebben gedaan. ’s Avonds weer lekker rustig aan gedaan.

Ook van Pilsen is er een slideshow gemaakt met meer foto's.

Dag 7: Boheemse Woud.
Afgelopen nacht werden we getrakteerd op een onweersbui. Een flinke onweersbui. Vlak in de buurt is het nog in geslagen ook, maar dat was gelukkig maar een keer, en niet in ons huisje. Ons huisje is van hout. En hout brand. Maar dan moet het in de haard… Gelukkig trok de bui redelijk vlot over en werd het in de loop van de ochtend weer droog en won het zonnetje weer aan kracht. We hebben een klein riviertje vlak bij ons huisje lopen welke vandaag een aardige herrie maakte. Al het water wat er vanochtend gevallen is, moet natuurlijk ook weer afgevoerd worden. Wat normaal een rustige rivier is, waar je nog net over heen kunt springen, was nu uitgegroeid tot een flinke stroming waar je niet zonder nat pak over heen kon komen. Na het ontbijt liepen we door het weke gras moerasveld naar de auto en reden we richting het zuiden naar het Boheemse Woud of Sumava zoals het hier heet.

In Hartmanice zijn we gestopt om wat informatie te halen over wandelroutes in de omgeving want we willen wel een bewegwijzerde route volgen in het woud. Als je hier verdwaalt ben je maar een paar dagen onderweg voor je de bewoonde wereld weer tegenkomt, da’s wat korter dan in Canada… Gelijk maar even bij een restaurantje langs geweest om het vochtgehalte van ons lichaam wat aan te vullen.

Hierna zijn we doorgereden naar Modrava waar diverse wandelroutes beginnen. Het is niet zo goed aangegeven als door onze eigen Staatsbosbeheer, maar we konden toch een pad volgen door het bos. We moesten wel een tandje terugschakelen want we gingen aardig steil de berg omhoog. Na een paar uurtjes wandelen waren we weer terug bij de auto en zetten we weer koers richting ons huisje in Nove Mitrovice.

Niet echt een slideshow te noemen met slechts drie foto's, maar toch...

Dag 8: Hibernating / Sluimerstand…
Gisteren hadden we al besloten om vandaag weer een lekker luierdagje van te maken. Bij het wakker worden scheen het zonnetje al weer volop, dus dat beloofd weer veel goeds. Tot nu toe klagen we niet over het weer. Nog steeds een korte broek aangehad en de paraplu bleef in de auto.

De tuinstoelen hebben we weer buiten gezet en de boeken kwam weer mee. Ook nog even een paar foto’s gemaakt van het weer rustig geworden riviertje en een grote draak die zich onder het schuurtje had verschanst.

Ook vandaag niet zo veel foto's gemaakt, maar meer de flora en fauna om ons heen.

Dag 9: Terug naar Sumava.
Vandaag zijn we terug gegaan naar de Sumava voor nog een wandeling. Dit keer bij het plaatsje Borová Lada (volgens mij niets te maken met het automerk…). Hier hebben we de auto neergezet en een rondwandeling gemaakt van ruim 4 km door de bossen. Ik noem hier expliciet een rondwandeling, want dat is vrij uniek hier in Tsjechië. Mocht er al een wandeling zijn uitgestippeld, dan is dat meestal van plek A naar B. Hoe dat je weer bij A uitkomt is je eigen pakkie an. Pak dan de bus maar of zo… Dit keer dus niet, dit was een route van A naar A; wel zo makkelijk. Ook vandaag weer prachtig weer gehad. Rond de 25 graden en af en toe een briesje die zorgt voor de nodige verkoeling. Nadat we weer terug waren nog even een terrasje meegepikt alvorens we via Vimperk (Winterberg in het Tsjechisch) naar Nepomuk reden, wederom via de vele kronkelweggetjes en haarspeldbochten. Onderweg kwamen we in de buurt van het huisje wat wij in eerste instantie hadden geboekt. Wij kregen een week voordat onze vakantie zou beginnen het bericht dat dit huisje flinke waterschade had doordat een aangrenzende rivier buiten zijn oevers was getreden. Dit klopt ook aardig want we zagen al een groot aantal bomen aan de kant van de rivier die ontwortelt waren. Ook moesten we een aantal keren stoppen omdat er gedeelten van de weg compleet weggeslagen waren door de rivier.

Onderweg nog een flinke wolkbreuk meegemaakt waarbij het water over de weg stroomde en de ruitenwissers flink aan het werk moesten. In korte tijd kan er heel wat water naar beneden komen…

In Nepomuk hebben we weer bij het hotel van Radovan gegeten, wat uiteraard weer heerlijk was. Hier konden we trouwens weer gewoon buiten zitten, want hier scheen het zonnetje gewoon en had het niet geregend.

Aangezien het alweer de laatste dag is in het huisje in Nove Mitrovic en we morgen de reis moeten maken naar het volgend huisje, moeten we de boel al weer gaan inpakken. De bezem (letterlijk) nog even door het huisje heen halen en dan morgen de auto inpakken.

Meer foto's van dag 9 zijn in deze slideshow te vinden.

Dag 10: Het nieuwe huis.
Vannacht wakker geworden van de onweer en de regen. Ook nu weer een flinke klapper in de buurt. Daarna gelukkig wel weer lekker geslapen, maar bij het wakker worden regende het nog steeds. Sterker nog, pas rond 18:00 uur is het gestopt met regenen. Een behoorlijke natte dag dus, maar we moesten toch hoofdzakelijk reizen dus was het niet heel erg. Tussen de pijpenstelen door de tassen en spullen naar de auto gebracht en zo de hele boel ingeladen. Rond 9:30 uur hadden we gebeld met Radovan (onze huisbaas) dat we rond 10:15 uur graag wilden vertrekken waarop hij zei dat hij onderweg was naar Nepomuk. Om 10:55 uur nog maar eens gebeld en hij zou dit maal zijn zoon sturen. Om 11:10 was die er dan ook en konden we vertrekken.

Omdat we pas om 15:00 uur in het ander huisje konden, hebben we een kleine omweg gemaakt via de stad Tabor. Jammer genoeg regende het hier ook nog en zijn we hier niet uit geweest om de stad te bekijken. Rond 14:45 uur kwamen we aan in het plaatsje Mirosovice waar ons huisje zou moeten staan. Hmmm, volgens de route beschrijving moeten we hier ergens het spoor over en dan zijn we er. Na wat verder zoekwerk op de TomTom blijkt dat er twee Mirosovice’n zijn die ongeveer 30 km bij elkaar vandaan liggen. Lekker handig :) Dus de navigatie ingesteld op de goede plek en tuffen maar weer. Na een half uurtje kwamen we dan uiteindelijk bij ons nieuwe huisje aan. Nou, zeg maar huis. Een groot huis die net gerenoveerd is met alles er op en er aan. Zelfs een bad en vaatwasser!

Het jammere is echter dat ze hier twee soorten stroom hebben: een goedkope en een normale. De goedkope stroom wordt aangeleverd als de centrale er genoeg van heeft, dus je weet nooit wanneer dat dat is. Dus geen bepaalde periode tussen bijvoorbeeld 19:00 uur en 06:00 uur. Daarbij komt nog dat je deze goedkope stroom een eigen groep heeft in de meterkast en hier de boiler op zit aangesloten. Lekker handig dus als Nicolina in bad is geweest en Ties ook nog wel in bad wil. Is het warme water dus op… Kun je dus een nacht wachten zodat de 120 liter boiler weer op temperatuur is. Dus dan maar de volgende ochtend in bad.

Het was vandaag een reisdag, dus niet zo veel foto's gemaakt, maar toch nog een paar.

Dag 11: Weer lekker rustig aan.
Na een zeer natte vorige dag begon deze dag droog en zonnig. Wel veel wolken, maar de temperatuur was prima. Buiten ontbijten en lekker de boekjes er weer bij. ’s Middags werd er opeens aangebeld door een tweetal heren met een attachétas onder de armen. ‘Goeiedag heren’, begin ik maar in mijn beste Tsjechisch. Een van beide heren begon een verhaal te vertellen waarbij ik bij het eerste woord de weg al kwijt was. Ik moest hem wel interrumperen en vertelde hem in het Engels dat wij hier op vakantie zijn en geen Tsjechisch spreken. Beide heren keken wat verdwaald naar elkaar omdat geen van hen op hun beurt weer Engels verstond, laat staan sprak. Hoe maken we dit nou weer duidelijk wat we willen. Een van hen begon wat te vertellen en keek omhoog en zei: ‘Jehova’. ‘Ah, I understand’, zei ik maar. Ook hier in Tsjechië heb je ze dus, en ze vertrokken maar weer, wetende dat ze hier geen zaken konden doen.

Later die middag hebben we de auto gepakt en zijn nog even rondgereden richting Sázava waar ook een oud klooster is. Hier zijn we nog even langs geweest en rond gekeken. De funderingen van de eerste kerk die rond 1093 werd gesticht liggen hier nog. Ook de muren van een latere kerk staan nog overeind waar men nu druk bezig is met restaureren. De toren hiervan staat er ook nog.

Met een flinke omweg zijn we weer rustig richting ons huis gegaan waarbij we weer langs bijzondere plekjes en zeer smalle weggetjes gekomen zijn.

Vandaag ook nog maar even de auto gecontroleerd, want gisteren kregen we al even een waarschuwingslampje te zien dat er een storing zou zijn aan de ABS. Blijkt dat de remvloeistof wel erg ver onder het minimumniveau ligt. Morgen dus maar eerst langs een garage rijden om dit aan te vullen. Remt wel wat beter denk ik…

Meer foto's zijn hier te vinden van deze 11e dag.

Blijf hangen. De laatste paar dagen komen er ook aan...

Vakantie Regensburg en Tsjechië (Deel 1)

2009-07-27T09:53:00.017+02:00

Zoals een aantal mensen al heeft opgemerkt zijn we weer terug van vakantie. Anders dan vorig jaar is de weblog niet dagelijks bijgewerkt met het reisverslag. Dit komt doordat we dit keer geen internet tot onze beschikking hadden. Maar niet getreurd; voor de geïnteresseerden onder jullie volgt hier in een aantal delen het complete reisverslag die we uiteraard wel trouw hebben bij gehouden.

Dag 1: Reis naar Regensburg (D)
Vanmorgen vroeg hebben we de auto volgepakt en zijn we rond 7:15 uur vertrokken uit het pittoreske Swifterbant. Het is de bedoeling dat we twee nachten in Regensburg verblijven en daarna doorrijden naar Tsjechië waar we twee weken in een huisje gaan verblijven. De eerste week in een huisje even onder Pilzen (Plzen) en de tweede week ongeveer 50 km ten zuiden van Praag. Via Oberhausen – Keulen – Frankfurt am Main – Würzburg – Nürnberg zijn we dan uiteindelijk in Regensburg aangekomen. Onderweg er een paar keer even uit geweest en even na 16:00 uur waren we dan in het Ibis hotel in Regensburg. Goed hotel, ziet er keurig uit, alleen de dekens zijn wat smal. Gelukkig hebben ze nog een extra dekbed.

Na even een middagdutje te hebben gedaan zijn we ’s avonds de oude stad in geweest om daar wat te gaan eten en verder wat rond te kijken. Het is een mooie stad met veel historie, morgen hebben we nog een hele dag om rond te kijken. Voor nu eerst lekker slapen.

Voor meer foto's van deze dag is hier een slideshow te vinden.

Dag 2: Dagje Regensburg
Na het ontbijt zijn we te voet de oude stad weer ingegaan om rond te kijken. Regensburg is rond het jaar 179 gesticht en heeft daarom een rijke historie. Dit is vooral te zien aan de vele oude bouwwerken. Wat misschien ook meespeelt is dat deze stad tijdens de Tweede Wereldoorlog niet is gebombardeerd. Doordat er nog zoveel bijzondere architectuur aanwezig is, heeft de Unesco dit gedeelte van Regensburg dan ook op de lijst gezet van het Cultureel Werelderfgoed.

De ‘Steinerne Brücke’ (de Stenen Brug) werd al in de 12e eeuw aangelegd en voert ons over de Donau (die trouwens helemaal niet zo blauw is…). Deze brug is overigens afgesloten voor gemotoriseerd verkeer; wel zo rustig.

Verder zijn er nog zeer veel torens te zien door de stad, die werden gebouwd door kooplieden om zo hun rijkdom te tonen aan de omgeving. Ook kerken kom je hier erg veel tegen. De ‘Schottenkirche’ bijvoorbeeld heeft een zeer bijzonder beeldhouwwerk om de deur heen, wat medewerkers van monumentenzorg nog steeds voor een raadsel stelt.

Ook de ‘Alte Kapelle’ en de Dom van Regensburg zijn zeer de moeite waard om te bezoeken. De ‘Alte Kapelle’ toont bijvoorbeeld de vele kunstschatten die ze heeft en de Dom is een imposant Gotisch bouwwerk met zeer vele taferelen aan de voorzijde. Wel zijn ze nog bezig met restauratie werkzaamheden en binnenin wordt een groot orgel op 15 meter hoogte bevestigt. Leuk detail: de organist wordt met een lift omhoog gebracht. Er is dus geen trap naar het orgel toe.

’s Avonds na het eten werden we nog getrakteerd op een muzikaal toetje. Dit weekend is het Jazzweekend met allerlei optredens op diverse podia door de stad. Ook hier moesten we nog even wat foto’s van maken.

Slideshow van dag 2 is hier te vinden.

Dag 3: Naar Tsjechië
Na het ontbijt hebben we onze spullen weer ingepakt en bij de receptie van het hotel even een mailtje naar het thuisfront gestuurd. Rond 11:00 uur hebben we ons dan uitgecheckt en zetten we koers naar Tsjechië. Bij Furth am Wald zijn we de grens overgegaan en even gestopt om de kaart te wisselen in de TomTom van West- naar Oost-Europa. Een pluspuntje van één Europa: geen grenscontrole. Even later wederom gestopt bij een tankstation om een snelweg vignet te kopen. Deze zijn ook verplicht in Tsjechië.

Wat betreft het weer was het prima reis weer. Niet te warm, niet te veel zon, geen regen. Dankzij de TomTom bleven we op de juiste route naar ons vakantie huisje in Nove Mitrovice. Via een zeer smal kronkelig weggetje kwamen we dan uiteindelijk om 14:15 uur bij ons huisje aan. De afgelopen paar dagen heeft het hier flink geplenst dus het was een aardige modderpoel bij de parkeerplek. Ook het grasveld rond ons huisje is aardig sompig…

Even bellen met onze gastheer dat we er al waren en een 10 tot 15 minuten later kwam hij er ook al aan met de sleutel. Het is een mooi bruin houten huisje met een Oost Europees jaren 50 interieur, maar verder wel comfortabel. Verder zit er ook een nette keuken in met magnetron en koelkast, de kamer heeft satelliet TV en een houtkachel :) Nicolina kan zich weer uitleven. ’s Avonds hebben we de kachel dan ook flink opgestookt om het lekker warm te krijgen. Boven zijn twee slaapkamers met brede bedden, alleen liggen de kussens voor geen enkele meter. Ach, je kunt niet alles hebben.

De slideshow van dag 3 (niet zo heel veel foto's), klik hier.

Dag 4: Nupomek en rustig aan.
Vandaag gaan we het rustig aan doen hebben we besloten. Eerst even uitslapen en daarna buiten het ontbijt. Het zonnetje schijnt al en de temperatuur is ook prima. Na het ontbijt boekje pakken en lekker lezen en luieren. Rond 13:00 uur de auto even pakken en rondrijden. Radovan – onze gastheer – vertelde dat hij een hotel heeft in Nupomek iets ten zuiden van Nove Mitrovice. Dus de TomTom ingesteld naar Nupomek. Via vele kronkelweggetjes met evenvele kuilen en gaten kwamen we dan uit in Nupomek. Een leuk stadje wat op zondag aardig uitgestorven is. We zijn benieuwd of dit door de week ook zo is. Ze hebben hier trouwens ook een SNS-Regiobank. Speciaal voor Danny :)

Het hotel van Radovan hebben we dan ook gevonden en hebben hier geluncht. Nou ja, lunchen. Dat kennen ze hier niet echt. Verwacht geen tosti ham-kaas, boeren omelet of twee Van Dobben kroketten op het menu. Dus dan maar iets uitgebreider; gevulde kipschnitzel met camanbert en cranberrysaus en een mixed grill van kip met frietjes. Voor 14 euro ben je helemaal klaar en het smaakt ook nog eens voortreffelijk; gaan we vaker doen :)

Ook van deze dag is hier een korte slideshow te zien.

Dag 5: Heel rustig aan.
Vandaag hebben we het patroon van gisteren vervolgd. ’s Ochtends eerst lekker uitgeslapen en na het ontbijt boodschappen doen. We hadden al gezien dat er een Coop supermarkt aanwezig was in het dorpje, dus daar kunnen we mooi boodschappen doen. Enthousiast een kratje meegenomen om hier al onze boodschappen in te slaan. Dat moesten we dan toch even bijstellen want zo heel erg groot was deze supermarkt niet. Het had iets meer van een minimarkt, of een camping winkel. De AH in het UMCG heeft een breder assortiment. Gelukkig konden we hier wel brood en water halen, want dat hadden we niet meer en konden we toch nog gaan lunchen. In Nupomek was er ook een Coop, dus moeten we daar de komende dagen maar wat meer gaan halen.

Ons huisje verscholen tussen de bomen.

Verder hebben we de tuinstoelen weer in het zonnetje gezet, ons zelf goed ingesmeerd, boekje en wat drinken er bij en lekker lezen. Heerlijk rustig aan relaxen. Na het avondeten de bergschoenen nog even aangetrokken en nog even rond gewandeld.

Een slideshow? Ook van deze dag zijn er nog een paar extra foto's gemaakt.

Afdelings BBQ - RHS

2009-07-05T14:23:00.005+02:00

Afgelopen zaterdag was de jaarlijks terugkerende barbecue van de afdeling ICT van Royal Huisman Shipyard in de metropool Swifterbant. Net als vorig jaar was de BBQ grotendeels weer verzorgd door EasyBBQ.nl, waarbij je de barbecue, het vlees, salade's maar ook de borden en bestek kunt bestellen. En het allermooiste is dat ze de hele boel komen brengen en halen zonder dat je het nog eens moet afwassen. Kijk, dat zijn de concepten waar wij vrolijk van worden. :)

Tip voor de volgende keer; geef aan wanneer dat je de BBQ graag bezorgd wilt hebben. We hadden met de afdeling afgesproken dat we rond 16:00 uur zouden beginnen, maar die ochtend zag ik op de website dat ze tussen 16:11 en 18:11 uur zouden bezorgen... Geen nood, we hadden zelf al wat stokbrood in de oven gedaan en het bier stond al koud. Om 17:15 kwam de bus van EasyBBQ al voorrijden en konden de kratten worden uitgeladen. BBQ neerzetten, aansteken en het vlees er op: het kon beginnen.

Na de eerste stukken vlees moest er natuurlijk weer gevoetbald worden en dat is geen pretje met deze temperaturen. Benny kon niet mee doen omdat hij iets te enthousiast is geweest met het bedrijfsvoetbal toernoei... Waarschijnlijk dat er ook nog wel foto's op zijn weblog komen te staan, want hij had z'n camera ook nog bij zich. Bernhard trouwens ook, onze Chief. Ben benieuwd hoe snel hij z'n foto's heeft verwerkt :)

Het voetballen ging er op bepaalde momenten hard aan toe, maar ernstige blessures zijn er dit maal niet aan overgehouden. Afgezien dan van Henrik die Henk even te grazen wilde nemen. Moet je niet doen... Birgit kwam er meteen aangesneld om papa te beschermen en zo werd Henrik vakkundig gemollesteerd...

Na het voetballen nog even rustig gezeten voor een bakje koffie / biertje / wijntje. Waarna de boel weer wat opgeruimd kon worden. Het was een zeer geslaagde middag en avond en het weer heeft erg meegewerkt. De dag ervoor heeft het nog hevig geregend, maar nu was er niets aan de hand. Heerlijk temperatuurtje, zonnetje er bij en BBQ'en maar.

Zondagochtend rond 10:00 uur kwam de bus van EasyBBQ al weer voorrijden en binnen no-time was alles weer weg. Ideaal... Bij wie is de BBQ volgend jaar????

Een overzicht van de foto's is te vinden op de site van PrakArt.nl bij slideshows.

Grip op de zaak

2009-06-14T13:58:00.005+02:00

Het volgende item kunnen we nu ook van het fotoverlanglijstje afstrepen; de batterygrip. Dit is een extra deel voor onder de camera waar een extra batterij in kan en het geeft veel betere houvast als je portret wilt gaan schieten. Niet meer met een zwabberende arm in de lucht, maar gewoon stevig tegen het lichaam gedrukt.

Niet goedkoop, maar het is zijn geld o zo waard. Dankzij mijn hoofdsponsor de heer Danny W. te V. (zie foto hierboven) en een aantal fotoshoots hebben we hem nu toch kunnen kopen. Gekocht bij CameraTools in Apeldoorn en de volgende dag kon deze al bezorgd worden, chapeau! Aan CameraTools ligt het niet. Wederom zijn onze vrienden van TNT weer goed bezig. Net als bij onze voorgaande Paradox hebben we een briefje op de deur geplakt dat het pakketje niet voor een 2e keer bezorgd hoeft te worden, want ook dan zijn we niet thuis. Kunnen ze het pakje gelijk naar het postkantoor brengen, scheelt hun weer een ritje, heb ik mijn pakje eerder, iedereen blij zou je denken. Neen, zo werkt het niet. Kregen een briefje in de deur met daarop: "Wij moeten het pakje 2x aanbieden". Waarom... Ik ben dan ook niet thuis... Maar goed, even zuchten en weer doorgaan. Volgende dag, verrassing, briefje op de mat. U was niet thuis. Goh, echt niet? Normaal gesproken worden de pakketje dan tegen de avond naar de AH vestiging gebracht alwaar we die zelfde dag nog heen kunnen. Zo ook nu. Maar helaas, de pakketjes worden pas de volgende dag rond 13:00 uur bezorgd. Dus weer een dag langer wachten... Dank je wel TNT... Nu weten we ook waarom de prijs voor het versturen van een pakket zo hoog is. Jullie moeten steeds twee keer rijden...

Om een lang verhaal nog langer te maken zijn we afgelopen zaterdag maar weer naar de AH gegaan waar het pakketje nu uiteindelijk toch in ons bezit is gekomen. De grip past perfect, ligt prima in de hand en werkt voortreffelijk. Wil niet meer zonder... :)

Waterkronen

2009-05-31T13:49:00.012+02:00

Zoals de meesten al wel weten ben ik een grote fan / aanhanger / liefhebber / volger van de Strobist weblog van David Hobby. Hierin komen allerlei soorten items aan bod wat betreft het gebruik van Off Camera Flash. Veel van wat ik heb geleerd over flits techniek komt bij David Hobby vandaan. Deze week stond er een artikel op over het fotograferen van waterdruppels. Na het lezen van het artikel en het zien van onderstaand filmpje van Discovery's Time Warp uitzending begon het bij mij ook te kriebelen.

Eigenlijk sta je er nooit bij stil wat er gebeurt als een eenvoudige waterdruppel valt en ergens neerkomt. Het mooiste is misschien wel als de druppel net neerkomt en het water een soort kroon vormt. Maar ook de kraters en de toren die verrijst uit de krater ziet er mooi uit.

Om dit alles voor elkaar te krijgen moeten we de opstelling maken. Wat hebben we nodig:

Een ruime werkplek (neem de kamertafel)
Een bak met water. Een zwarte cakeblik was wel goed, reflecteert de gekleurde achtergrond mooi op.
Dus moeten we ook een achtergrond hebben. Een map met hier gekleurd papier aan vast werkt prima.
Losse flitser om de achtergrond mee te verlichten.
Statief om de camera op te monteren.
Pipet om waterdruppels mee te laten vallen.
Heel veel ruimte op je geheugenkaartjes...

Dit is wat we in eerste instantie nodig hadden om mee te beginnen. De flitser (Nikon SB-600 Speedlight in dit geval) richten we op de achtergrond waardoor het gekleurde licht weerkaatst op het water zodat de rimpelingen en opspattende druppels goed te zien zijn. De flitser was ingesteld op ongeveer 1/16 vermogen om genoeg licht te krijgen voor een ruime scherpte-diepte. Bij f/8 spreken we hier nog maar over ongeveer 10 mm, dus niet veel. Als het vermogen omhoog geschroeft wordt zal de duur van de flits ook toenemen, en dat willen we liever niet omdat er dan bewegingsonscherpte te zien is van de vallende druppel. Dit is ook de reden waarom ik de studio flitser niet kon gebruiken omdat deze te traag is. De flitser werd aangestuurd via een ouderwets kabeltje, maar nu wist ik zeker dat de flitser mee ging als ik een foto maakte.

De camera werd handmatig scherpgesteld op een punt waar de druppels moesten vallen en als sluitertijd namen we 1/320e van een seconde. Dit is de kortste flitssynchronisatietijd van de D300 waardoor de druppels stil kwamen te staan.

Met het pipetje werden de druppels losgelaten van ongeveer 30 cm hoogte en op het moment van neerkomen werd de sluiter van de camera bediend. Dit vergt wel enige oefening, maar na verloop van tijd begin je hier wel gevoel voor te krijgen. Het grootste nadeel van deze methode is dat de druppel nooit exact op de zelfde plek neerkomt, en dus regelmatig onscherp is.

Om de druppel steeds op een vaste plek neer te laten komen en een continue stroom van druppels te genereren, moest er een constructie bedacht worden. Men neme hiervoor:

2 statieven
Een pvc buis als dwarsligger
Tape om de buis vast te zetten (anders sodemietert de boel om...)
Een boterhamzakje met water
Klem om het waterzakje te dragen
Naald - of in mijn geval een passer - om een klein gaatje te prikken in het zakje

Er hoeft helemaal niet zo veel water in het boterhamzakje, want in een halve liter water zitten dusdanig veel druppeltjes dat je minstens 3 dagen bezig bent voordat het zakje leeg is...

Door het zakje boven de bak met water te bevestigen en een klein gaatje te prikken zodat hier met een constante stroom de duppels uit vallen, konden we steeds door blijven fotograferen. Als het gaatje te groot is, dan druppelt het niet meer maar stroomt het en dan kun je een nieuw zakje gaan vullen. (Ter aanvulling, na afloop van de shoot niet gaan dreigen met het waterzakje om deze naar je lieftallige wederhelft te gooien....)

Als dit eenmaal op gang is kun je gaan experimenteren met je achtergronden, verschillende kleuren, je witbalans kun je aanpassen etc. Ook krijg je meer gevoel voor de timing en kun je het begin van het neerkomen vastleggen zodat je het 'kroontje' te zien krijgt. Of juist even wachten totdat de toren is gevormd en het druppeltje er boven los is gekomen.

Het was een zeer leuk experiment wat iedereen thuis kan gaan doen. Het enige wat je echt nodig hebt is een losse flitser. Ik heb alles met de 18-70mm objectief geschoten, omdat deze het dichtst bij kon komen met 38 cm. Het mooiste zou zijn om een 105mm macro objectief er bij te hebben, nog een Nikon SB-900 mm en een batterygrip ;) Die heb ik nog niet, maar donaties zijn altijd welkom :D

De slideshow met een selectie van de foto's is zoals altijd weer te vinden op PrakArt.nl.

Dagje Dierentuin Amersfoort

2009-05-24T20:24:00.006+02:00

Zaterdag 23 mei zijn we een dagje naar de dierentuin gegaan. Net als 11,5 miljoen andere mensen... Maar goed, nadat we een parkeerplekje hadden gevonden en eenmaal in het park waren viel het op zich nog mee. Amersfoort is een aardig groot park (de dierentuin dan, de rest van de stad is nog weer wat groter...) en je kunt je er een hele dag wel vermaken.

Het park ziet er netjes uit en ook de route hebben ze goed aangegeven. Volg de bordjes 'Mis niks 1' en, nou ja, je mist dan niks... Gewoon de nummertjes volgen van 1 tot 35 en je hebt alles gezien.

Van de beren tot de olifanten.

En van pinguïns tot apen.

Na een dagje ben je toch weer aardig gaar, maar het was wel weer de moeite waard.

Meer foto's zijn zoals altijd weer te vinden onder Slideshow van de site PrakArt.nl

Vakantie Schoonrewoerd - Part Deux

2009-05-06T21:38:00.011+02:00

Het is weer afgelopen met de vakantie maar we hebben - ondanks het niet al te geweldige weer - toch een mooie vakantie gehad. Dinsdag 5 mei begon al nat en hebben we de fietsen laten staan en zijn in de auto gesprongen. Met de fietsknooppuntenkaart (leuk woord voor scrabble) op schoot hebben we een leuke route gereden. De TomTom werkt niet, omdat we niet wisten waar we langs wilden. Per knooppunt besloten we welke kant we op wilden en op konden. Daar kan geen navigatiesysteem tegen op... Verschillende dijkweggetjes gevonden en zo kom je op de meest leuke plekjes terecht. Niks kortste route, de leukste... Als je dat nou als voorkeur in je TomTom kon opgeven... Vanuit Schoonrewoerd rond Zijderveld, Culemborg, Beusichem, Asch en Buren gereden.

In Buren er nog even uitgegaan en daar bleek een vrijmarkt gaande te zijn. Verder hebben we de korenmolen De Prins van Oranje bezocht wat weer zeer boeiend was om te zien.

Na Buren zijn we doorgereden via Buurmalsen en Tricht en zijn we via de Lingedijk weer richting Leerdam gereden. Nog even iets tussendoor. Waar komt de Leerdammer kaas vandaan? Ja, dat dacht ik in eerste instantie ook, maar dat is uiteraard niet het geval. Leerdammer wordt in Schoonrewoerd gemaakt... En dan nog een. Waar staat de zendmast van Lopik? Klopt, die staat niet in Lopik, maar in IJsselstein... Is trouwens best een groot mastje.

Bij ons huisje lopen elke dag de koeien van de stal naar de wei en 's avonds weer terug. Een kind heeft in het gastenboek geschreven dat dit de koeieoptogt was. En dat was het ook wel :)

Woensdag was de laatste dag en moesten we weer naar huis. Toch nog even naar Leerdam geweest naar het glascentrum waar ze doorlopende demonstraties geven over het glasblazen.
Een leuk detail. De grondstoffen die gebruikt worden voor het glasblazen in Leerdam komt bij Philips vandaan in Winschoten.

Een aantal glasblazers die werkzaam zijn in Leerdam komen uit Tjechië omdat in Nederland veel te weinig mensen zijn die dit vak nog leren. En ik moet zeggen dat ze het wel kunnen. Het is er wel bloedjeheet daarbinnen, en daarom lopen ze ook in korte broek en t-shirt.
We hebben gezien hoe ze deze mooie producten maken en wat er allemaal bij komt kijken.
Yep, ook dit maken ze. Een bierglas van ongeveer 40 cm hoog. Zelf de bubbeltjes zitten in het glas en het schuim.

Helaas is deze vakantie nu weer voorbij en begint het normale leven weer. We hebben er wel van genoten, ook ondanks het niet geweldige weer. De omgeving Rivierenland is erg mooi en we zullen er ook zeer zeker weer naar terug willen (maar dan met wat beter weer...).

Voor meer foto's van deze vakantie kun je zoals gebruikelijk terecht op de site van PrakArt.nl

Vakantie Schoonrewoerd

2009-05-03T20:58:00.006+02:00

Waar zeg je? Schoonrewoerd. Yep, een goed gepoetste Donald Duck (cryptogram met *** sterren). Schoonrewoerd ligt iets ten noorden van Leerdam en telt ongeveer 1600 inwoners. Wij hebben hier een Bed & Breakfast adres gevonden bij Bas Middelkoop. Hij heeft een boerderijtje met daarnaast een tuinhuis die verhuurd wordt. De eerste nacht hebben we in het voorhuis van de boerderij overnacht. Je kunt goed zien dat de mensen vroeger een stukje kleiner waren dan wij...

Maar goed, het ontbijt 's ochtends is perfect. Deze kunnen we buiten nuttigen met het uitzicht over de weilanden terwijl de vogels om ons heen zitten te fluiten.

De eerste dag hebben we trouwens de IJsvogelroute gelopen, een wandeltocht van ruim 8 kilometer die niet al te best is aangegeven en ook het kaartje laat veel te wensen over. Maar we hebben het gered. Onderweg nog een kievit met twee jonge kuikens tegen gekomen die onze weg over wilden steken, maar ons als bedreiging zag. Met veel kabaal de kuikens aan de overkant gekregen en ons weggejaagd.

De tweede dag hebben we een fietsroute van ruim 50 kilometer gefietst. Op het kaartje stond 42 kilometer. Dus flink wat extra kilometers in de benen zitten. 's Morgens begon het langzaam te motregenen wat over ging in regenen. Even onder een boom schuilen in Tricht waarna je even later opeens geroepen wordt of we misschien een kopje koffie wilden drinken. Nou, dat slaan we niet af hoor. Een zeer aardige familie die ons even binnen liet om de regen af te wachten. Nadat het weer droog was de route vervolgd langs de Linge richting Fort Asperen. Hier nog even rondgekeken wat erg interessant was.

In Acqouy staat een kerktoren die welgeteld 115 cm (3,8 graden) uit het lood staat (0,2 graden minder dan die van Pisa). Het bijzondere is dat op de begraafplaats mevrouw Cornelia Pisa ligt.

Kijk op de site van PrakArt voor de foto's van de afgelopen dagen. En nu maar hopen dat de weergoden ons goed gezind zijn voor de komende dagen...

Koninginnedag 2009

2009-04-30T10:27:00.007+02:00

Volgende update: Vanwege het drama wat zich in Apeldoorn heeft afgespeeld zijn alle activiteiten in het hele land afgelast. Wat begon als een mooie dag eindigt helaas in stilte.

Update: De slideshow is uitgebreid met de foto's van de vrachtwagen rit waarbij tientallen vrachtwagens al toeterend door de straten van Swifterbant rijden.

Hoezee, hoezee, hoezee. Onze Moeder des Lands viert haar verjaardag weer - het is weer Koninginnedag. In tegenstelling tot vorig jaar is het dit jaar wel heerlijk weer. Wat zeg ik... Het is gewoon warm, en vooral als je alle kanten op rent met een fototas op je nek. Het geluk van dit jaar is dat ik nu twee camera's tot m'n beschikking heb, dus niet meer wisselen van objectieven, maar gewoon twee camera's om je nek :) Wat een luxe. Vooral op dit soort momenten komt het heel erg van pas.

Om 10:00 uur begon dus de optocht met praalwagens. Vooraan mochten de kinderen lopen met hun versierde fietsen, karren, skelters, kinderwagens of wat ook maar kan rijden. Een fleurig gezicht weer.

Kijk hier of op de site van PrakArt voor een slideshow van deze optocht.

The Hot Shoe Diaries

2009-04-29T20:48:00.005+02:00

Afgelopen week is ie dan eindelijk binnengekomen. The Hot Shoe Diaries van fotograaf Joe McNally. Dit boek staat boordevol tips 'n trics over het gebruik van losse flitsers. Voor het belichten van een foto met één, twee of heel veel losse speedlight flitsers. Het is heel duidelijk en leerzaam geschreven (wel in het Engels, maar dat mag geen probleem meer zijn tegenwoordig...).

Een aanrader voor een ieder die met fotografie bezig is. Nog een kleine tip. Bestel het boek bij Amazon in Engeland en niet in Amerika. Door de gunstige wisselkoersen kun je nog aardig wat besparen :)

En nu gaan we weer lezen...

Eieren kwijt...

2009-04-14T20:35:00.013+02:00

Tweede Paasdag 2009 en de haas is z'n eieren weer eens kwijt. Moet ie ze ook maar goed opbergen hoor... De kinderen van Swifterbant werden (zoals elk jaar) opgetrommeld om mee helpen te zoeken. Om 11:00 uur stonden ze al in groten getallen voor het hek van camping De Abelen.
Na het ontvangst van de Paashaas kon er gelijk begonnen worden met het zoeken naar de eieren. Tja, die konden natuurlijk overal verstopt zijn...
Diverse schakelkasten met 380V werden opengetrokken, maar daar lag niks.
Goed kijken in de bosjes, en als de eieren in een nestje liggen en een vogel zit heel hard op je hoofd te pikken, dan moet je die maar laten liggen. Dan is ie vast niet van chocolade.
Al snel werden de eerste eieren gevonden. De bedoeling was dat alle kinderen twee eieren mochten vinden en als ze die lieten zien aan de Paashaas dat ze een leuke attentie kregen.
Vertel dat maar eens aan die kinderen. Die hebben chocola = eten = lekker, gevonden dus die wordt natuurlijk meteen verorberd. En gelijk hebben ze...
Vrouwen en chocola... Ik laat me er maar niet over uit...
Nadat de eieren waren gevonden lag de extra attentie voor de kids al te wachten in de dozen. Een mooie grote chocoladen paashaas.
Ook Marlies kreeg natuurlijk een eigen haasje en een grote zachte poot van meneer de Haas zelf.
Daniël met zijn chocoladen haas en de grote haas. (Uitspraak Daniël: "Paashaas! Je lijkt op een konijn!")

Er waren trouwens meer mensen die met de Paashaas op de foto wilden... ;)

Nikon D300 - hij is er...

2009-03-08T13:49:00.008+01:00

Zaterdag 7 maart 2009 is een gedenkwaardige dag geworden in mijn carrière als fotograaf. Na een aantal jaren gefotografeerd te hebben met mijn trouwe Nikon D70 (38.830 sluiterbewegingen...) hebben we de overstap gemaakt naar de pro-camera de D300. Deze stond al een lange tijd op mijn verlanglijstje en dankzij een aantal donateurs en uiteraard mijn hoofdsponsor Danny, zijn we afgelopen zaterdag naar CameraNu in Urk gereden. Het spaarwarken was al aardig vetgemest en is afgelopen vrijdag bij de bank geslacht.

Mijn vriendelijke collega en fotograaf Benny de Leeuw was al van plan een de Canon 50D op te gaan halen en had gevraagd of ik ook mee wilde naar CameraNu. Uiteraard grijpen we elke mogelijkheid aan om als een kind in een speelgoed winkel mee te gaan en rond te snuffelen in een camerazaak. Eenmaal aangekomen kreeg Benny zijn bestelling en voordat hij wilde afrekenen vroeg ik nog even tussen neus en lippen door of ze ook nog een D300 wilden pakken. Daar deden ze niet al te moeilijk over.

Uiteraard wil je wel alles gelijk gan uitproberen. Hoezo handleiding, dat komt pas als we er echt helemaal niet meer uitkomen. Eerst zelf uit gaan vogelen, daar ben je per slot van rekening een man voor :)

Diezelfde middag hebben we ook nog een fotoshoot gehad met Benny en Sanne (was al ingepland) en dit moment hebben we dus ook gelijk gebruikt om de D300 te gebruiken. De bediening is ietsjes anders en ook de menuopties zijn exponentieel gegroeid door de loop der jaren. Maar gelukkig dat ze wel logisch in elkaar zitten. En het display wat er op zit, een dikke 3 inch VGA-scherm is echt super. Waar je op de D70 liep te turen en hopen dat alles goed was, zie je nu direct op het grote scherm van de D300. Echt geweldig. En met z'n 6 beelden per seconde klinkt ie ook als een machinegeweer.

De fotoshoot zelf verliep ook goed en de eerste resultaten met de nieuwe D300 zijn gelijk goed.

Voor een overzicht van de foto's uit deze fotoshoot willen we graag verwijzen naar de slideshow op de website van PrakArt.nl.

Wetenschappelijk onderzoek in Bottrop (D)

2009-03-01T18:24:00.003+01:00

Afgelopen zaterdag hebben we een bedrijfsuitje gehad naar de indoor-skibaan in Bottrop Duitsland. Voor het eerst op de lange latten, en al met al viel het me niet echt tegen. Af en toe even wat verlies van controle, maar dat was in veel gevallen wel weer snel hervonden.

Dit moment konden we dus ook goed gebruiken voor wat wetenschappelijk onderzoek van de sneeuw. We hebben onder andere de structuur en gladheid van de sneeuw kunnen testen. Tevens hebben we een test uitgevoerd met betrekking tot de weerstand van sneeuw. Hoeveel weerstand geeft de sneeuw als je een ski dwars houdt bij een constante snelheid van 5 m/s. Gelukkig heeft Benny dit alles op film vast weten te leggen, en teven horen wij zijn medeleven bij het presenteren van het eindresultaat (zie tweede filmpje).

Voor een verder uitgebreid verslag verwijzen we graag naar de blog van mijn fijne collega en fotograag Geert Benjamin de Leeuw.

Familyshoot

2009-02-15T19:30:00.006+01:00

De laatste tijd is het aardig druk op het fotografisch vlak. Regelmatig wat afspraken gehad om wat shoots te doen, en ook tussendoor zijn we nog eens voor onszelf bezig. Na de fotoshoot van gisteren in Wormer stond er nog een afspraak vast voor vandaag met de Prakkies. Mijn broer en zijn vrouw wilden nog graag een foto met het hele gezin hebben.

Nadat de woonkamer verbouwd, de lichtopstelling klaar en de koffie op was kon de shoot beginnen. Zoals we gisteren al hadden vernomen zijn kinderen lastig te sturen en moet je de momenten aangrijpen om goede foto's te krijgen.

Na de groepsfoto was er nog tijd om de kids op de foto te zetten. En dit kun je natuurlijk het beste doen door ze hun eigen gang te laten gaan.

Daniël die de softbox in de gaten houdt.
(Ik mocht niet zo veel flitsen...)

De krukjes zijn natuurlijk erg leuk om mee te spelen.

Je kunt er door kruipen en ben je net een schildpad.

Of heel erg boos kijken!

Zaanse Schans

2009-02-15T16:14:00.013+01:00

Na de fotoshoot van afgelopen zaterdag zijn we 's middags nog naar de Zaanse Schans geweest. Hier waren we nog nooit geweest en het is toch een stukje cultuur en historie van Nederland.

Er staan een groot aantal molens met diverse functies en bouwjaren. Tot 1985 aan toe.

Heel leuk om te zien, maar wel erg toeristisch. Maar wat wil je ook, het is (bijna) een openluchtmuseum en er staan veel molens; dan komen de Japanners wel langs natuurlijk :)

Japanners willen altijd zelf ook op de foto staan. Waarschijnlijk als bewijs aan familie er vrienden dat ze er daadwerkelijk geweest zijn.

Veel toeristen natuurlijk. Maar wel lekker weer...

De verfmolen (de enige ter wereld trouwens) was geopend voor het publiek. Erg leuk om te zien hoe hier pigmenten voor verf worden gemaakt, gewonnen, of hoe zeg je dat eigenlijk???

Yep, de dames van de fotoshoot waren ook mee..

Bezoek van de Zaanse eendjes op het water.

De klompenmakerdemonstrateur aan het werk.

Aan het eind nog even langs de klompenmaker geweest. Hier geven ze nog demonstraties hoe klompen worden gemaakt. Die gasten spreken Nederlands, Engels, Frans, Spaans en Italiaans. Volgens mij kunnen ze ook nog wel Chinees of in het Mandarijn spreken...

Een ander leuk weetje was wel dat er in een blok populierenhout - waar ze een klomp uit maken - nog een liter water zit. Wist ik ook niet... En dat het dan nog 3 weken duurt voordat zo'n klomp goed droog en waterdicht is. Zo leer je nog wat op een dag :)

Donovan, Jaimy en Yenti, bedankt voor de fijne dag en tot gauw!

Kids Fotoshoot

2009-02-15T15:29:00.010+01:00

Afgelopen zaterdag een opdracht van een oud collega gehad om een fotoshoot te houden met zijn twee kinderen van (bijna) 1 en 4 jaar. Het is een cadeautje voor mama haar verjaardag, dus die mocht er niet bij zijn. Gelukkig werkt ze op zaterdag dus konden wij mooi hun kant op rijden, naar Wormer.

Nadat de camera uit de tas was gepakt en de 50mm f/1.8 objectief was geplaatst (geweldig objectief overigens) begonnen we gelijk met foto's maken. De kleinste was net wakker geworden en was door papa in de box gezet waar ze nog lekker in het rond kijken was. En dan begin je dus wat foto's te schieten.

Na deze foto's de kamer wat verbouwd om een leuke plek te maken voor de shoot waar de kids beide op komen te staan. Hier ben je al een tijdje mee zoet, want een kind van 1 is nog vrij lastig met het op laten volgen van aanwijzingen. "Iets rechter gaan zitten, deze kant even op kijken, kin iets omlaag." Tja, ook al zeg je het in het Chinees, het resultaat is het zelfde... Je moet overal op letten en afwachten tot het juiste moment. En tussendoor foto's maken.... Heel veel foto's maken.... Gelukkig was mijn lieftallige echtgenote en super-assistent ook mee, en de kleine keek dan ook graag haar kant op.

De foto's van beide kids staan niet op de weblog, omdat deze nog onder revisie staan bij de opdrachtgever. En mama kijkt ook af en toe op de weblog en die mag die foto's dus ook nog niet zien.

Gelukkig zijn het erg fotogenieke kinderen, dus zijn er erg veel plaatjes geschoten.

Leg een kleed op de grond, zet een kind er op en ga zelf ook op de grond liggen. Vooral bij kleine kinderen moet je proberen om op gelijke hoogte te komen, anders kijk je zo op ze neer en "verneder" je ze als het ware. Met zo'n kleine betekend dat dus dat je zelf op je buik moet gaan liggen... Maar het resultaat mag er ook wel zijn.

Dit is toch wel mijn favoriet. (Klik op de foto voor een vergrote versie.) De shoot was eerst even afgelopen en de kids gingen hun eigen gang weer. Jaimy ging op de bank zitten en deed haar eigen ding. Ik had de camera nog in de hand en ze keek langzaam op. KLIK - weer een spontane foto waar ze erg natuurlijk op stond. Met de zon als hair-light is dit toch een mooie plaat geworden.

Fotoshoot VW Henkie

2009-02-10T19:07:00.017+01:00

Gisteravond hebben we dan uiteindelijk toch nog het vervolg op de vorige fotoshoot gehad van de VW Golf van Henkie, een collega van mij. Deze shoot hebben we gehouden in de "skuur" (Genemuidens voor Schuur) bij hem thuis. De intentie was om in een volledige donkere ruimte de auto te fotograferen met een enkele losse flitser, en wel zodanig dat je de hele auto - de zichtbare zijde dan wel - hebt belicht zonder de omgeving te zien. Uiteindelijk is dit niet helemaal gelukt, maar we weten waar het niet helemaal goed ging. Onder het motto: "Ik maak geen fouten, ik heb alleen gigantisch veel leermomenten."

Naast de aanwezigheid van Henrik (aka Grijpgrage-Henkie) waren ook collega fotograaf Benny de Leeuw en Sanne aanwezig. Benny voor wat extra technische bagage en Sanne voor haar directe leidinggevende capaciteiten (is en blijft een vrouw natuurlijk...)

Benny als assistent om te zorgen dat ik
niet over de netsnoeren en haspels struikel...

Technische gedeelte (mag overgeslagen worden indien dit te saai wordt...)
We zijn begonnen met een kale losse Nikon SB-600 flitser te gebruiken om daar mee te belichten. In het donker langs de zijkant van de auto gegaan en maar op de testknop gedrukt om te flitsen. Maar aangezien dit bijna een puntlicht is zie je dit erg duidelijk weerspiegelen in de auto als stippen. Dit kun je natuurlijk gebruiken en benadrukken, maar dit wilden we in eerste instantie niet. Dus daarna overgegaan op de Falcon Eyes SS-200F flitskop met softbox, dit geeft een wat diffuser licht. Waar je wel op moet letten is het feit dat de softbox nu wordt gereflecteerd en dat geeft nu witte blokken als reflecties. Dit zag je vooral aan de randen van de zijpanelen en motorkap. Als je geen overlap had zag je strepen op de auto wat er niet mooi uit zag. Daarna dus kortere overgangen gemaakt door kleinere stappen te maken langs de auto en maar flitsen.

Flitsen met de SB-600 (Foto B. de Leeuw)

Je moet er wel op letten dat de lichtbron dicht bij de auto staat en weinig vermogen heeft, anders krijg je te veel strooi licht op de achtergrond die we juist donker willen hebben. Waar ik pas na de fotoshoot aan dacht is dat je mijns inziens met weinig (flits)licht moet werken en dan juist vaker gaan belichten zodat met name de reflecties van bijvoorbeeld de softbox meer in elkaar overgaan en geen harde lijnen krijgt. Maar dat is voor een volgende shoot.

De verschillende belichtingen met de softbox.
(Timelaps foto van B. de Leeuw)

Om direct het resultaat te zien hadden we een kleine TV met een composiet ingang meegenomen en hier de camera op aangesloten. Zo is het niet nodig om eerst het kaartje uit je camera over te zetten naar een computer.

Sanne en ik bekijken direct het resultaat.
(Foto B. de Leeuw)

Spoken
Toen we hier eerst mee klaar waren hebben we nog even wat anders geprobeerd. Zet Henkie voor de auto - FLITS - zet hem voor de auto - FLITS - zet hem naast de auto - FLITS.... Krijg je dus drie Henkies (of je dat wil is een tweede vraag...) maar ziet er wel leuk uit.

Ghost Henrik

Nadat Henrik op de foto is gezet kon Sanne ook niet achter blijven en hebben we die ook nog op de foto gezet.

Sanne, Sanne en Sanne...

Maar uiteindelijk ging het toch om de onderstaande foto. Uiteindelijk moet ik toch zeggen dat het enigszins is meegevallen. Met een beetje Lightroom en Photoshop is er toch nog iets van kunnen maken. Het mooiste zou natuurlijk zijn dat er een mooie Jaguar MKII uit 1969 stond in de kleur Britisch Racing Green. Maar dat komt dan nog wel een keer...

Afdelingsuitje Heerenveen - NAC

2009-02-08T17:37:00.016+01:00

Ja, naast de fotografie kan ik ook nog wat tijd vrijmaken voor mijn werkgever. Mijn afdelingsopperhoofd heeft mij dus aangewezen als vrijwilliger om een stukje voor het personeelsblad te schrijven. Hieronder vind je dus de ongecensureerde versie.

Het is er dan toch nog van gekomen. Nadat de Royal Huisman domeinnamen over waren gezet naar KPN bleek dat alleen RoyalHuisman.NL werd doorgegeven terwijl dit het .COM domein moest zijn. Aangezien de mail hierdoor ook niet meer binnenkwam of verstuurd kon worden hadden we dus een klein probleempje. Al met al heeft het best wat tijd en telefoontjes met KPN gekost om alles weer correct werkend te krijgen. Als goedmaker heeft Aart Wagelaar dus kunnen regelen dat de afdeling ICT naar de voetbalwedstrijd Heerenveen – NAC kon komen op 7 februari.

Groepsfoto voor het stadion (Foto A. Wagelaar)

Nadat we aankwamen bij het stadion werden we welkom geheten door Aart Wagelaar en gingen naar het restaurant wat zich helemaal bovenin het stadion bevindt. Nadat een aantal personen puffend boven kwam – we gingen met de trap – konden we plaats nemen aan onze tafel en kon het lopend buffet beginnen. Ook dit werd ons aangeboden door KPN. Ook onze grote vriend, perenleverancier en ex-stagiair Mathijs Veldhuijs was van de partij en het viel wel op dat hij ongeveer 174 keer weer met een vol bord terugkeerde van het buffet…

Met z'n allen aan het diner (Foto A. Wagelaar)

Aart en Bernhard in een zakelijk gesprek (yeh right...)

Danny kan niet meer wachten en rent naar het buffet...

Mathijs met alweer een vol bord...

Ook het dessertbuffet was zeer uitgebreid en smaakte erg goed. Tijdens het eten wist Danny Weijs nog te vertellen dat hij Bram Peper en Han Peekel nog had zien staan en uiteraard moesten we deze BN-ers nog op de foto zetten…

Han Peekel (L) en Bram Peper (R) bij de voetbal...

Na het diner gingen we dan naar de KPN box om ons voor te bereiden op de revanche van Heerenveen tegen NAC. NAC werd wel geplaagd door een aantal schorsingen en blessures en daardoor speelde de wedstrijd zich hoofdzakelijk af op de helft van NAC. Na slechts 18 minuten speeltijd maakte Goran Popov uit een voorzet van Beerens de 1-0 voor Heerenveen. Popov kan dus wel wat meer dan met twee lekke banden en te veel alcohol op achter het stuur rijden… Maar goed, dit was wel nadat ze gewonnen hadden van Ajax. Na dit doelpunt zette het publiek van Heerenveen massaal het ‘Daar moet op gedronken worden’ lied in.

Onze plekken in de KPN box (Foto A. Wagelaar)

Oh ja, ook nog het Friese volkslied...

Helaas was deze voorsprong van korte duur, want diezelfde Popov kreeg twee minuten later geel van Blom nadat hij Pattinama aantikte. Uit de vrije trap maakte Patrick Zwaanswijk de 1-1 voor NAC.

De gelijkmaker voor NAC

Fouad Idabdelhay krijgt geel.

Heerenveen bleef echter flink doorjagen en in de 32e minuut maakte keeper Jelle ten Rouwelaar – wat de enige Fries op het veld was – een fout door een schot van Beerens niet vast te houden. Hierdoor kon Arnor Smarason zijn vijfde seizoenstreffer binnen schieten en was het 2-1. Dit bleef zo tot de rust.

Mooie redding van Ten Rouwelaar.

Tijdens de rust binnen even opwarmen.

De tweede helft was echter minder spannend. NAC bleek niet in staat te zijn om zich terug te vechten en ook Heerenveen begon wat slordigheden te tonen. Popov kreeg uiteindelijk nog een publiekswissel en de fanatieke Heerenveen supporters riepen ook allen ‘Popov is de BOB’ zodat hij niet weer de fout in zou gaan.

Uiteindelijk schoot de Zweed Viktor Elm uit een corner sc-Heerenveen naar de definitieve overwinning van 3-1 en de derde thuiszege na de winterstop.

3-1 door Viktor Elm

Na deze zeer enerverende wedstrijd konden we onder het genot van een drankje nog even napraten alvorens we afscheid namen van Aart en weer naar huis reden. Al met al een geslaagde avond zeker voor herhaling vatbaar!

Pompebledsje in het stadion (ach ja...)

P.s. Geloof niet alles wat gepubliceerd wordt...

Harmonium in Emmeloord

2009-02-07T00:39:00.005+01:00

Gisteravond zijn we naar het theater geweest en wel naar de voorstelling van Leo Blokhuis (Mr. Top-2000) en Ricky Koole genaamd Harmonium. De avond stond in het teken van de 'bijna' vergeten liedjes uit de popmuziek die eigenlijk niet zouden mogen verdwijnen. Leo Blokhuis vertelt over de songs en de achtergronden, waar de oorsprong ligt en dergelijke terwijl Ricky Koole dit musikaal bij staat met haar fantastische stem. Tussendoor vertelt Ricky met haar eigenzinnige humor over haar beleving van de muziek.

Deze avond hebben we veel onbekende namen gehoord, maar gelukkig kregen we een aantekenblad gekregen om de namem op te schrijven. Ook wat bekendere namen passeerden de revue, en waar ik heel blij van werd was Robert Johnson. Aan het eind werd nog een schitterende kippenvel creërende versie van Crossroads gespeeld door de twee fantastische gitaristen Wouter Planteijdt en Eric van Dijsseldonk waarbij Leo op bas speelde en Ricky hartverscheurend zong.

Na de voorstelling nog de cd gekocht van de nummers gespeeld in de voorstelling en het laatste album van Ricky Koole. En ja, ook nog laten signeren door Ricky Koole zelf en Don Leo :)

Ik kan een ieder die van muziek houdt ook daadwerkelijk aanraden om naar deze voorstelling te gaan. Hier leer je en geniet je nog eens!

Een 5000 euro kostende macro lichttent

2009-02-04T17:22:00.015+01:00

Nee, we hebben geen prijs uit de staatslotterij gewonnen en ook het spaarvarkentje is niet geslacht. Wat hebben we dan gedaan. Je bestelt een HP server van rond de 5000 euro omdat deze in zo'n mooie grote doos zit (héhéhé!!!). Je haalt de server er uit en laat de doos thuis bezorgen door een vriendelijke collega omdat ie niet op de motor past (de doos...) - nog bedankt Herman... (De server zou je in principe ook nog op je werk in kunnen zetten...)

De zijkanten snij je open en beplakt het met een doorschijnend materiaal wat je nog thuis hebt liggen; dun papier, calque (kalk) papier, wit laken, of het inpakmateriaal van een server. Door nu aan beide kanten een flitser of andere lichtbron te plaatsen wordt het licht verstrooit. Het voorwerp wat je in de doos hebt gezet wordt hierdoor omringt door het zachte licht. Door een stuk papier of karton te pakken en die gebogen in de doos te leggen krijg je een naadloze overgang naar je achtergrond. Maar hier kun je uiteraard ook andere dingen voor gebruiken zoals hout, een gekleurd stof of een glimmende ondergrond. Het is maar wat je zelf als beeld mooi vindt.

Dus met een kleine 5000 euro heb je zelf een lichttent of macrobox gemaakt. Maar volgens mij zou het ook met een gewone kartonnen doos kunnen...

Hier even snel een resultaatje van een mijn Agfa Billy camera.

Strobist DVD

2009-01-28T20:26:00.002+01:00

Yes, eindelijk is ie dan binnen. Mijn Strobist Lightning Seminar DVD's. Acht DVD's vol met informatie over belichting van onze Strobist goeroe David Hobby.

Ik ga geen beschrijving geven van wat er allemaal op de DVD's staat, dat kun je wel op andere sites lezen zoals die van David Hobby zelf en op Lightning Mods.

Maar verder houd ik het kort, ga nu DVDtje kijken :)

Hij is klaar...

2009-01-13T20:33:00.004+01:00

We zijn nu meer dan een week verder en er is heul veul gedaan. Na het slopen is de loodgieter langs geweest om het riool en de waterleiding te verleggen en in te frezen. Als je de boel nog niet onder het stof had zitten, dan krijg je het nu wel... Maar goed, het moet ook wel wat worden...

Na dit stoffig werkje kon begonnen worden met de ombouw en het leggen / zetten van de tegels.

Onze tegelzetter kan wel erg netjes werk leveren. Ik had zelf niet van die mooie rondjes kunnen maken zonder een aantal tegels te laten sneuvelen... Daarom ben ik ook maar ontwikkelaar geworden.

De tegelzetter had al gezegd dat er waarschijnlijk een paar tegels te weinig zouden zijn, omdat we toch wat hoger zijn gaan tegelen dan in eerste instantie berekend. Maar hij is druk aan het puzzelen geweest (5-sterren....) en tot onze verbazing is alles toch in een keer gelukt. Hij heeft een halve vloertegel en een klein stripje van de wandtegels overgehouden. Kortom, we hebben aardig straks gepland :)

Gisteren (maandag) hebben ze alles gemonteerd en ingevoegd (maar dan in omgekeerde volgorde...).

En het resultaat mag er zijn wat ons betreft. Wij vinden het tenminste erg mooi geworden ook met de kleine strips. En nu maar hopen dat we er veel mogen .......................

Bikkerdebikbik (alias klusserdeklusklus...)

2009-01-05T22:15:00.007+01:00

Zo post je een paar maanden niks, en nu staan er al weer een aantal artikelen op de weblog. Net als op het werk; rennen of vliegen. Thuis zitten we ook niet stil. Toen we ons huis kochten in 2004 wilden we in principe al wel een ander toilet. Maar ja, om een of andere reden toch maar niet gedaan. Nu moest het er dan toch maar eens van komen. Eerst de tegeltjes er maar van af bikken. In principe zou je ze er redelijk eenvoudig van af moeten kunnen tikken. Dat doen de diverse klusprogramma's op TV je echter geloven. Nou, die TV moet je niet te veel geloven.

De tegeltjes die bij ons op de muren zijn bevestigd zijn waarschijnlijk zwaar verankerd. In eerste instantie mezelf maar eens getransformeerd naar Klus van kabouter Plop. Eerst dapper begonnen met een hamer en beitel. Na anderhalf uur laagje voor laagje van een tegel af schrapen was ik 8 tegels verder...

Dat schiet dus niet erg op. Hier moet zwaarder geschut bij komen. Gelukkig dat mijn werkgever redelijk voorzien is van allerhande gereedschap en zo ook een luchthamer met beitels. Heb je ook nog wat te doen in je kerst-vakantie...
Met een loeiende compressor in de gang, oordoppen op m'n kop, handschoenen aan en een luchthamer in mijn handen konden de tegels toch bestreden worden. Maar ook met dit grove gereedschap hadden bijna alle tegels toch nog last van verlatingsangst. Doch één tegeltje was dapper genoeg om zelf van zes hoog naar beneden te springen, en zonder een schrammetje te overleven. In drie kwartier had ik nu 48 tegels al van de muren gekregen. Nog niet een gewenst gemiddelde maar toch beter dan met een hamer en beitel te werken.

Na twee dagen bikkerdebikbikken waren dan toch alle tegels en lijmlagen van de muren af.
Vandaag (maandag 5 januari) zijn andere mensen begonnen met het frezen en verplaatsen van de riolering. Nu afwachten hoe het er morgen weer uitziet...

Esmee Jantine Dana

2009-01-03T19:00:00.006+01:00

Op de valreep van 2008 heeft Esmee toch nog besloten om oud en nieuw samen met haar papa en mama te vieren. Op 28 december zag ons kleine nichtje Esmee Jantine Dana - na wat vertraging - het levenslicht.

Esmee, welkom op deze wereld en dat je je papa en mama maar niet te lang uit hun slaap zult houden. Heel veel geluk gewenst ook voor je lieve vader en moeder.

Op de website van PrakArt.nl staan nog een paar andere foto's. (Sorry Margreet, maar kon het niet laten...)

Gelukkig nieuwjaar

2009-01-01T11:57:00.009+01:00

Ten eerste wensen we iedereen een gelukkig en gezond 2009 toe. Dat het maar een goed fotografisch jaar mag worden, en uiteraard ook op alle andere vlakken.

De weersverwachtingen deed me weer denken aan de vorige jaarwisseling; zeer dichte mist met minder dan 10 meter zicht. In het begin van de avond was het ook redelijk mistig, maar gelukkig verdween dit voor het grootste gedeelte. Op 1 januari 2009 0:00 uur (of een paar minuten later, ná de $#%@# champagne) zijn we naar buiten gegaan waar het vuurwerk was begonnen en konden we foto's gaan maken. Moet wel zeggen dat het aardig rustig was in vergelijking tot voorgaande jaren. Maar desalniettemin toch genoeg om een paar leuke plaatjes te schieten.

Voor de geinteresseerden onder u; diafragma tussen f/8 en f/11 ingesteld, sluiter op Bulb gezet en gemiddeld 4 seconden belicht zodat er ongeveer 3 à 4 'explosies' geregistreerd waren. Waarschijnlijk overbodig om te vermelden stond de camera verankerd op het statief.

Met al dat vuurwerk zie je nu toch wel dat er diverse vormen, uitspattingen en kleuren tevoorschijn komen. Leuk om te zien.

Tot slot nog een pedagogisch onverantwoord stukje educatie van het afsteken van een vuurpijl uit je hand door Ome Né uit N.

Voor een slideshow van de leukste foto's kun je uiteraard weer terecht op de website van PrakArt.nl en op Flickr.

Fotoshoot Fanny en Mariska Verstappen

2008-12-07T18:59:00.012+01:00

Op zaterdag 29 november hebben we een erg leuke fotoshoot gehad met de zusjes Fanny en Mariska Verstappen. Het voordeel met twee personen is dat als de ene zich omkleedt, je verder kunt met het fotograferen van de andere, en andersom. Uiteindelijk hebben ze zich niet eens zo vaak omgekleed, want voordat we er erg in hadden waren we al weer 2,5 uur verder.

We zijn van start gegaan met een paar leuke foto's te nemen om zo even te ontspannen. Blijft op zich toch altijd wel weer spannend, maar dat was al snel weg.

Zwart wit blijft toch altijd erg mooi voor portretten.

Toen ik deze foto maakte dacht ik al gelijk aan Johannes Vermeer met zijn "Meisje met de parel". Nu alleen het blauwe hoofddoekje nog en dan is het klaar. Misschien nog een idee voor later; replica maken van beroemde schilderijen...

Zoals in de voorgaande post al te lezen was, hebben we een filterhouder gemaakt voor de Lee kleuren filters. Deze moeten we dus ook maar eens gaan uitproberen en dit was een mooi moment. We hebben diverse kleuren geprobeerd, en hierboven zie je het resultaat met lila. Je krijgt wel een mooie scheiding tussen het model en de achterwand. En binnen no-time heb je de kleuren ook weer gewisseld...

We hadden nog wat creatieve ideetjes die we nu nog in de praktijk moesten zien te brengen. Eén daarvan was om "een kleurtje" te krijgen. Het recept:

men neme een leuk model;
één verfkwast;
een assistent om een spiegel vast te houden;
nog een assistent - of bij gebrek aan een assistent een aanwezig model - om een reflector te gebruiken;
en tot slot, een fotobewerkingsprogramma.

Maar voordat je het weet ben je weer dik twee en een half uur verder en is de tijd weer om. Er zitten nog steeds wat ideetjes in het vat die nog een keer uitgevoerd moeten worden. Wij vonden het een hele leuke fotoshoot en hopen dat jullie nog een keer willen voor een vervolg van deze fotoshoot.

Meer foto's zijn te vinden op de website van PrakArt.nl en op Flickr.

Perspex buigen doe je zo...

2008-11-23T19:57:00.012+01:00

We zijn weer aan het hobbyen geweest en wel nu voor m'n SB-600 flitser. Om gekleurde achtergronden te creëren moet je óf veel gekleurde achtergrond doeken hebben óf kleuren filters hebben. Dat laatste heb ik dus maar gekozen door het Lee Filter Swatch Book te kopen. Dit is een kleurenwaaier boekje bestaande uit bijna alle kleuren van de regenboog. Het is een soort folie met een grootte van 38 x 90 mm die je voor de flitser kunt zetten zodat je gekleurd licht krijgt.

Nu is het nog maar de vraag hoe je dit voor de flitser kunt bevestigen. Na flink wat zoek en denkwerk kwam ik het volgende artikel tegen op DIY Photography.com waarbij Craig Colvin een houder heeft gemaakt van Perspex. Perfect om de gels vast te houden.

Een paar uitdagingen; hoe kom ik aan perspex en twee, hoe kan ik dat bewerken.

Vrij snel door het huis heen kijkend zag ik cd hoesjes die prima dienst kunnen doen. Pak een cd die je toch nooit draait (Jan Smit, Frans Bauer - geintje, die komen mijn huis toch niet in :) ) en pak het frontje er van af.

Teken een rechthoek af iets breder dan je flitser en drie keer zo hoog als de flitskop.

Nu komt het moment om het perspex te gaan buigen, hoe gaan we dit doen. Eerst een mal gemaakt van twee stroken aluminium om de warmte te beperken tot een smalle strook.

Als eerste optie hebben we een aansteker gepakt en langzaam heen en weer onder het perspex om te vervarmen. Helaas werkt dit niet goed omdat als de ene kant warm genoeg is, de andere kant alweer is afgekoeld. Deze gehele constructie boven het fornuis is ook geen optie; dat is weer te heet waardoor het perspex gaat smelten... (leermoment... nieuwe cd pakken...) Een föhn is ook geen optie, deze wordt weer niet heet genoeg.

Uiteindelijk kreeg ik het idee om een halogeen bouwlamp te pakken. Ik had er een liggen van 150 watt en die wordt aardig warm (heet...). Daarboven weer de twee strips aluminium geplaatst om de warmte te beperken. Het perspex af en toe even verplaatsen want er zit toch een 'hot spot' in. Door het heen en weer bewegen verspreidt je de warmte meer en gaat het geleidelijker. Op een gegeven moment wordt het perspex week en kun je het buigen. Als eerste buigen we het gedeelte dat 90 graden moet worden als in een "L" vorm. Vervolgens verwarmen we het andere gedeelte en buigen dit 180 graden in een "U" vorm.

Hierboven zie je het eindresultaat met een kleuren filter er in. Om de houder vast te zetten is er een stuk klittenband vastgeplakt aan de onderkant van het "L"-gedeelte. Om de flitskop heb ik een dubbelzijdig stuk klittenband gemaakt zodat hier de houder aan vastgeplakt kan worden.

Weekendje Ootmarsum

2008-11-23T18:55:00.005+01:00

Ja dit lag er nog steeds en nu eindelijk verwerkt. We zijn dus eindelijk weer naar Ootmarsum geweest en wel 1 tot en met 3 november. We zaten weer in het geweldige hotel De Landmarke waar we nu voor de vierde keer zijn geweest. Je kunt hier heerlijk eten, ze hebben een geweldige lounge met een open haard waar je heerlijk kunt genieten van een lekkere Glenfiddich en een boekje. Ook hebben ze een sauna en een zwembad en kun je hier gratis en voor niks fietsen lenen.

Zaterdag's vertrokken via de binnenweggetjes (snelweg vermijden) en in Almelo wezen rondkijken. Leuk stadje trouwens, lekker relaxt. Daarna doorgereden naar Ootmarsum en daar nog even rondgelopen. Ook zijn we nog bij de glaskunstenaar Frans Houben geweest die echt fantastische kunstwerken maakt. We stonden bijna op het punt om een kunstwerk te gaan kopen.

Zondag hebben we de fietsen gepakt en was het heel mooi weer. Met een fietsroute (25km) op zak - die je mee kunt nemen van het hotel - hebben we de molenroute gefietst. Jaja, Ties op de fiets. We hebben diverse molens gezien, zowel wind als watermolens, maar ook leuke weggetjes gehad langs weilanden en bossen. Zo kom je nog eens ergens waar je zelf niet zo snel langs zou gaan.

Maandag hebben we een wandelroute gelopen door bossen, weilanden en dropjes. Je komt bijna geen mens tegen dus kun je heerlijk heerlijk genieten van de rust. Op een gegeven moment komen we bij Watermolen Bels terecht en zien we stukken spek aan de bomen gespijkerd. Wij hangen een vetbolletje op voor de vogeltjes, maar daar hangen ze dus halve varkens op...

's Middags hebben we de auto gepakt en zijn we rustig richting huis gereden. We zijn via Holten gegaan waar we de Canadese Oorlogs Begraafplaats hebben bezocht wat weer zeer indrukwekkend was. Vervolgens hebben we Raalte nog even aangedaan (vlak bij Den Ham...) en zijn toen rustig via de binnenwegen weer naar huis gegaan.

Kortom een heerlijk weekendje in mijn meest favoriete hotel van Nederland. Een kleine slideshow is zoals altijd te vinden op de website van www.prakart.nl.

Gastvrijheid der molens...

2008-10-12T17:36:00.003+02:00

Vandaag is het toch nog mooi weer geworden en we hebben de fiets gepakt om er op uit te gaan. Fototas mee en via Piet's Pad de polder in richting het IJsselmeer. Dit fietspad is niet bepaald geschikt voor vegetariërs; als je ook maar even je mond open doet zit ie vol met mugjes...

Vervolgens langs de dijk gefietst langs de 28 windmolens. Bij de ene was het toegangshekje dicht, bij een ander was het zelfs verboden toegang volgens het aanwezige bordje maar gelukkig bij nummer 7 stond het hekje open en was er geen bordje aanwezig. We houden wel van deze gastvrijheid dus daar maar even langs geweest. Helaas was er niemand thuis en was de deur op slot. Even rond de windmolen gelopen en wat foto's gemaakt, want zo vaak kom je hier niet.

Na dit uitstapje weer op de fiets gestapt om vervolgens onder de Ketelbrug door te gaan en op weg naar huis. Op deze manier fiets je zo weer een kleine 20 kilometer rondom Swifterbant en door de polder.
Foto's van deze fietstocht zijn hier te vinden.

Weekendje Makkum

2008-10-12T17:19:00.005+02:00

Wederom is het weer een tijdje geleden dat de blog geüpdatet (? zegt de spellingcorrector...) is. Voor je het weet is er al weer een maand voorbij en zijn er weer allerlei dingen gebeurt, maar dat mag de pret niet drukken. We zijn nog een lang weekend weggeweest naar het pittoreske Friese Makkum waar je lekker kunt fietsen, rondrijden met de auto en eten. Margreet had ik nog beloofd dat de foto's er nog aan kwamen; bij deze dan. De foto's staan op PrakArt.nl onder slideshows.

Helaas zijn dit soort weekendjes altijd weer zo snel voorbij, maar binnenkort mogen we weer naar Ootmarsum toe :)

DIY Pinhole camera

2008-08-30T17:38:00.013+02:00

Het is weer weekend en we hebben weer een ideetje opgedaan om te hobbyen. We hebben een pinhole camera gemaakt. Wat in vredesnaam is dat nou weer zult u zich afvragen. Een pinhole camera is een camera waar geen lens op zit, maar waar door een zeer klein gaatje (een pinhole) het licht naar binnen kan naar het filmvlak of sensor. De Camera Obscura is op het zelfde principe gebaseerd. Kijk hier voor een afbeelding.

Wat hebben we er voor nodig. Een 7-Up blikje (mag in principe ook een ander blikje zijn...), een blikschaar - of je moet goeie tanden hebben - een naald of iets dergelijks wat maar een klein gaatje kan prikken, een body cap van je camera

7-Up blikje (mag in principe ook een ander blikje zijn...);
blikschaar (of je moet goeie tanden hebben);
een naald of iets dergelijks wat een klein gaatje kan prikken;
body cap voor je camera (je weet wel, zo'n kapje die je er eigenlijk nooit meer op doet, tenzij je meerdere bodies hebt...);
boormachine met boortje van ongeveer 4 á 5 mm;
schuurpapier of staalwol.

Verknip het blikje zodat je er een vierkantje uit kunt halen zodat deze in de bodycap van je camera past.

Maak met een naald - of een passer zoals ik - in het midden van het blik een deuk zodat deze aan de andere kant voelbaar is. Ga met een schuurpapiertje of staalwol over het deukje en schuur zolang door totdat er een klein gaatje ontstaat.

Boor een gat van ongeveer 4 á 5 mm in het midden van de bodycap en plak het blikje met het gat precies in het midden van de bodycap.

Plaats de bodycap op je camera en stel hem in op Manual aangezien er geen processor in de bodycap zit die de diafragma instelt. Het is een kwestie van experimenteren maar bij deze foto's liep de belichtingstijd naar de 4 seconden bij ISO200 in de volle zon (foto geheel boven) tot 1/2 seconde voor de foto hieronder en 3 seconden bij ISO640 voor de tweede foto hieronder.

Zo op het eerste gezicht viel het me niet tegen. Ok, het is geen Nikkor 50mm f/1.8 objectief qua scherpte, want daar zitten uitstekende lenzen in, maar aan de andere kant is dit een objectief waar helemaal niets in zit!

Deze pinhole camera / objectief is een leuke eerste poging en ik ga nog proberen om een betere te maken. Des te kleiner het gaatje des te scherper de foto's, dus dit gaatje kan nog kleiner...

Vakantie Canada

2008-08-26T19:49:00.001+02:00

Zo, het heeft weer even geduurd maar dan nu toch weer een blogje. We zijn druk bezig geweest met het uitzoeken, bewerken en selectie maken van de vakantie foto's van Canada voor het fotoboek. Uiteraard willen we een hardcopy van deze vakantie hebben. Het is tegenwoordig heel erg leuk met de digitale camera's en dat je al je foto's op je computertje hebt staan, maar wat als die crasht, als ie gejat wordt, als je huis in de fik vliegt. Uiteraard willen we dat allemaal niet en ook maken we allemaal uiteraard een backup die op een andere locatie ligt... Helaas is het maar al te snel gebeurd dat er foto's per ongeluk verwijderd worden en dan ben je ze echt kwijt. Dus als we ze nu afdrukken, in wat voor vorm dan ook, dan hebben we de herinnering. Tuurlijk zijn ze dan ook weg als je huis afbrandt, maar per ongeluk 'deleten' kan niet.

Wij hebben gekozen voor een fotoboek van Blurb. Volgens de recensies moet deze erg goed zijn, goede kwaliteit, mooi papier en niet duur. We zijn dus de afgelopen tijd druk bezig geweest om dit boek samen te stellen en hij ligt nu dus ook bij de drukker in Amerika. We zijn dan ook zeer benieuwd naar de kwaliteit hiervan. Mochten jullie interesse hebben om het in te zien, stuur ons dan gewoon even een mailtje [info(at)PrakArt.nl] ; kunnen we een afspraak maken.

Een kleine selectie van foto's die in het boek staan zijn te vinden in de slideshow op de website van PrakArt.nl en op Flickr.

Slaap zacht, Oscar

2008-08-01T19:40:00.007+02:00

Afgelopen nacht is onze lieve meid en kameraadje van ons heen gegaan. Moe van het vechten heeft ze deze strijd helaas verloren.

Ze heeft de afgelopen paar dagen zoveel te verduren gehad dat ze in een shocktoestand is terecht gekomen waar ze niet meer uit is gekomen. We hebben alles geprobeerd om haar te helpen maar het mocht niet zo zijn.

Slechts weinig mensen zullen daadwerkelijk beseffen wat je voor ons hebt betekend. Zo'n klein beestje; zoveel kracht.

We zullen je missen lief meissie, koninginnetje. Slaap zacht en we hopen dat je eindelijk je rust hebt gevonden. We zullen je nooit vergeten.

Dag 19; Thuis

2008-07-26T15:35:00.003+02:00

We zijn er weer. We zijn al wel een half uur thuis en toch maar gelijk de weblog aanpassen. Zit nu een beetje in het ritme. Vrijdagmorgen om 8:00 uur werden we wakker en het is nu zaterdagmiddag 15:38 uur. Voor ons is het eigenlijk zaterdagmorgen 6:38 uur...

We hebben jullie het laatst ingelicht op het vliegveld. Het incheck en boarden ging heel vlot en vele malen beter dan in Nederland. In Vancouver wordt de boel ver van te voren al gecontroleerd door de douane en gaat alles geleidelijk. In Nederland wordt dan gedaan vlak voor het instappen, dus iedereen tegelijk. De vlucht verliep verder prima en geen last gehad van turbulentie of zo. Slechts twee uurtjes is het donker geweest maar de zonsondergang is werkelijkwaar schitterend. Van donker- naar lichtblauw met een verloop van turquase naar groen. Dan een grijze wolkenband die overgaat in diverse tinten oranje met geel. Dan wordt je helaas wreed verstoord door een luchtmuts die zegt dat de raampjes dichtmoeten omdat we maar 2 uurtjes donker hebben en dat er mensen zijn die willen slapen. Maar het wordt toch al donker??? Waarom moeten die ramen dan geblindeerd worden?!?!? Dat ze dicht moeten als het weer licht wordt, ok, maar omdat het donker wordt??? Hoeveel lumen komt er nou van een donkere nachthemel af? Volgens mij onvoldoende om wakker van te worden...

Uiteraard weer niet kunnen slapen, ook niet na een rode wijn. En maar wachten... totdat je weer mag landen. In Nederland is het nu ook mooi weer en dat schijnt dus - naar wat wij hebben gehoord - ook nieuw te zijn. Hebben we een gelukje mee dus. Om 13:07 zijn we volgens de planning geland maar je bent nog een 5 minuten aan het taxiën en daarna nog 5 minuten wachten voordat je er uit mag, nog eens 5 minuten voordat je er daadwerkelijk uit bent, nog eens 5 minuten voor je bij de bagageband bent en die begint te draaien, etc, etc. Gelukkig was mijn favoriete broeder met Daniël er om ons op te halen en toen we de bagage hadden waren we ook vrij snel bij de auto en konden we naar huis. Even na drieën waren we dan ook weer goed en wel in ons eigen vertrouwd nestje terug.

Nu komt het 'leuke' werk weer; wassen, boodschappen doen (anders hebben we morgen niks te eten), de post doornemen (ah, CJIB voor Nicolina...), Duckies en Practical Photography voor Ties en vast nog wel meer. Nog niet naar bed; we moeten zo snel mogelijk weer in het oude ritme zien te komen.

Voor nu laten we het er weer even bij. Dank voor het lezen, dank voor de leuke berichten die jullie ons hebben gestuurd tijdens deze onvergetelijke vakantie van ons. Binnenkort zullen er hopelijk nog een aantal slideshows te zien zijn op de website van PrakArt.nl

Dag 19; De terugreis

2008-07-26T01:08:00.003+02:00

Update: we zijn weer thuis en de foto's zijn nu toegevoegd. Veel kijkplezier...

Na een heerlijke nacht en uitslapen is het dan toch eindelijk zover. We moeten de boel weer inpakken om ons klaar te maken voor de terugreis. Eerst nog even ontbijten, waar we nog een stel andere Nederlanders tegen komen en we de verhalen al mee uitwisselen. Ook hebben we zelf nog wafels gebakken; lekker op de vroege morgen. Na het ontbijt de laatste spullen bij elkaar graaien en uitchecken. We vliegen pas om 18:50 uur, dus hebben we de ochtend en een deel van de middag nog. Wel moet de auto nog ingeleverd worden, ook al hebben we er niet veel mee kunnen rijden. Hier in Vancouver rijden is niet echt gezellig.

We zijn nog wel naar de Suspension Bridge gegaan waar een lange hangbrug van 140 meter over een diepe kloof hangt. Ja je kunt er ook overheen, al wiebelend dan wel te verstaan. Bij de ingang stond al een lange rij en de toegangsprijs is met 28 dollar ook niet bepaald goedkoop te noemen, toen een vriendelijke man achter ons, ons verontschuldigde maar hij had nog twee kortingskaarten en één daarvan kon hij niet gebruiken. Of wij die misschien over wilde nemen. Toch weer een korting van 28 dollar, en voor 15 dollar konden we hem van hem krijgen. Toch weer een verrassing.

In het park aangekomen hebben ze hier diverse mogelijkheden zoals het rondlopen tussen de boomtoppen, langs een afgrond en uiteraard de grote hangbrug. Voor de kids hebben ze iets leuks dat je per onderdeel een stempel kunt krijgen en aan het eind krijg je dan een oorkonde. Dus ging Nicolina ook de stempeltjes sparen… Helaas hebben we niet alles kunnen doen dus heeft ze geen oorkunde mee kunnen nemen.

Het is trouwens wel erg leuk om te zien hoeveel mensen hun broek vol sch##ten terwijl ze de brug over wiebelden. Ach je hangt maar 60 meter boven de afgrond en er is al eens iemand van afgevallen die het heeft overleeft. Dat was trouwens met de orkaan Freda die ergens in de jaren 60 rondwoei. Een aantal grote oude Cedar bomen waren omgewaaid en een tweetal was op de brug terecht gekomen. De brug had geen schade maar toen ze de bomen weg haalden werd dus één persoon gekatapulteerd en viel naar beneden en overleefde de val.

Hierna zijn we de auto weer ingestapt en zijn we richting het vliegveld gereden. Rijden, stoppen, rijden, stoppen, rijden, stoppen, rijden, stoppen, etc… Heerlijk over de Highway (?!?!? )door Vancouver rijden. De auto ingeleverd bij het verhuurbedrijf – zoals eerder al vermeld onder het vliegveld – en maar inchecken, koffers weg en even een hapje eten. We spraken nog een gezin dat zich had vergist met de dagen (is niet moeilijk als je op vakantie bent) maar daardoor hadden ze het vliegtuig dus gemist. Ach wat is nou een dag. Maar die moeten dus nog heel wat regelen om de boel om te boeken naar Martinair. Succes…
En hier zitten we dan bij een lunchhok te wachten tot 17:45 uur dat we mogen instappen. Nog 20 dollar op zak, dus dat ook nog maar uitgeven.

De foto's heb ik nog niet overgezet maar die zullen de komende dagen nog wel verschijnen. Nu is het wachten nog even op ons vliegtuig en moeten een paar uurtjes in foetushouding zitten. Nu hebben we nog wifi dus gauw dit bericht er nog even op zetten. Voor iedereen in Nederland, welterusten, het is nu vrijdagmiddag 16:12 uur. Als wij aankomen moet het zaterdagmiddag 13:50 uur zijn. Zucht...

Gegroet.

Dag 18; Vancouver en Stanley Park

2008-07-25T06:37:00.010+02:00

Vannacht niet zo heel lekker geslapen. Al zitten we op de 5e verdieping van het hotel, thermopane kennen ze niet en het nachtleven is net zo druk als overdag. De ambulances en politieauto’s blijven met gillende sirenes onder ons door karren dus slapen gaat niet zo makkelijk. Na het ontbijt wat we bij de buren van het hotel mogen nuttigen – een Irish Pub – gaan we met de auto naar Stanley Park. Dit park is met 400 ha het grootste stadspark van Noord Amerika. Eerst een parkeerplaats vinden en daarna naar de fietsverhuur toe waar we voor 54 dollar twee fietsjes mee krijgen. We moeten een fietshelm dragen, dus om geen boete te riskeren doen we dat dus ook maar en fietsen van de drukke winkelstad naar het park. In het park aangekomen doen we deze helmpjes eerst maar af, we komen per slot van rekening toch uit Nederland… Je kunt hier heerlijk fietsen, skaten en wandelen en dat doen ook velen met ons. Ook hebben ze hier drie strandjes waar we er één van meepikken. Lekker in het zonnetje genieten van de Grote of Stille Oceaan. Dat laatste klopt niet helemaal want zo stil is die Stille Oceaan niet. Ook zijn we nog langs een overzicht van totempalen gegaan, gemaakt door de Native People. Toen we bij de fietsen terug waren zat er een flinke libel op onze fiets. Die beesten zijn hier – zoals alles in Canada – ook weer megagroot. Ik was gelijk een attractie geworden met zo’n beest op de vinger.

We zijn heel Stanley Park rondgefietst (ongeveer 10 kilometer) en je hebt regelmatig een mooi overzicht van Vancouver met zijn skyline. Ook hebben ze veel vermakelijke dingen gemaakt zoals een zwembad, strandjes en een waterballet voor kinderen. Kunnen ze met brandweer spuiten en fonteinen lekker nat worden. Hoe krijg je ze weer droog; uiteraard met een Kids Dryer. Een soort wasstraat waar je je kind in kunt zetten die dan droog geblazen wordt :)

Verder wordt het park continu onderhouden, dus alles ziet er ook perfect uit.

Na Stanley Park hebben we eerst de auto weer bij het hotel neergezet (blijft een crime om hier rond te rijden met zijn vele eenrichtingsvierbaanswegen) om daarna te voet naar de Chinese tuin te lopen. Dit moet de grootste Chinese tuin zijn buiten China om. Het viel ons op zich een beetje tegen qua grootte maar het was wel mooi om te zien.

’s Avonds zijn we nog even rond wezen lopen door het centrum en hebben we de bieb nog even gezien van Vancouver. Nou, dit is wat je zegt een echte bibliotheek. Met zeven etages en volgestouwd met boeken is dit wel de grootste bieb die ik ooit gezien heb. Mag je me zo een weekend in op laten sluiten; genoeg te lezen…

Dag 17; Vancouver

2008-07-24T06:44:00.005+02:00

Vanmorgen hebben we eerst uitgeslapen en zijn daarna begonnen met de schoonmaak van de camper. Alles weer inpakken wat de afgelopen 16 dagen ‘ons huisje’ was geworden. Geeft best een raar gevoel dat de rondreis nu dan daadwerkelijk ten einde komt. Nog ongeveer 80 kilometer rijden en dan is het over. Voor de laatste keer de watertank bijvullen, de grey en black tanks dumpen en dan op pad. Rond 11:30 uur reden we Squamish uit om naar Vancouver te gaan. Ook nu kwamen we in één lange traject van wegwerkzaamheden terecht waar we langzaam moesten rijden en regelmatig weer stil kwamen te staan. Op een zeker moment kwamen we zelfs in een heuse file terecht.

Gelukkig ging het hierna beter en kwamen de wegwerkzaamheden ten einde en konden we doorrijden naar Delta, een voorstadje ten zuiden van Vancouver waar we de Camper in moesten leveren. Na wat heen en weer gecrossed te hebben – dankjewel TomTom voor de ‘snelste’ route (not) – hebben we het verhuurstation toch kunnen vinden. Na de formaliteiten afgehandeld te hebben en onze lekke band en aangeschafte stoelen gedeclareerd te hebben moesten we nog ongeveer 15 minuten op onze taxi wachten die ons naar het andere verhuurstation voor de auto bracht. Ik had via Google Maps al gekeken waar het verhuurbedrijf nou ongeveer zat, maar kon het nergens vinden. Was ook niet zo gek, want alle autoverhuurbedrijven liggen ónder het vliegveld, wel zo handig… Hier waren we direct aan de beurt en binnen no-time stonden we bij onze rooie Ford Focus. Mét leren bekleding en airco. Alles er op en eraan :) En we mogen hem ook nog eens met lege tank weer terug brengen. (Nog even een paar jerrycans regelen, kan ik misschien wat overhevelen om mee te nemen naar Swifterbant…)

De Tomtom weer ingesteld om naar ons hotel te gaan wat in het centrum van Downtown Vancouver ligt. Hmmm, ook hier zijn ze uiteraard weer bezig met wegwerkzaamheden, rijd je op een vierbaansweg dwars door de stad heen en komt er van alle kanten verkeer op je af. Maar ook dit hebben we weer gehaald en vonden we het hotel, al wordt het niet mijn hobby. Ik ga liever nog een keer de route rijden die we met de camper hebben gereden dan dat ik hier een paar dagen moet rondbanjeren…

’s Avonds zijn we Vancouver nog even in geweest om alvast even rond te kijken en om te gaan eten. In Gastown zag we de stoomklok ook nog, maar helaas niet in werking. Deze klok wordt – zoals de naam al zegt – door stoom aangedreven en om het kwartier laat hij van zich horen.
Nog even bij de haven gekeken waar ook weer grote schepen komen aanmeren.

Daarna weer terug richting hotel om onderweg nog langs een coffeeshop te gaan. Nee, geen wiet of andere onwettige dingen, maar gewoon een bak koffie. Iedereen zie je hier met een beker koffie rondhobbelen.

Morgen gaan we naar Stanley park en willen we fietsen gaan huren – doen we thuis niet fietsen, dus dan maar hier :)

Dag 16; Squamish

2008-07-23T05:24:00.004+02:00

Op naar de laatste locatie waar we gaan overnachten met de camper. Om 8:15 vertrekken we uit Lillooet en rijden naar Whistler. Hier worden de Olympische winterspelen van 2010 gehouden en ze zijn er al druk mee bezig. De wegen worden op de schop genomen, hotels en andere gebouwen worden uit de grond gestampt en overal zie je het logo en de mascottes. We parkeren de auto en gaan te voet het centrum in, wat volledig op de toeristen is ingespeeld; veel kleding winkels, restaurants en souvenirwinkeltjes. Ook gaat er een stoeltjeslift de berg op, maar nu niet met skiërs, maar met mountainbikers voor een downhill by bike. Eerst de fietsen daarna de mensen zelf in de liften. Ze komen hard naar beneden en de echte waaghalzen komen kneiterhard naar beneden en nemen hier en daar nog een flinke sprong. Wel leuk om te zien.

Na Whistler zijn we naar Squamish gereden wat weer vlak bij Vancouver ligt. Hier zijn ze ook druk bezig met de weg, en regelmatig komen we Leontientjes tegen. Je kent haar nog wel toen ze de bordjes om draaide. Hier hebben ze dus ook van die Leontien-Draai-Het-Bordje-Maar-Om om het verkeer tegen te houden met aan de ene kant een stop-bord en de andere kant een slow-bord.

Als je hier naar beneden rijdt van een berg af, kan het nogal steil worden (15°) en vrachtwagens moeten flink terugschakelen om af te kunnen remmen. Mocht dit niet meer werken dan hebben ze hier speciale plekken voor gemaakt dat als de vrachtwagen te hard gaat hij deze ‘afslag’ kan nemen die of in een grote grindbak belandt of een flinke heuvel op laat rijden. Deze runaway lanes kom je regelmatig tegen in dit bergachtig gebied.

Eenmaal in Squamish aangekomen moeten we even zoeken waar onze camping is maar toch gevonden. We hadden die ochtend eindelijk weer bereik met onze mobiel, dus gelijk maar even gebeld naar de camping waar ze gelukkig nog een plek vrij hadden. Ga je toch wat rustiger op pad moet ik eerlijk bekennen. En gelukkig maar want toen we gingen inchecken bleek er geen plek meer over te zijn.

Morgen moeten we de camper weer inleveren en is deze reis bijna ten einde. Vancouver kunnen we dan overmorgen gaan bekijken omdat we daar ook nog een nacht extra blijven.

Dag 15; Lillooet en rustig aan

2008-07-22T16:40:00.004+02:00

Vandaag was echt even een rustdag. Vanmorgen zijn we eerst nog even boodschappen wezen doen en daarna nog een korte wandeling door het dorpje / stadje gemaakt en een paar leuke bezienswaardigheden van hier gezien. Zo heb je het Miyazaki huis vernoemd naar de Japanse dokter Masajiro Miyazaka die hier in 1942 kwam om de 250 geïnterneerde japanners te verzorgen. Hij heeft hier tot 1984 zijn praktijk gehad. Daarnaast heeft hij ook het eerste brandweerkorps opgericht alsook de eerste ambulance dienst. Hij observeerde het weer en registreerde elke dag om 9:00 uur en om 17:00 uur het weer. Hij heeft drie ambtstermijnen lang bij het stadsbestuur gezeten en daarnaast nog vele andere activiteiten uitgeoefend. Een bijzondere man voor dit plaatsje.

Daarna zijn we even doorgelopen om naar de Hangman’s Tree te gaan. Deze boom werd gebruikt om ter dood veroordeelden aan op te hangen. Helaas moest deze boom flink gesnoeid worden omdat het te gevaarlijk werd dat hij zal afbreken. Zoveel mensen zijn er echter ook weer niet aan opgehangen, één is met zekerheid hier terechtgesteld en over een tweede wordt nog getwijfeld. Dit alles speelde zich af in de periode rond 1857.

Na deze wandeling zijn we naar het Seton Lake gereden, 10 kilometer ten westen van Lillooet. Bij dit meer hebben ze een strandje aangelegd en staan bankjes. Met een stevig briesje van het water hebben we het hier de hele middag nog lekker uit kunnen houden. Morgen gaan we naar Squamish waar onze laatste overnachting in de camper zal zijn.